ตอนที่ 6
6 คืนนี้ผมต้องการคุณ
September 18, 2026
ตึก ตึก ตึก
พรึบ!!~~
พอเดินเข้ามาในห้องvip2ก็ต้องแปลกใจ ทั้งราเมศและก็วาคิม รวมถึงพราวฟ้าไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว เหลือเพียงภูวินทร์
ที่นั่งดื่มเงียบๆมองดูโซนด้านล่างผ่านกระจกใสในห้องvip
“เอ่อ คนอื่นหายไปไหนกันหมดคะ”
เธอถามเขาเสียงเบา ก่อนที่สายตาคมเฉียบจะละจากด้านล่าง แล้วหันกลับมามองเธอแทน
“ไปห้องน้ำ ทำไม กลัวผมเหรอ”
เขาถามเสียงเรียบ มองหน้าสวยของอลิซนิ่งๆ
“เปล่าค่ะ แค่แปลกใจที่คนอื่นหายหมด”
เธอพูดพร้อมเตรียมจะนั่งอย่างเก้อเขิน เพราะสายตาเขามันเหมือนมีอาวุธทำลายล้าง มันดูน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก
ในเวลาเดียวกันมันก็น่าดึงดูดและน่าค้นหาอยู่เหมือนกัน
“มานั่งที่เดิมสิ”
เขามองหน้าเธอแล้วมองที่ตักตัวเอง อลิซเม้มปากแน่นคิดว่าเกมมันจบไปแล้วซะอีก
“ทำไม หรือไม่อยากดูแลผมแล้ว”
“เปล่านะคะ คืออลิซคิดว่าเมื่อก่อนหน้ามันเป็นแค่เกม ถ้าคุณต้องการอลิซก็จะทำค่ะ“
ร่างบางเดินเข้าไปนั่งที่ตักเขาเหมือนเดิม แต่ไม่ได้กอดคอ เธอนั่งนิ่งหายใจเบา และเอื้อมไปหยิบเหล้ามาชง
”ยังเรียนอยู่เหรอ “
เขาถามเหมือนกระซิบ แต่เธอก็ได้ยินพร้อมพยักหน้า
”ค่ะ เรียนบริหารปี3”
“คุณภูวินทร์ ปล่อยอลิซเถอะค่ะ”
มือหนายังคงจับมือนุ่มนิ่มเอาไว้หลวมๆ ขณะรับแก้วเหล้าจากเธอ
เขายกขึ้นดื่ม แล้วมองหน้าเธอด้วยสายตานิ่งลึกจนเธอรู้สึกเหมือนถูกอ่านใจได้
“คืนนี้ว่างไหม”
เขาถามเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยอะไรบางอย่างจนอลิซหายใจไม่ทั่วท้อง
เธอกระพริบตาช้าๆ แล้ววางมือกลับลงบนตัก
“คุณภูวินทร์หมายถึง…”
“ออกไปข้างนอกกัน”
เขาพูดต่อทันที ดวงตาไม่ได้ละไปจากใบหน้าหวานของเธอเลย
“หาที่เงียบๆ คุยกันต่อโดยไม่มีคนอื่น”
อลิซนิ่งไป