ตอนที่ 5 ข้อเสนอที่น่าสนใจ

เมื่อขัดไม่ได้ชนินธรต้องรีบเดินตามแรงกระชากของเจษเข้าประชุมทั้งที่อยากจะออกไปเจอตาหวาน ทุกอย่างกำลังเริ่มการประชุมใช้เวลากินไปเกือบ 3 ชั่วโมง ทุกฝ่ายเห็นตรงกันทั้งหมดและแบ่งทีมเพื่อไปรักษาการทำเอกสารที่ต้องได้รับการอนุมัติในเวลาที่เร่งรีบ ส่วนชนินธรจะต้องเดินทางตามหลังหลังจากพนักงานบางส่วนเดินทางไปถึง

"ทุกอย่างเรียบร้อย ขอบคุณที่เข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ ผมขอปิดการประชุม"

เสียงปรบมือต่างชื่นชมการตัดสินใจของชนินธร จากนั้นก็ทยอยเก็บแฟ้มกลับไปทำงานตามเดิม ชายหนุ่มก็เช่นกันรีบเดินไปชั้นล่าง วนสายตามองทั่วบริเวณโซนด้านล่างของบริษัทมองหาตาหวานแต่กลับไม่เห็น

“คงกลับไปแล้ว” รู้สึกว่าตัวเองพลาดโอกาสอันเอื้อมมือ ตาหวานหายไปแล้วจะมีโอกาสไหนเจอกันอีก

"บอสคะ เลขาคนใหม่รอในห้องแล้วค่ะ" พนักงานฝ่ายบุคลลยืนแฟ้มประวัติและสัญญาจ้างให้ชนินธร เจ้าตัวรับมันกุมไว้ในมือหยาบแต่ไม่เปิดอ่านแต่อย่างใด นอกจากยืนเท้าสะเอวมองไปมองหาก็ไม่เห็นเป้าหมายที่หัวใจจดจ่อในขณะนี้

แกร๊ก!!!

ชนินธรกลับมาชั้นบนเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาก็ไม่เจอใคร ไม่มีเลขาคนใหม่อย่างที่ฝ่ายบุคคลว่า ก่อนจะโยนแฟ้มเอกสารลงโต๊ะทำงาน ปลดเนกไทออกเล็กน้อยเพื่อให้ช่วงลูกกระเดือกได้มีอากาศระบาย เสื้อสูทถอดคลุมเก้าอี้ทำงานพับแขนเสื้อเชิ้ตตัวในสีขาวครึ่งแขนอยู่ในลุคไม่เป็นทางการ นั่งมองแฟ้มหนาสีดำที่สอดกระดาษด้านหน้าว่าสัญญาจ้างเลขาคนใหม่

"หนีกลับบ้านไปแล้วเหรอ" หมายถึงเลขาคนใหม่คงถอดใจไม่อยากทำงานที่นี่ต่อ ชนินธรส่ายหัวไม่ปลื้มกับพฤติกรรมของผู้หญิงคนนี้ไม่อยากทำก็แค่แจ้งกันมาตรงๆจะได้เตรียมหาคนใหม่ได้ทันเวลา อุตส่าห์ชื่นชมเมฑญาสะดิบดีว่าหาคนมีโพรไฟล์ดีมาร่วมงาน แต่กลับล้มไม่เป็นท่าหายไปแบบงงๆ จากนั้นมือหนากำลังคว้าแฟ้มประวัติมาอ่านอยากรู้ว่าเป็นใครจะแบล็คลิสต์สักหน่อยก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงกดชักโคลกจากห้องน้ำส่วนตัวดังขึ้น

? ชนินธรเดินไปหน้าห้องน้ำด้วยความสงสัยใครเข้ามาใช้ห้องน้ำส่วนตัวของเขา ยืนฟังอยู่สักพักด้วยความประหลาดใจทำไมถึงมีคนอื่นมาอยู่ในห้องน้ำ หากเป็นไอ้เจษลูกน้องคนสนิทก็คงไม่ใช่เพราะมันพาพนักงานบัญชีที่ข้อเท้าพลิกขับรถเองลำบากไปสรรพากรเพื่อยื่นภาษี เมื่อเดาไม่ออกว่าเป็นใครก็ต้องหมุนลูกบิดผลักประตูเข้าไปดู ทว่าชนินธรถึงกับตกใจเมื่อตรงหน้าคือตาหวานที่กำลังนั่งบนชักโคลกไถ่มือถือ ทันทีที่อีกง่ายรู้สึกตัวว่ามีคนเข้ามาก็ตกตะลึงไม่ต่าง

"อร๊าย" กรีดร้องเมื่ออีกฝ่ายเข้าห้องน้ำมาโดยพลการ ตาหวานรีบดึงแพนตี้สีชมพูขึ้นห่อหุ้มความเป็นสาวคล้ายว่าชนินธรจะมองเห็นมันแล้วและดึงกระโปรงที่เลิกสูงขึ้นไว้บริเวณเอวเล็กรั้งลงมาปิดช่วงล่างและจัดระเบียบให้เข้าที่

"คุณมาทำอะไรที่นี่" ตาหวานเป็นฝ่ายถามก่อน โดยไม่รู้ว่าดับบิลเอสซีทีคือบริษัทของครอบครัวชนินธร

"ฉันควรเป็นฝ่ายถาม"