บทที่ 171

เจี่ยนจือมองเขาอย่างตกตะลึง “หรือว่า นายมีปัญหาจริง ๆ？”

เวินถิงเยี่ยน：……

“เธอพูดจาให้มันดี ๆ ！คิดก่อนพูดบ้าง！” เขาเริ่มโมโห

เจี่ยนจือปัดมือของเขาออก “ฉันจะบอกอะไรให้นะ คนเรายิ่งไม่มีอะไรก็จะยิ่งไม่รู้สึกกับสิ่งที่คนอื่นว่า อย่างเช่น มีผู้หญิงคนหนึ่งสวยมาก ต่อให้มีคนบอกว่าเธอไม่สวย เธอก็ไม่สนใจหรอก เพราะความสวยมันประจักษ์ หรืออย่างฉัน ถ้าเมื่อก่อนมีใครพูดถึงขาของฉัน ฉันก็จะโกรธมาก เพราะขาฉันมันมีปัญหาจริง ๆ ”

“แล้วไง？พูดวกไปวนมาขนาดนี้จะสื่ออะไร”

เจี่ยนจือกลอกตาจากล่างขึ้นบน “เพราะนายโกรธขนาดนี้ไง แปลว่านายมีปัญหาจริงใช่ไหม？ถ้านายไม่มีปัญหา ก็คงไม่สนใจสิ่งที่ฉันพูดหรอก”

“เธอ…” เขาโกรธจนหัวร้อนไปหมด “ดีจริง ๆ ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอปากร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ…