บทที่ 3

ประธานหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสีย เธอยังไม่เคย?! แต่ตอนนี้เขาทำอะไรไม่ได้มาก ในเมื่อเจ้ามังกรยักษ์เข้าไปถึงกลางลำแล้ว ทำได้เพียงอย่างคือไปต่อให้สุดปลายทาง

“อย่าเกร็ง เดี๋ยวหายเจ็บ จะเ*ดเบา ๆ”

คนนอนฟังคนพูดไม่ค่อยชัดแต่กลับพูดไม่สุภาพ ถ้าในอารมณ์ปกติเธอคงจะบอกเขาแล้ว คำว่า ‘เ*ด’ ไม่ใช่คำที่เขาใช้พูดกันทั่วไป

แต่ในเวลานี้ม่านฟ้าเองก็ค้างคากับสิ่งที่เขาทำ มันแค่ความฝัน เธอแค่ปล่อยใจปล่อยกายหาความสุขจากฝันนี้

เธอเริ่มผ่อนคลายเมื่อเขาเริ่มบีบนวดก้อนเนื้อกลมกลึงสองเต้างาม เอวสอบขยับเข้าออกรุกล้ำเข้าไปทีละนิด สลับกับการคลึงเกสรสวาทสีแดงสดกลางกายสาว เธอร้องครางปลดปล่อยความสุขอีกครั้ง เขาอัดสวนความเป็นชายเข้าในช่องทางคับแคบจนสุดทาง

“อ๊า...โคตรดี” เขากดจนเสียงดังกึกเพื่อให้รู้ว่าสุดทาง มือหนาลูบข้างแก้มของเธอ ก่อนที่เขาจะก้มมอบจูบแสนหวานให้เธอ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้จูบผู้หญิง

เขาแค่เอา แต่ไม่เคยจูบ มีวันนี้ที่เขาอยากจูบ

“อื้อ” เสียงครางในลำคอของคนใต้ร่าง จูบแรกของสาวโรงงานวัยยี่สิบห้า เธอได้จูบกับพระเอกดังในฝันสินะ มือบางควานสะเปะสะปะไปทั่ว

เธอตอดเขาไม่หยุด เพียงแค่ขยับเล็กน้อยสองร่างก็ครางไม่เป็นภาษา เขาไม่เคยมีความสุขแบบนี้นานแค่ไหนแล้วนะ ละจากจูบเธอ เขากลับมาจูบและดูดสองเต้างาม

คนใต้ร่างดึงทึ้งผมเขาเพราะความเสียว ถ้าเป็นคู่ขาคนก่อนหน้านี้ เขาอาจจะห้าม แต่กับแม่สาวน้อยคนนี้ การกระทำของเธอทำให้เขาอารมณ์ขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

“เจ็บอยู่ไหม”

“ไม่ค่ะ แต่อึดอัด” ใช่ เธอไม่เจ็บเลยแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้กำลังอึดอัด บางสิ่งบางอย่างที่อัดแน่นภายในกายกำลังจะแตกออกมา

“ขอแรง ๆ นะ”

คำถามนี้ เธอไม่ต้องตอบเขา เมื่อเขาเริ่มกระแทกลงมาเร็วและแรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องในห้องนอน

ม่านฟ้าคงหลงลืมไป ถ้าหากเธออยู่ในความฝัน ความเจ็บความเสียวนี้จะไม่เกิดขึ้น แต่เพราะความเมาและความกระสันอยากของทั้งสองร่างทำให้ทั้งคู่ไม่ทันได้คิดหาเหตุผลอะไรทั้งสิ้น

เขาเองก็หลงลืมว่าผู้หญิงใต้ร่างคือพนักงานในบริษัท เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเขาทั้งสองคนยังถ่ายรูปกันบนเวที

“อ๊า...แตกอีกแล้วเหรอ” เสียงครางต่ำของเขาทำให้คนเสร็จสมกระตุกเกร็งขึ้นหนักกว่าเดิม

“ขอแตกนะ” เขาบอกเธอและเร่งเอวสอบเข้าหาเธออีกครั้ง มือหนาจับต้องเต้างามบีบเคล้นอย่างมันมือ ปลายนิ้วเขาเขี่ยปลายยอดถันที่กำลังแข็งเป็นไต มันทั้งสู้มือสู้ปากยามเขาอ้าอมและดูดดึง