บทที่ 181

ความจริงแล้วคำพูดว่า ‘คนอื่น’ ที่เขาพูดขึ้นในปีนั้นก็ได้ทำร้ายจิตใจเธออย่างรุนแรง

ในตอนนั้นเธอยังมีเหตุผลให้อีกฝ่าย

เธอบอกกับตัวเองว่า ตอนนั้นเขายังไม่ตกหลุมรักเธอด้วยซ้ำ เป็นเรื่องปกติมากที่เขาจะปฏิบัติกับเธอเหมือนคนอื่น อีกเดี๋ยวทุกอย่างก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น

เธอเชื่ออย่างงมงายว่า ภายในพื้นที่ส่วนตัวของเขาก็มีแค่เขากับความทรงจำของคุณย่าเขาเท่านั้น

แต่ความจริงแล้วไม่ใช่

พื้นที่ส่วนตัวของเขายังมีคนอื่นอยู่ และคนคนนั้นไม่ใช่คุณย่าของเขา แต่คือลั่วอวี่เฉิง

เธอกำลังจมอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจว่าเวินถิงเยี่ยนและลั่วอวี่เฉิงกำลังทำอะไรอยู่ แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเวินถิงเยี่ยนพูดขึ้นว่า “อย่าเป็นแบบนี้สิ ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย และไม่ได้ตำหนิสักหน่อย เอาล่ะ แค่เธอยิ้ม ฉันก็มีความสุขแล้ว”