บทที่ 685

“ยังเลย คุณมีชื่อที่เหมาะสมหรือเปล่า?” เขาถาม

ใจของเธอเต้นแรง แล้วลองพูดมาสามคำ “ฉินจื่อชิว”

เห็นดังนั้น เขาวางเมนูลงแล้วจ้องมองเธอด้วยสายตานกอินทรี “พูดจริงเหรอ?”

“เสี่ยวหานและรุ่ยลาต่างก็แซ่ฉิน ถ้าเด็กในท้องไม่แซ่ฉิน อนาคตเขาจะต้องสับสนมากแน่” เธอหน้าแดงเล็กน้อยแล้วพูดความคิดของเธอออกมาว่า “แน่นอน ฉันเคารพความคิดเห็นของคุณ”

“ในเมื่อคุณเป็นห่วงว่าลูกจะสับสน ก็เปลี่ยนแซ่ให้เสี่ยวหานกับรุ่ยลาได้นะ ผมไม่รังเกียจที่พวกเขาสองคนจะใช้แซ่ของผม” คำตอบของเขาดูสบาย ๆ ราวกับกำลังพูดเล่น

เขาสั่งอาหารเสร็จก็ส่งเมนูให้พนักงานเสิร์ฟ

พนักงานเสิร์ฟตรวจสอบรายการอาหารกับพวกเขาเสร็จแล้ว ก็เดินจากไป

“ถ้าคุณไม่เห็นด้วย งั้นก็เรียกว่าฟู่จื่อชิวก็แล้วกัน!” เธอยอมอ่อนให้

การได้สิทธิ์อยู่เคียงข้างและเลี้ยงดูพวกเขาได้ เธอก็พอใจแล้ว

“ผมไม่ได้บอกว่าไม่เห็นด้วย” เขาเลิกคิ้วและมองเธออย่างสนใจ “ถ้าคุณต้องการให้ลูกใช้แซ่ของคุณ ก็ใช้แซ่ของคุณเถอะ!”

“คุณพูดจริงหรือแค่ล้อฉันเล่นกันแน่คะ?” เธอเดาอารมณ์ที่แท้จริงของเขาไม่ออกไปชั่วขณะ

ถ้าตอนนี้เขามีใบหน้าดุร้ายและอารมณ์รุนแรง เธอคงไม่สับสนแบบนี้

เธอเห็นเขาโกรธแบบนั้นมาหลายครั้งแล้ว

ตอนนี้เขาจะยิ้มก็ไม่เชิง สายตาเย็นชา ดูลึกลับจนคาดเดาไม่ถูก ช่างเข้าใจได้ยากยิ่ง

เขาที่เป็นแบบนี้ ค่อนข้างน่ากลัวไม่น้อย

“ผมไม่ชอบแซ่ตัวเอง” หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็เปิดริมฝีปากบางแล้วเอ่ยขึ้น “แต่ผมไม่มีทางเลือก”

เธอคิดไม่ถึงว่าเขาจะพูดแบบนี้

เธอรู้จักเขามานานขนาดนี้และคิดว่าตัวเองรู้จักเขาดี แต่ว่าตอนนี้เธอรู้สึกว่าเขาเป็นเหมือนคนแปลกหน้า

“คุณไม่เคยพูดถึงพ่อของคุณเลย ความสัมพันธ์ของคุณกับพ่อไม่ดีใช่ไหมคะ?” เธอคาดเดา

“อืม” ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย เขาอดกลั้นเอาไว้ แล้วหันไปทางเธอ “ให้ลูกใช้แซ่ของคุณเถอะ! ไม่ต้องคุยเรื่องนี้อีก”