ตอนที่ 11 คืนมันให้กับแม่

เซซิเลียรู้สึกอุ่นๆ ที่หูขวา ราวกับว่าเลือดสดๆ กำลังไหลออกมา เธอยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น เธอไม่สามารถขยับได้เลย

พอลล่ามองลูกสาวที่อ่อนแอและพิการ เธอรู้สึกเศร้าโศกอย่างยิ่ง ไม่ใช่เสียใจกับเซซิเลีย แต่เสียใจกับตัวเอง

เธอหยิบเอกสารมาจากโต๊ะกาแฟและส่งให้เซซิเลีย “ดูให้ดี” เธอพูด “นี่คือทางเลือกที่ฉันเลือกให้แก”

เซซิเลียรับเอกสารมาแล้วอ่านหัวข้อที่เป็นตัวหนาข้อตกลงก่อนสมรส

เธอเปิดเอกสารออกมาอ่านเนื้อหาคร่าวๆคุณเซซิเลีย สมิธจะยินดีแต่งงานกับคุณแรนดี้ ลาร์ค โดยสัญญาว่าจะดูแลเขาจนกระทั่งแก่ตัว ไม่ละทิ้งเขา คุณแรนดี้จะทำให้แน่ใจว่าครอบครัวของคุณเซซิเลีย สมิธจะมีความเป็นอยู่ที่ดีด้วยการจัดหาเงินกองทุนสามร้อยล้านให้กับตระกูลสมิธ…

แรนดี้ ลาร์คเป็นนักธุรกิจมากประสบการณ์วัยเจ็ดสิบแปดปีจากเมืองตูเดลา ในใจของเซซิเลีย รู้สึกเหมือนมีเชือกมาพันแน่นเกินไปจนพร้อมจะขาดออกจากกัน

พอลล่าพูดต่อไปว่า “คุณลาร์คได้แจ้งไว้แล้วว่า เขาไม่รังเกียจที่จะเป็นการแต่งงานครั้งที่สองของแก ตราบใดที่แกแต่งงานกับเขา เขาจะช่วยให้ตระกูลสมิธผงาดขึ้นมาอีกครั้ง”

ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังของพอลล่าจับจ้องมองเซซิเลียขณะที่เธอเดินไปข้างหน้าโดยวางมือบนไหล่ของลูกสาว “ลูกรัก ลูกจะไม่ทำให้แม่และน้องชายผิดหวังใช่ไหม?”

สีหน้าของเซซิเลียซีดมากขึ้นเรื่อยๆ เธอกำข้อตกลงนั้นไว้ในมือจนแน่น “นาธาเนียลกับหนูยังหย่ากันไม่เสร็จสิ้นเลย” เธอตอบ

พอลล่าโบกมือเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องห่วง “คุณลาร์คแนะนำว่าลูกจะมีงานแต่งขึ้นมาก่อนแล้วค่อยจดทะเบียนทีหลัง” เธอพูด “อีกอย่าง นาธาเนียลก็ไม่ได้รักลูกนะ แม่เคารพการตัดสินใจของลูกที่หย่าขาดจากเขา”

เมื่อเห็นว่าเธอไม่สามารถกอบกู้ชีวิตแต่งงานของเซซิเลียกับนาธาเนียลได้แล้ว พอลล่าก็ตัดสินใจทำตามคำแนะนำของลูกชาย ขณะที่ลูกสาวเธอยังสาวอยู่ เธอจะทำให้คุณค่าของลูกสาวคนนี้มีค่าให้ได้มากที่สุด

เซซิเลียรู้สึกราวกับคอเธอมีก้อนสำลีอุดอยู่ “หนูขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” เธอชะงักไปก่อนที่จะพูดต่อ “หนูเป็นลูกสาวแท้ๆ ของแม่หรือเปล่า?”

สีหน้าของพอลล่าแข็งทื่อ ท่าทีพึงพอใจที่เคลือบเบื้องหน้าเอาไว้หายไปทันทีขณะที่เธอเริ่มก่นด่าเซซิเลีย “ถ้าฉันไม่ได้คลอดแกมา รูปร่างฉันจะเปลี่ยนไปไหม? ฉันจะร่วงลงมาจากบัลลังก์นักเต้นที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่างนั้นเหรอ? แกนี่ทำให้ฉันผิดหวังมากจริงๆ!”

ขณะที่เติบโตมา เซซิเลียก็ไม่เคยเข้าใจได้เลยว่าทำไมแม่คนอื่นถึงได้รักลูกโดยไม่มีเงื่อนไข ไม่โกรธเคือง และไม่เสียใจอะไรเลย แต่แม่แท้ๆ ของเธอกลับไม่เคยมอบความรักให้เธอแม้เพียงเสี้ยวเดียว

แม้กระทั่งตอนนี้ เธอก็ยังไม่เข้าใจ แต่เธอก็ยอมรับได้อยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือเธอไม่ปรารถนาให้คนอื่นรักเธออีกต่อไปแล้ว

เธอค่อยๆ วางสัญญานั้นลง “หนูไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้” เธอพูด

พอลล่าไม่คิดว่าเธอจะปฏิเสธออกมาตรงๆ และโมโหขึ้นมาในทันที “กล้าดียังไงมาปฏิเสธฉัน? ชีวิตของแก ก็เป็นฉันที่ให้แกเกิดมา! แกต้องทำทุกอย่างตามที่ฉันบอกให้แกทำ!”

เซซิเลียมองเธอตรงๆ “งั้นถ้าหนูคืนชีวิตหนูให้แม่ ก็แปลว่าหนูไม่ได้ติดค้างอะไรแม่อีกต่อไปแล้วใช่ไหมคะ?”

พอลล่าผงะไป “นี่แกพูดอะไรออกมา?”

ริมฝีปากซีดๆ ของเซซิเลียเปิดออกมาเล็กน้อย “ถ้าหนูคืนชีวิตให้แม่ได้ แม่จะเลิกเป็นแม่ของหนูใช่ไหม? หนูจะไม่ติดค้างอะไรที่แม่คลอดหนูออกมาใช่หรือเปล่า?”

พอลล่าไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองและตวาดออกไปอย่างเย็นชา “ได้ ก็ถ้าแกคืนชีวิตแกให้ฉันได้ ฉันก็จะไม่บังคับฝืนใจแก! แต่แกกล้าหรือเปล่าล่ะ?”

เซซิเลียดูเหมือนจะตัดสินใจมาแล้ว “ขอเวลาเดือนนึงค่ะ” เธอขอ

พอลล่ารู้สึกเหมือนว่าลูกสาวเธอเสียสติไปแล้ว เธอดันข้อตกลงนั้นกลับไปทางเซซิเลีย “ถ้าแกกลัวตาย ก็เซ็นชื่อแกลงไปซะ”

หลังจากพูดออกไปแล้ว เธอก็เดินออกจากห้องไป แม็กนัสรออยู่ที่หน้าประตู เขาบังเอิญได้ยินการสนทนาทั้งหมด “แม่ เธอจะไม่คิดสั้นฆ่าตัวตายใช่ไหม?” เขาถาม

สีหน้าของพอลล่ายังคงเฉยเมย “ถ้าเธอกล้าตาย แม่ก็ขอปรบมือให้เลย! ยังไงๆ เธอก็มีพี่เลี้ยงเป็นคนเลี้ยงมา ไม่ใช่แม่ เราไม่ได้ใกล้ชิดกัน แม่ไม่เคยมองว่าเธอเป็นลูกสาวของแม่เลยด้วย”

พวกเขาเดินไปได้ไม่ไกล และเซซิเลียก็ได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน เธอนวดหูที่ปวดอยู่ของเธอ บางครั้งเธอก็อยากหูหนวกไปซะ

เธออยู่ตามลำพังในห้อง เธอรู้สึกราวกับว่าชีวิตเธอนั้นเป็นความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง เหมือนว่าเธอไม่เคยได้ใช้ชีวิตเพื่อตัวเธอเองเลย

เซซิเลียรู้สึกอึดอัดและอยากหาทางระบายอารมณ์ของเธอ ในเย็นวันนั้น เธอเดินไปที่บาร์ เธอนั่งดื่มเครื่องดื่มในมุมหนึ่ง สายตาของเธอจดจ่ออยู่กับฝูงชนที่กำลังร้องเพลงและเต้นรำ

ชายคนหนึ่งที่มีดวงตาที่ดึงดูดสายตาและใบหน้าที่หล่อเหลาสังเกตเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียว จึงเดินเข้ามาหา “คุณใช่เซซิเลียหรือเปล่า?”

เซซิเลียมองเขา เธอจำเขาไม่ได้ เธอถามด้วยแรงจูงใจบางอย่าง “คุณรู้ไหมว่าต้องทำอย่างไรถึงจะมีความสุข?”

ชายหนุ่มคนนั้นงุนงง “คุณว่าอะไรนะ?”