บทที่ 155

เสียงเรียกจากด้านนอกเงียบลงอย่างกะทันหัน

หน้าต่างรถยังคงถูกเปิดอยู่ สายลมพัดกลิ่นหอมดอกไม้จากที่ไหนก็ไม่รู้โชยเข้ามา

ทันใดนั้นเจี่ยนจือก็รู้สึกมึนงง แต่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ได้สติขึ้นมา แล้วรีบดิ้นรน

เธอถูกกดตัวให้ติดกับเบาะรถ ภายในพื้นที่คับแคบ หากเธอต้องการจะหนีจากเวินถิงเยี่ยนก็เป็นเรื่องที่ยากมาก เธอพยายามหลบตัวซ้ายขวา แต่ก็หนีไม่พ้นริมฝีปากอุ่นร้อนของเวินถิงเยี่ยน จนสุดท้ายเขาก็ตรึงศีรษะของเธอไว้ ทำให้เธอไม่มีทางหนีรอด เขาทั้งเผด็จการและคุกคาม

พวกเขาแต่งงานกันมาห้าปีแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เวินถิงเยี่ยนใกล้ชิดเธอแบบนี้ และนับว่าเป็นจูบแรกของเธอด้วย…

แต่ด้วยสถานการณ์แบบนี้มันแตกต่างจากที่เธอจินตนาการเอาไว้อย่างสิ้นเชิง

เธอไม่ต้องการ!

แต่เธอไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืน เธอคว้าเส้นผมของเขาไว้…