บทที่ 1675

ขณะที่ฮาร์วีย์ ยอร์กหรี่ตา นายหญิงลินช์ที่เห็นฮาร์วีย์เข้าก็ทำท่าราวกับสัตว์ร้ายที่ดูหวาดกลัว จากนั้นเธอก็คว่ำผู้คุ้มกันทุกคนที่ล้อมรอบเธอลงกับพื้นทันที

จากนั้นเธอก็เดินตรงไปหาูผู้คุ้มกันคนหนึ่ง เธอเหวี่ยงหมัดไปทุบเขา

"อ๊า!"

ผู้คุ้มกันลอยออกไป เขากระอักเลือดออกมาก่อนจะเป็นลมไป ไม่รู้ว่าซี่โครงหักไปกี่ซี่

ปัง ปัง ปัง!

ในวินาทีหลังจากนั้น ผู้คุ้มกันบางคนก็ลอยออกไปทีละคน และพวกเขาทำได้เพียงหายใจอย่างโรยริน พวกเขาร่วงลงสู่พื้น

“เจ้าปีศาจร้าย ฉันขับไล่แกออกไปแล้วนี่ แต่แกยังดื้อดึงไม่ยอมออกจากร่างของนายหญิงลินช์!”

“พวกที่รับผิดชอบด้านอาวุธและการต่อสู้ เรียงแถวเป็นแนวหน้าและเป็นทัพหน้าให้ผม!”

“โค่นเธอลง!”

ในวินาทีต่อมา ท่านอาจารย์ซิกเลอร์ก็รีบวิ่งออกมาจากด้านข้างโดยถือดาบไม้ท้อและกระดาษสีเหลืองที่ถูกเผาไหม้อย่างต่อเนื่องหลายแผ่น

นายหญิงลินช์รู้สึกราวกับถูกสะกดไว้เล็กน้อยขณะที่ดาบถูกกวัดแกว่ง

ผู้หญิงสองสามคนของคฤหาสน์ลินช์กำลังดูความสนุกจากข้างสนาม พวกเธอต่างพากันโห่ร้องเมื่อเห็นท่านอาจารย์ซิกเลอร์ทำท่าทางราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญจากจักรวาลและดูทรงพลังมาก

“ท่านอาจารย์ซิกเลอร์ไม่มีวันพ่ายแพ้!”

“ท่านอาจารย์ซิกเลอร์คือผู้ที่หาตัวจับได้ยากในโลกนี้!”

“เวทมนต์คาถาแบบนี้น่าตื่นเต้นยิ่งกว่ารายการทีวีเสียอีก!”

“เร็วเข้า รีบขับไล่เจ้าปีศาจตัวนี้เลย ท่านอาจารย์ซิกเลอร์!”

เบนจามิน ลินช์ยังมีความคาดหวังต่อท่านอาจารย์ซิกเลอร์ในเรื่องเขาคุยโวโอ้อวดเอาไว้

น่าเสียดายที่นายหญิงลินช์ที่เพิ่งถูกควบคุมไว้เมื่อครู่โบกมือและเหวี่ยงกำปั้นออกไปโดยไม่เกรงกลัวเลยสักนิด

“เจ้าปีศาจร้าย กล้าดียังไงมาทำร้ายฉัน? เริ่มล่ะนะ!"

ท่านอาจารย์ซิกเลอร์ตะโกน และดาบไม้ท้อในมือก็พุ่งไปข้างหน้า

แกร๊ก!

นายหญิงลินช์คว้าดาบไม้ท้อไว้ในทันทีและออกแรงบีบมัน จากนั้นดาบไม้ท้อก็หักเป็นเศษเล็กเศษน้อย

จากนั้น นายหญิงลินช์ก็ไม่ได้ถอยหนีไปไหน เธอเดินหน้าเหวี่ยงหมัดแทน หมัดของเธอเหวี่ยงเข้าหาหน้าอกและช่องท้องของท่านอาจารย์ซิกเลอร์

“อุก”