บทที่ 1658

"ผมของการกระตุกหนวดเสือ?!"

ฮาร์วีย์หัวเราะอย่างไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน

“ผลที่ตามมาไม่ใช่แค่การที่คุณจะโดนเตะและตบใช่ไหม?”

"แกมันเลว! จองหองอะไรขนาดนี้?!”

“ฉันขอเตือนไว้เลยว่า ฉันได้เชิญนายน้อยไอเดน บาวเออร์จากหลงเหมินมาที่นี่ด้วย! มาดูกันว่าเมื่อเขามาถึงทัศนคติของแกจะยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า!”

ทิโมธีโกรธมาก เขาไม่อาจทนอยู่กับความจริงที่ว่าไอ้บ้านนอกโง่เง่าตรงหน้านี้กล้าที่จะก่อกวนเขาได้ถึงเพียงนี้

ฮาร์วีย์ยิ้ม

“อย่างนั้นเหรอ?”

“น่าเสียดายที่ไอเดนจะทำให้คุณผิดหวัง”

บรืน!

ในขณะที่ทั้งสองยังอยู่ระหว่างการเจรจา รถแลนด์ครุยเซอร์สีเขียวเข้มหลายคันขับมาด้วยความเร็วคงที่ ภาพที่เห็นทำให้ทุกคนตกใจมาก

แลนด์ครุยเซอร์พุ่งตัวไปตามถนนและหยุดลงตรงหน้าทิโมธี

เสียงของประตูรถที่ถูกถีบให้เปิดออกดังตามมา ชายฉกรรจ์สิบแปดคนในชุดสูทปรากฏตัวขึ้น ที่รอบเอวของพวกเขาดูค่อนข้างผิดรูปเพราะเต็มไปด้วยอาวุธปืน พวกเขามีรัศมีน่ากลัวซึ่งสูงกว่าเหล่ามิตรสหายคนอื่น ๆ ของทิโมธี

ไอเดนซึ่งสวมชุดสูทและร่างกายเต็มไปด้วยเฝือกก้าวออกจากรถ

แขนและขาซ้ายของเขาหัก แต่เขาก็ยังดูมีพลังอยู่ แม้ว่าเขาจะใช้ไม้ค้ำในการเคลื่อนไหวตัวเอง แต่การปรากฏตัวของเขานั้นดูราวกับว่าเขาเป็นคนเดียวที่มาที่นี่

ผู้ที่ขวางเส้นทางของเขาอยู่ รีบล่าถอยไปเหมือนนกที่ชลาดเขลา

“นายน้อยบาวเออร์ คุณมาแล้ว!”

ก่อนที่ไอเดนจะเห็นฮาร์วีย์ ทิโมธีก็กระโดดลงจากรถและรีบวิ่งไปหาไอเดน ซึ่งนั่นเป็นการปิดกั้นการมองเห็นของไอเดนโดยสิ้นเชิง

“คุณมาได้จังหวะพอดี! คนบ้านนอกไร้สมองกล้ามายั่วยุสมาชิกชมรมรถออฟโรด! เขายังทำร้ายผมด้วย!”

“เขาจองหองมาก! ไม่ใช่แค่ที่เขาบอกให้ผมโทรหาใครก็ได้ตามที่ผมต้องการ แต่เขายังบอกด้วยว่าเขาจะหักแขนขาของผม!”

“ผมบอกเขาแล้วว่าคุณกำลังมา แต่เขาบอกว่าคุณเป็นแค่สุนัขจรจัดในสายตาของเขา!”

“นายน้อยบาวเออร์ นี่มันมากเกินไปแล้ว!”

ทิโมธียังคงราดน้ำมันลงกองไฟ เขารู้ดีถึงอุปนิสัยที่ชั่วร้ายและเลวทรามของไอเดน

นั่นคือเหตุผลที่ทิโมธีต้องการยืมพลังของไอเดนมาฆ่าฮาร์วีย์ เขาจะไม่ให้โอกาสฮาร์วีย์รอดไปได้

อีกทั้งโยนาก็ไม่มีทางบังคับให้ใครมารับผิดชอบเรื่องนี้ หากคนที่ทำงานสกปรกนี่เป็นคนที่มาจากหลงเหมิน