บทที่ 1657

ทิโมธีไม่ใช่เจ้าชายหรือแม้แต่นายท่านที่ไหน แต่พี่สาวของเขาใจดีกับเขาเกินไปและทำให้เขาเสียนิสัย

นั่นเป็นเหตุผลที่เขากล้าใช้ชื่อของเบนจามินโอ้อวดอำนาจของเขาไปทุกที่และทุกอย่างที่เขาต้องการอย่างโจ่งแจ้ง เขาอยากจะทำให้โยนาเป็นของเขาด้วยซ้ำ

เมื่อคนนอกพยายามที่จะปรากฏตัวในมอร์ดู ทิโมธีจะไม่ปรานีพวกเขาและบดขยี้พวกเขาทุกคน

เมื่อไม่นานมานี้ นายน้อยผู้เย่อหยิ่งจากตระกูลร่ำรวยในโวลซิ่งต้องการต่อกรกับทิโมธีเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง แต่พวกเขาล้วนจบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างอัปยศ

ทิโมธีเป็นใคร?

เขาไม่จำเป็นต้องกลัวใคร!

ถึงกระนั้น คนบ้านนอกตัวเหม็นฉึ่งกลับเตะเขาลงไปกองกับพื้นและทุบตีเขาอีกด้วย

ทิโมธีเดือดดาลด้วยความโกรธ

ไอ้บ้านนอกนี่ทำร้ายเขาอย่างหนักโดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา ไม่เพียงแค่นั้น เขายังเอ่ยปากอย่างหยิ่งยโสว่าทิโมธีได้รับอนุญาตให้โทรหาใครก็ตามที่เป็นเพื่อนของเขา

ทิโมธีโกรธมาก เขามองข้ามความเจ็บปวดในร่างกายของเขา

เขาและผู้ติดตามรีบโทรศัพท์

ในทางกลับกัน ฮาร์วีย์ก็เริ่มเล่นโทรศัพท์รออย่างไม่ไยดี

เขาไม่คิดจะโทรหาใคร เขาจึงยืนรออยู่อย่างไม่สนใจโลก

ท่าทางสาบย ๆ ของเขาทำให้ทิโมธียิ่งโกรธมากยิ่งขึ้น

บรืน บรืน บรืน!

ไม่เกินสิบนาทีต่อมา รถหลายคันก็ปรากฏขึ้นให้เห็น

รถแรงเลอร์ รถโตโยต้า พราโด้ รถแลนด์ครุยเซอร์ รถเมอร์เซเดส เบนซ์ จี คลาส และรถโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน...

ทั้งหมดนี้ถือได้ว่าเป็นแบรนด์รถระดับแนวหน้า

เห็นได้ชัดว่าชาวมอร์ดู ชื่นชอบรถออฟโรดที่ดูดุร้ายเช่นนี้

ทิโมธีมีเส้นสายมากมายทั่วมอร์ดู ในไม่ช้า เขาก็ได้รวบรวมบุคคลที่มีชื่อเสียงและนายน้อยผู้มั่งคั่งทุกคนที่เขารู้จักไว้ที่นี่แล้ว

พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรรถออฟโรดของมอร์ดู

แม้จะมีชื่อเช่นนั้น แต่สโมสรแห่งนี้ก็เป็นเพียงฉากหน้าที่เหล่าเศรษฐีจอมเสเพลและคนดังใช้เพื่อมาพบปะสังสรรค์กัน