บทที่ 13

“เมื่อคืนนี้เหรอ คุณไปรู้จักคุณเย่เมื่อคืนนี้ได้อย่างไรล่ะ” ฮวงเซวี่ยนรุกถามอย่างดุดัน

ชี่เยว่ยิ่งตอบไม่ถูกหนักเข้าไปใหญ่ เมื่อเธอคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ แก้มของเธอก็ร้อนขึ้นเล็กน้อยและเธอไม่รู้จะพูดอะไรดี

วิธีที่เธอและเย่ฮั่นฉวนรู้จักกันนั้นน่าอายเกินไป เธอจะบอกคนอื่นได้อย่างไรกัน?

ตอนนั้นเอง ฮวงเซวี่ยนก็มองเห็นรอยดูดบนคอของชี่เยว่ที่ยังไม่จางหายไป เมื่อเธอเห็นสีหน้าลังเลของชี่เยว่ เธอก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

เธอคิดว่าผู้หญิงคนนี้โดดเด่นมาก เนื่องจากเธอสามารถดึงดูดความสนใจของคุณเย่ได้ ปรากฎว่าเธอได้ใช้อุบายสกปรก ๆ เพื่อเข้าใกล้เขาด้วยสินะ

เธอไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ใช้กลอุบายแบบไหนเพื่อให้เย่ฮั่นฉวนแตะต้องตัวเธอได้

ชั่วขณะหนึ่ง ฮวงเซวี่ยนก็มองผู้หญิงคนนี้ด้วยความรู้สึกที่แย่มาก ความดูถูกและความรังเกียจในใจเธอปรากฏออกมาบนใบหน้าของเธอเลยด้วยซ้ำ เธอไม่คิดอยากแม้แต่จะเสแสร้งทำดีเลยด้วย

“ฉันคิดว่ามันไม่เหมาะที่คุณชี่จะพูดอะไรมากไปกว่านี้แล้วล่ะ ดังนั้นไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” ฮวงเซวี่ยนตะคอก

ทัศนคติที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของฮวงเซวี่ยน ทำให้ชี่เยว่รู้สึกละอายใจเล็กน้อย แต่เธอไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

“คุณชี่ โปรดมากับฉัน ฉันจะพาคุณไปที่ห้องของคุณ”

หลังจากพูดดังนั้นแล้ว ฮวงเซวี่ยนก็หันหลังกลับและเดินจากไป

ชี่เยว่ตามไปอย่างเงียบ ๆ

ฮวงเซวี่ยนพาเธอขึ้นไปชั้นบนและเดินไปตามทางเดินบนชั้นสองจนถึงห้องที่ห่างไกลที่สุด เธอผลักประตูเปิดออกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ และหนักแน่นว่า "คุณชี่ ฉันขอโทษจริง ๆ ห้องพักอื่น ๆ ได้รับการทำความสะอาดแล้วซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นของยาฆ่าเชื้อ เหลือเพียงห้องเดียวเท่านั้น ขออภัยด้วยนะคะ คุณชี่”

ชี่เยว่มองเข้าไปในห้อง ภายในแวบเดียว เธอก็พบว่ามันไม่ใช่ห้องนั่งเล่น แต่เป็นห้องที่ใช้เก็บของ!

แม้ว่าจะมีเฟอร์นิเจอร์อยู่ในห้อง แต่ก็เต็มไปด้วยสิ่งของทุกประเภท และหน้าต่างก็เต็มไปด้วยฝุ่นซึ่งทำให้ห้องมีแสงสลัว และอากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นเย็น ๆ

“คุณฮวงเซวี่ยนคะ ห้องนี้เต็มไปด้วยของต่าง ๆ ฉันจะอยู่ได้อย่างไรกันคะ?” ชี่เยว่เป็นคนดีเสมอ แต่ในขณะนี้เธออดไม่ได้ที่จะโกรธเล็กน้อย

ฮวงเซวี่ยนยิ้มเยาะและพูดว่า "ทำไมคุณถึงจะอยู่ไม่ได้ล่ะ คุณชี่ แค่ขอให้มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณเย่ก็พอ คุณไม่ได้สนใจเรื่องชื่อเสียงของตัวเองเลยด้วยซ้ำนี่ ทำไมคุณไม่กลืนศักดิ์ศรีที่ค้ำคออยู่ซะแล้วนอนที่นี่ล่ะ?”