บทที่ 3

แต่ชี่เยว่เพียงแค่คิดที่จะออกจากสถานที่แห่งนี้ และไม่ได้สังเกตว่ามีใครอยู่บนเบาะหลัง เธอเพียงรู้สึกชาที่หลังราวกับว่ามีคนกำลังจ้องมองเธออยู่

ไม่สิ นี่มันน่ากลัวยิ่งกว่าดูหนังสยองขวัญเสียอีก!

เธออดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

เพียงเพราะช่วงเวลาแห่งความฟุ้งซ่านนี้ รถก็สูญเสียการควบคุมและพุ่งออกจากถนน รถเกือบจะชนหินก้อนใหญ่ข้างถนนอยู่แล้ว!

ชี่เยว่ขับรถออกไปแถวชานเมืองแล้ว และก้อนหินก้อนใหญ่ก็อยู่ที่ตีนเขา

หากรถชนหินก้อนใหญ่จัง ๆ ด้วยความเร็วขนาดนี้ รถจะต้องพังทลายและพวกเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน!

อย่างไรก็ตาม ชี่เยว่ยังคงงุนงงอยู่และไม่สังเกตเห็นสถานการณ์อันตรายที่ตรงหน้า

ในจังหวะวิกฤตินี้ ชายที่นั่งเบาะหลังก็ขยับตัว!

ในพริบตาเดียว เย่ฮั่นชวนก็ย้ายไปที่เบาะหน้าอย่างคล่องแคล่ว เขากระชากมือของชี่เยว่ออก แล้วหมุนพวงมาลัยอย่างแรง พร้อมกับเหยียบเบรกในขณะเดียวกัน

"เอี๊ยด—"

ปัง!

สุดท้ายแล้ว รถก็ยังชนหินอยู่ดี แต่เนื่องจากเบรกได้ทันเวลา รถจึงไม่ได้ชนไหล่เขาและหน้ารถก็แค่บุบเสียรูป

เนื่องจากแรงเฉื่อยจากการชน ตัวของชี่เยว่จึงพุ่งไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน

เย่ฮั่นฉวนยกมือขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัวและดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขา

ไม่ช้าเขาก็ตระหนักว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ เขาดูหมองเศร้าและเย็นชาเข้าไปใหญ่

ผู้หญิงคนนี้เกือบฆ่าเขาแล้ว แต่สุดท้าย เขาก็ยังช่วยเธออีกเหรอ?

"ฉันรู้สึกแย่มาก..."

ชี่เยว่เวียนหัว เธอไม่รู้ว่าเธอเพิ่งผ่านอะไรมา และเธอเกือบจะลากผู้บริสุทธิ์เข้ามามีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วยอีกคน

ณ ตอนนี้ เธอรู้สึกไม่สบายตัวไปหมด

เธอใช้ศอกแตะต้องผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเธอโดยไม่รู้ตัว