บทที่ 554

“ตอนที่คุณหมอขอให้ฉันทำแท้งเด็ก เขาไม่พูดอะไรสักคำ เขาไม่พูด การนิ่งเงียบมันก็หมายความว่าเขายอมเสียลูก”

ฉินอันอันสูดหายใจเข้าลึกและพูดอย่างยากลำบาก “เขาเป็นพ่อของเด็ก ทำไมเขาถึงเมินเฉยต่อเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองได้ขนาดนี้?”

ไมค์ต้องใช้ความพยายามอย่างมากถึงพูดได้ว่า “บางทีเขาอาจจะแค่เคยชินกับการฟังคำพูดของคุณหมอ”

“เขาไม่เคยฟังคำพูดของหมอ ตอนที่เขาป่วย เขาอยากสูบบุหรี่ก็สูบ อยากดื่มเหล้าก็ดื่ม ไม่มีใครทำให้เขาเชื่อฟังได้เว้นแต่เขาอยากทำเอง” ขนตาฉินอันอันสั่นกระพือเล็กน้อย น้ำเสียงเธอแหบแห้ง “เขาแค่ไม่อยากได้ลูกที่ไม่แข็งแรงของเราเท่านั้นเอง!”

“อันอัน เธออย่าคิดว่าเขาเลวร้ายขนาดนั้น ฉันไม่กล้าพูดอะไรมาก แต่เขามีเธออยู่ในใจจริง ๆ” ไมค์ต้องการเลี่ยงเรื่องเด็ก

“ฉันรู้” เธอสูดหายใจเข้า เสียงอู้อี้ขึ้นจมูก “ถ้าเขาไม่รักฉัน เขาคงไม่มาช่วยฉัน”

ไมค์ส่งเสียงตอบรับ

“ไมค์ ฉันเองก็รักเขามาก” เธอส่งเสียงสะอื้น

“ฉันรู้ ถ้าเธอไม่รักเขา เธอก็ไม่มีลูกให้เขาหรอก” ไมค์ขมวดคิ้ว “อันอัน เธอวางแผนจะทำอะไร? เธอคงไม่คิดจะเลิกกับเขาหรอกนะ?”

“ฉันไม่คิดที่จะเลิกกับเขา แต่ฉันไม่อยากให้เด็กที่ไม่แข็งแรงกลายเป็นจุดด่างพร้อยของเขา” ดวงตาเธอร้อนผ่าว “ฉันทำแท้งเด็กที่เป็นรูปเป็นร่างแล้วไม่ได้จริง ๆ ฉันทนไม่ได้…ฉันตัดใจทำไม่ได้จริง ๆ…”

“อย่าเพิ่งคิดเรื่องพวกนี้เลย ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไง ฉันอยู่ข้างเธอเสมอ” ไมค์ยื่นกล่องทิชชู่ให้เธอ

สักพักรถก็ขับมาถึงโรงพยาบาล

ไมค์พาฉินอันอันมาที่ด้านนอกห้องผู้ป่วยของเว่ยเจิน

แม่เว่ยเดินออกมาจากห้องผู้ป่วย เธอมองไปที่ฉินอันอันอย่างเย็นชา “ฉินอันอัน ฉันอยากคุยกับเธอตามลำพังสักหน่อย”

ฉินอันอันเดินตามแม่เว่ยไปตามทางเดินข้าง ๆ ทั้งสองคนหยุดเดินเมื่อมาถึงมุมที่ไม่มีคน แสงแดดนอกหน้าต่างแสบตาเล็กน้อย แม่เว่ยมองออกไปข้างนอกแล้วจึงถอนสายตากลับมา “ฉินอันอัน ที่ลูกชายฉันเป็นแบบนี้ ต้องขอบคุณเธอมาก”

“คุณป้าคะ ฉันขอโทษ”

“ขอโทษแล้วมีประโยชน์อะไร? ฉันมีลูกชายคนเดียว ตอนนี้เขากลายเป็นแบบนี้แล้ว รู้ไหมว่าฉันทุกข์ใจมากแค่ไหน?” แม่เว่ยพูดพร้อมกับน้ำตาที่รินไหลลงมา “ก่อนหน้านี้ฉันชอบเธอมากแค่ไหน ตอนนี้ก็เกลียดเธอมากเท่านั้น ทำไมยังกล้าปรากฏตัวต่อหน้าเราอีก?”