7 ทางเลือก

“ นี่ทิปคุณพราวครับ “

ราเมศยื่นเงินให้พราวปึกนึง แต่ในจังหวะที่พราวกำลังจะยื่นมือไปรับ ราเมศก็ชักกลับแล้วชี้ไปที่แก้มตัวเอง

พราวฟ้ายิ้มอย่างรู้ทัน ก่อนโน้มหน้าเข้าใกล้แล้วหอมแบบธุรกิจ

จุ๊บ

“แบบนี้ค่อยชื่นใจหน่อย ผมกลับนะครับไว้เจอกัน”

พราวฟ้าโบกมือเบาๆส่งแขกvip

“เห็นม๊ะ !!พี่บอกแล้ว ว่าลูกค้ากลุ่มนี้ทิปหลักหมื่น”

พราวฟ้าหันมายิ้มระรื่นให้อลิซ อลิซมองดูในมือตัวเองบ้าง แค่เอนเตอร์เทนนิดหน่อยก็ได้ทิปหลักหมื่น

คนรวยก็รวยจนเงินทองเหลือใช้ แต่เธอนี่สิชีวิตทำไมดูฝืดเคืองแบบนี้ ไหนจะแม่ที่กำลังต้องการค่ารักษาจำนวนมากนี่อีก

“ขอบคุณนะคะพี่พราว พี่พราวดีกับอลิซที่สุด ”

อลิซขอบคุณพราวฟ้าจากใจจริง

“นี่!!อลิซฟังพี่นะ คุณภูวินทร์อะ รวยมากๆ และเขาก็ดูสนใจอลิซมากเหมือนกัน ถ้าเป็นเด็กเขาได้อะนะ

รับรองรวยเละ”

พร้าวฟ้าชี้ช่องทำเงินให้เพื่อนรุ่นน้อง

“อลิซยังไม่คิดถึงขั้นนั้นหรอกค่ะพี่พราว อลิซไม่ได้อยากเป็นของเล่นคนรวย ”

“จ้าๆ เอาไว้เป็นทางเลือกเผื่อฉุกเฉินไง ไปได้แล้วป่ะ”

หลังจากลูกค้ากลุ่มนี้กลับไป ก็ได้เวลาเลิกงานพอดี อลิซจะไม่ได้อยู่จนผับปิด เพราะขอผู้จัดการเลิก5ทุ่มทุกวัน

จะได้ไม่กระทบการเรียน แต่ก็ยกเว้นวันศุกร์เสาร์ ที่เธอจะอยู่จนผับปิด

“พี่พราวคะอลิซกลับแล้วนะคะ“

พอเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย อลิซก็บอกลาพราวฟ้าเหมือนอย่างทุกวัน

”จ้า กลับดีๆนะ ระวังตัวด้วย“

”ขอบคุณนะคะ “

อลิซเดินไปเรียกรถไปส่งที่ห้องเช่า ทุกวันคือความอันตราย ต้องเสี่ยงกับแท็กซี่ และซอยเข้าห้องเช่าแสนเปลี่ยว

”150บาทครับ “

”นี่ค่ะ“

อลิซรีบจ่ายเงินและเตรียมลงจากรถ

”น้อง!!เป็นผู้หญิง เดินในซอยเปลี่ยวๆแบบนี้ระวังนะ ยิ่งดึกยิ่งอันตราย“

”ขอบคุณนะคะ หนูจะระวังตัว“