บทที่ 2321

'นี่เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า!'

'เขามีฝีมือการต่อสู้ระดับพระกาฬตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้ น่ากลัวจริง ๆ!'

ชายหน้าเหลี่ยมพบว่าตัวเองกลัวจนจับขั้วหัวใจ

ไม่แปลกใจเลยที่หัวหน้าของเขาบอกให้เขาระวังตัวเมื่อต้องปะทะกับฮาร์วีย์ ยอร์ก! หากเขาทำพลาด เขาก็จะไม่มีทางหลุดพ้นออกไปจากสถานการณ์นี้ได้

ทุกอย่างในตอนนี้น่ากลัวเกินไปสำหรับเขา!

นี่คือสิ่งที่ชายหน้าเหลี่ยมประเมินฮาร์วีย์

แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร ฮาร์วีย์ก็เตะชายอีกคนที่พุ่งเข้ามาหาเขาให้ล้มลง

นอกจากลิเลียนแล้ว มีคนที่ยืนอยู่ข้างหลังชายหน้าเหลี่ยมเพียงสี่คน

“คุณน่าประทับใจมาก ฮาร์วีย์!” เขาพูดพร้อมพิเคราะห์ฮาร์วีย์

“ผมคงต้องยอมรับว่าผมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ”

“แต่จุดจบของคุณมาถึงแล้ว!”

ชายหน้าเหลี่ยมถอยไปสองสามก้าว แล้วดึงลิเลียนขึ้นก่อนจะถอดผ้าปิดตาออก

“ตัดแขนตัวเองทิ้งซะ คุณยอร์ก! ไม่อย่างนั้นผมจะปลิดชีวิตเธอเดี๋ยวนี้!” เขาตวาดออกมาอย่างเดือดดาล

หลังจากที่ปิดตาตัวเองลิเลียนก็รู้สึกตัวทันที เธอสัมผัสได้ถึงมีดเย็นๆ ที่จ่ออยู่ที่คอของเธอ และความกลัวของเธอก็ทวีคูณขึ้นเป็นสิบเท่า

ตอนที่เธอเห็นฮาร์วีย์ เธอกรีดร้องออกไปว่า “รีบตัดแขนตัวเองทิ้งสิ ฮาร์วีย์! เร็วเข้า!"

“รีบตัดแขนทิ้งและคุกเข่าซะ! อย่าได้ทำให้คนดีพวกนี้โกรธ!”

ฮาร์วีย์หยิบมีดขึ้นมาจากพื้นอย่างใจเย็นและสลัดเลือดที่อยู่บนนั้นออกโดยไม่แม้แต่จะหันมามองที่ลิเลียน

ลิเลียนกระวนกระวายที่เห็นเขาทำเช่นนั้น

“ถูกต้อง ถูกต้อง! ดี! ใช้มีดนั่นตัดแขนนายทิ้งไปเลย!”

“ถ้านายยอมตัดแขนทิ้ง นายก็จะได้เป็นลูกเขยอันเป็นที่รักของฉัน!”

ฮาร์วีย์เย้ยหยัน จากนั้นหันเหสายตาไปยังชายหน้าเหลี่ยม

“นายคิดว่าฉันจะทำให้ตัวเองพิการเพื่อผู้หญิงคนนี้จริง ๆ เหรอ?” ฮาร์วีย์พูดอย่างใจเย็น