ตอนที่ 14 วันสุดท้าย

หลังจากให้สัมภาษณ์เรียบร้อยแล้ว สเตลล่าก็เดินทางไปหาพอลล่า

เธอพบว่าพอลล่ากับน้องชายของเซซิเลียกำลังวางแผนให้เซซิเลียแต่งงานออกไปกับชายชราคนหนึ่งเพื่อแลกกับเงินสามพันล้าน

เมื่อเห็นว่านาธาเนียลเงียบไปเป็นเวลานาน สเตลล่าก็ตัดสินใจกวนน้ำให้ขุ่นโดยบอกว่า “ฉันได้ยินมาจากคุณสมิธว่าเซซิเลียได้ขอสินสอดไปทั้งหมดสามพันล้าน ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นคนประเภทนี้…”

เธอชะงักไปก่อนจะเสริมว่า “พวกเขายังบอกอีกนะว่าการพิจารณาเรื่องหย่ายังไม่สิ้นสุด มันจึงยังไม่เหมาะที่เธอจะแต่งงานใหม่ พวกเขาเลยจะจัดงานฉลองแต่งงานกันไปก่อน”

เซซิเลียไม่รู้เลยว่า แม่และน้องชายของเธอนั้นยังง่วนอยู่กับแผนการแต่งงานของเธอ พวกเขาไม่ได้ถือเอาคำพูดของเธอมาเป็นเรื่องจริงจังเลย

พอลล่าเชื่อว่าเซซิเลียไม่กล้าท้าทายพวกเขา เช่นเดียวกับที่เธอไม่เคยทำในอดีต

เธอได้พบกับความยากลำบากตลอดเวลาที่เติบโตขึ้นมา และไม่เคยคิดจะหนีไปเลยสักครั้งเดียว และครั้งนี้ก็จะไม่แตกต่างออกไป

แม็กนัสโน้มน้าวแรนดี้ให้โอนเงินสินสอดมาก่อนสามร้อยล้าน ซึ่งเขาจะนำมาใช้วางแผนกับบริษัทใหม่ เขาไม่ได้รู้สึกผิดหรือติดค้างอะไรเซซิเลียเลยแม้แต่น้อย

วันหนึ่ง เซซิเลียได้รับข้อความจากแม่ของเธอคุณลาร์คเลือกวันมาแล้วนะ เป็นวันที่สิบห้าเดือนนี้ แกเหลือเวลาอีกแค่สี่วัน ดังนั้น เตรียมตัวสำหรับงานแต่งของแกให้ดี คราวนี้แกจะต้องจับเขาให้อยู่หมัด แกเข้าใจไหม?

เมื่อได้อ่านข้อความเหล่านั้นแล้ว คลื่นอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้ก็ท่วมท้นในใจเซซิเลีย

วันที่สิบห้า…

มันเป็นวันที่เธอและนาธาเนียลตกลงที่จะหย่าร้างกัน เป็นวันที่เธอถูกบังคับให้แต่งงานกับแรนดี้ และเป็นวันที่เธอตัดสินใจทิ้งโลกนี้ไว้เบื้องหลัง

ด้วยความกลัวว่าเธออาจจะลืม เซซิเลียจึงจดบันทึกเหตุการณ์เหล่านี้เอาไว้ในสมุดของเธอ หลังจากเขียนแล้ว เธอก็เริ่มเขียนจดหมายบอกลา

เธอหยิบปากกาขึ้นมา และพบว่าเธอคิดคำอะไรไม่ออกเลย ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ทิ้งข้อความไว้ให้มาร์ธาและแคลวิน

เมื่อเธอเขียนเสร็จแล้ว เธอก็เก็บจดหมายลาตายเอาไว้ใต้หมอนของเธอ

สามวันต่อมา ในวันที่สิบสี่ ฝนนั้นตกหนักเป็นพิเศษ โทรศัพท์ของเซซิเลียวางอยู่บนโต๊ะกาแฟ มันดังอยู่ไม่หยุดหย่อน

สายนั้นโทรมาจากพอลล่า เธอต้องการถามว่าเซซิเลียอยู่ที่ไหน พวกเขาแนะให้เธอกลับบ้านและเตรียมตัวสำหรับการแต่งงานให้เหมาะสม

เซซิเลียไม่ได้ตอบอะไร วันนั้น เธอสวมชุดเดรสชุดใหม่ในโทนสีเดียวกับดอกบีโกเนีย และแต่งหน้าอย่างระมัดระวัง

เธอไม่ได้ดูน่าดึงดูดอะไร ทั้งผอมเกินไป และซีดเซียวมาก เมื่อมองดูภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกแล้ว เซซิเลียก็เห็นตัวเองในแบบที่เปล่งประกายและงดงามราวกับว่าเธอได้ย้อนเวลากลับไปในสมัยก่อนที่เธอจะแต่งงานกับนาธาเนียล

เธอโบกรถแท็กซี่และตรงไปที่สุสาน เซซิเลียก้าวออกมาจากรถ เธอถือร่มเพื่อกันฝนและค่อยๆ เดินไปยังหลุมศพของพ่อเธอ หญิงสาวค่อยๆ วางช่อดอกเดซี่สีขาวเอาไว้อย่างอ่อนโยน

“พ่อคะ” เธอกระซิบ ลมหนาวพัดผ่านไป เหลือทิ้งไว้เพียงเสียงเม็ดฝนที่กระทบกับร่มเธอ

“หนูขอโทษนะคะ… หนูไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่เลย แต่หนูไม่มีที่อื่นให้ไปแล้วจริงๆ” เสียงของเธอสั่นเครือขณะที่พูดต่อไปว่า “หนูยอมรับค่ะ หนูขี้ขลาด หนูกลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว หนูเลยเลือกจะมาหาพ่อ… ถ้าพ่ออย่างจะดุด่าหนูก็ได้เลยค่ะ”

หลังจากพูดอย่างแผ่วเบาแล้ว เซซิเลียก็นั่งลงข้างหลุมศพ เธอกอดร่างของเธอไว้แน่น หญิงสาวปลดล็อกโทรศัพท์และพบกับข้อความที่อันตรายมากมายจากพอลล่า

พอลล่า: เซซิเลีย! แกคิดว่าจะหนีไปได้ด้วยการหลบซ่อนงั้นเหรอ?

พอลล่า: แม็กนัสเอาเงินมาแล้วนะ แกคิดว่าคนที่มีอิทธิพลอย่างคุณลาร์คจะปล่อยแกไปง่ายๆ หรือไง?

พอลล่า: แกควรจะคิดให้ดีนะ มันจะดีกว่ามากถ้าแกยินดีมาแต่งงานเอง แทนที่จะถูกพบตัวแล้วบังคับให้แต่งงาน

“รู้ว่าอะไรดีสำหรับฉันเหรอ? เฮอะ”

เธออ่านข้อความนั้นเงียบๆ