บทที่ 172

“คุณย่าคะ…” เจี่ยนจือรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องปิดบังเรื่องนี้กับคุณย่าอีกต่อไป “ความจริงแล้วหนูกับเขาไม่เข้ากันเลยค่ะ คุณย่าก็รู้ตอนนั้นที่เขาแต่งงานกับหนู เพราะหนูช่วยชีวิตเขาไว้ แต่ว่าจริง ๆ แล้วเขาไม่เคยชอบหนูเลย หนูก็ไม่ได้ชอบเขา พวกเราแยกกันน่าจะดีกว่า”

คุณย่าถอนหายใจกอดเธอไว้แนบอก “เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ฝืนกันไม่ได้หรอก ย่าเข้าใจ ถ้าไม่มีความสุขรีบแยกกันจะดีกว่า เพียงแต่ เรื่องที่หลานจะไปต่างประเทศยังไม่บอกเขาอีกเหรอ？”

ไม่ใช่ว่าเจี่ยนจือไม่อยากบอก แต่เธอมีลางสังหรณ์ว่า ถ้าบอกไปเวินถิงเยี่ยนต้องขัดขวางแน่ แถมอาจก่อเรื่องอะไรอีกก็ไม่รู้ เพราะแบบนั้นไม่บอกจะดีกว่าพอเธอจากไปแล้ว เขาก็จะรู้ได้เอง

“คุณย่าคะ ถ้ามีโอกาสเหมาะ ๆ หนูจะบอกเขา” วันที่เธอจากไป ทิ้งจดหมายไว้ให้เขาก็คงพอ…