บทที่ 150

“แต่เกรงว่าหลังจากนี้อาจจะมีข้อพิพาทเกี่ยวกับเรื่องทรัพย์สินของนายได้”

“ไม่มีทาง” เวินถิงเยี่ยนยืนอยู่ด้านข้างของรถ

“หรือนาวางแผนโอนทรัพย์สินเรียบร้อยแล้ว?”

“ฉันไม่คิดจะโอนทรัพย์สินหนี” เวินถิงเยี่ยนถอนหายใจแล้วพูดขึ้น “อาโย่ว พวกเรารู้จักกันมาหลายปีแล้วนะ นายไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าฉันเป็นคนยังไง? ฉันไม่มีทางโกหกเธอ เรื่องทรัพย์สินก็ดี เงินก็ดี ทุกอย่างล้วนเป็นของนอกกาย เดิมทีฉันก็ติดหนี้บุญคุณเธอ ชีวิตการเต้นของเธอต้องมาพังทลายเพราะฉัน มันต้องใช้เงินเท่าไหร่ถึงจะซื้อคืนกลับมาได้? อาโย่ว มันประเมินค่าไม่ได้หรอก”

“ดังนั้น…”

“ดังนั้นเมื่อเธอต้องการเงิน ฉันก็จะมอบให้ ไม่ว่าเธอต้องการอะไร ฉันก็จะให้ทั้งหมด เดิมทีเธอก็เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉันอยู่แล้ว ทรัพย์สินของฉัน ไม่ใช่ทรัพย์สินร่วมสักหน่อย…