บทที่ 684

เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างกระทบใจเธออย่างแรง! หัวใจเธอแทบแตกสลาย!

ถึงแม้ว่าความบริสุทธิ์ของฉินอันอันจะได้รับความกระจ่างแล้ว แต่ทั้งสองคนจะคืนดีกันชั่วข้ามคืนได้ยังไง?

เป็นฟู่สือถิงที่เป็นฝ่ายไปหาฉินอันอันก่อนอย่างนั้นเหรอ?

เพราะว่าเขาใส่ใจลูกในท้อง หรือใส่ใจเธอกันแน่?

ถังเชี่ยนไม่กล้าคาดเดา

ในใจของเธอทั้งขมขื่นและเจ็บปวด รู้สึกเหมือนตัวเองใช้ชีวิตอย่างโง่เขลามาตลอดหลายปี

เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะได้อยู่กับฟู่สือถิงอีกแล้ว แต่เธอไม่อยากเห็นคนอื่นได้เขาไปครอบครอง

เธอหาหมายเลขโทรศัพท์ของหวังหว่านจือจนเจอและโทรไป “ที่ฉันขอให้คุณช่วยหาคน คุณหาได้หรือยัง?”

“คุณจะลงมือตอนนี้เลยเหรอ?” หวังหว่านจือถาม “วางแผนไว้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”

“คุณช่วยฉันหาคนก็พอแล้ว เรื่องอื่นไม่ต้องยุ่งหรอก” ถังเชี่ยนกล่าว “ฉันทนไม่ไหวแล้ว!”

“ได้ เดี๋ยวฉันโทรถามเสร็จแล้ว จะโทรกลับไปหาคุณนะ” หวังหว่านจือกล่าวเตือน “ฉันแค่ช่วยคุณหาคนเท่านั้น เรื่องอื่นฉันไม่เกี่ยวข้องด้วย ถ้าทางคุณมีปัญหา ฉันไม่ขอรับผิดด้วยแน่”

“ฉันรู้แล้ว”

หลังจากวางสาย ถังเชี่ยนลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเตรียมออกจากออฟฟิศ

ตอนนี้เอง เซิ่งเป่ยก็ผลักประตูเข้ามา

ถังเชี่ยนเห็นเซิ่งเป่ยแล้วก็รู้สึกผิดเล็กน้อย แต่ไม่ได้แสดงออกมาบนใบหน้า

“ถังเชี่ยน พวกเรามาคุยกันหน่อย” เซิ่งเป่ยปิดประตูห้องทำงานแล้วพูดเข้าประเด็นเลยว่า “ผู้หญิงที่ปลอมเป็นฉินอันอัน คือนั่วนั่ว ลูกพี่ลูกน้องของเธอใช่ไหม?”

“จะเป็นไปได้ยังไง?” ถังเชี่ยนปฏิเสธ “นั่วนั่วไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น”

“ถังเชี่ยน มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอยังทำเหมือนทุกคนเป็นคนโง่อีกเหรอ?” เซิ่งเป่ยกำหมัดแน่น “วันนั้นเธอขอให้ฉันไปสังสรรค์ด้วย แล้วฉันได้ยินเสียงที่ปลอม ๆ นั่นเข้าพอดี…มันบังเอิญเกินไป! เธอไม่คิดว่าสือถิงจะสงสัยเธอบ้างเหรอ?”

“เขาสงสัยแล้วยังไง? เขามีหลักฐานพิสูจน์ว่านั่วนั่วเป็นคนทำหรือเปล่า? แล้วถึงแม้จะมีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่านั่วนั่วเป็นคนทำ แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ?” ถังเชี่ยนผลักเซิ่งเป่ยออก “พวกคุณสงสัยนั่วนั่วก็ไปสอบสวนนั่วนั่วสิ! ฉันกับเธอเราเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องกัน เธอทำผิดแล้วจะเอามาโยนให้ฉันรับผิดด้วยได้เหรอ?”

ถังเชี่ยนพูดจบก็ก้าวเท้าเดินไปที่ประตู