บทที่ 686

สตาร์ริเวอร์วิลล่า

ห้องนอนใหญ่

ฉินอันอันกำลังจัดเสื้อผ้าของเด็ก ๆ

หลีเสี่ยวเถียนนั่งขี้เกียจอยู่ข้าง ๆ เธอ มองเธอที่กำลังง่วนอยู่กับงาน “อันอัน เธอวางแผนจะเลี้ยงลูกเองจริง ๆ เหรอ? มันเหนื่อยมากเลยนะ!”

ฉินอันอันพับเสื้อผ้าทีละตัวแล้วพูดเสียงเบา “อืม ก่อนหน้านี้แม่ช่วยฉันเลี้ยงลูก ฉันเลยไม่เหนื่อยมาก”

“ใช่ไง แต่คุณป้าไม่อยู่แล้ว เธอไม่อยากปล่อยให้พี่เลี้ยงเลี้ยงอีก” หลีเสี่ยวเถียนกล่าว “ที่เธอบอกว่าพอถึงตอนนั้นฟู่สือถิงจะมาอยู่ด้วย เป็นเรื่องจริงเหรอ?”

“เขาว่าอย่างนั้น” ฉินอันอันหยิบเสื้อผ้าไปเก็บในตู้ “ถึงตอนนั้นก็ต้องแล้วแต่เขา”

“ถ้าอย่างนั้นพวกเธอก็ไม่ต่างจากคู่สามีภรรยาทั่วไปเลย!” หลีเสี่ยวเถียนเหน็บแนม “อ้อ ยังแตกต่างอยู่นิดหน่อย ที่ต่างก็คือเขาแต่งเข้าบ้านเธอ ไม่ใช่เธอแต่งเข้าบ้านเขา”

พูดถึงฟู่สือถิง ทันใดนั้นฉินอันอันนึกขึ้นได้ว่า เขาไม่ได้มาหาเธอหลายวันแล้ว

“อันอัน ฉันรู้สึกว่าเธอน่าทึ่งมาก เธอทำให้ลูกทั้งสามคนใช้แซ่เธอได้” หลีเสี่ยวเถียนถอนหายใจ “ถ้าฉันมีลูก ก็ใช้ได้แค่แซ่เฮ่อเท่านั้น ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นลูกสาวคนเดียว แต่ว่าเฮ่อจุ่นจือก็ยิ่งใหญ่กว่า เขาเป็นทายาทรุ่นที่สามของตระกูลเฮ่อ… แล้วฉันจะพูดอะไรได้? พ่อแม่ฉันก็พูดไม่ออกเหมือนกัน!”

ฉินอันอันรู้สึกแย่และพูดอย่างอึดอัดใจ “ผู้ชายทุกคนน่าจะใส่ใจเรื่องสิทธิ์การใช้แซ่ของลูก ๆ มากใช่ไหม?”

หลีเสี่ยวเถียน “แน่อยู่แล้ว! มีความเป็นไปได้อย่างเดียวที่ฟู่สือถิงยอมให้ลูกใช้แซ่ของเธอ นั่นคือเขารักเธอมาก ไม่อย่างนั้นก็นึกเหตุผลอื่นไม่ออกแล้ว”

“เขาบอกว่าเขาไม่ชอบแซ่ตัวเอง”

“อย่างนั้นทำไมเขาไม่เปลี่ยนแซ่ล่ะ? พ่อแม่เขาก็ตายหมดแล้ว ถ้าเขาเกลียดแซ่ตัวเองขนาดนั้นจริง ๆ ก็เปลี่ยนได้เลย! เขาไม่เปลี่ยน แสดงว่าเขาไม่ได้เกลียดขนาดนั้น” หลีเสี่ยวเถียนวิเคราะห์

“เขาไม่มาหาฉันหลายวันแล้ว เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเพราะเรื่องนี้?” เธออดคิดมากไม่ได้

“เป็นไปได้ ปากเขาบอกว่ายอมให้ลูกใช้แซ่ของเธอ ที่จริงแล้วในใจเขาใส่ใจเรื่องนี้แทบแย่ แต่ก็อายที่จะเถียงกับเธอ” หลีเสี่ยวเถียนวิเคราะห์ต่อ “ไม่อย่างนั้นเธอก็ให้ลูกในท้องใช้แซ่ของเขาสิ!”

ฉินอันอันพยักหน้า “รอให้เด็กคลอดออกมาก่อนแล้วค่อยคุยกันเถอะ! ตอนนี้ยังเร็วไป”

“ฮ่า ๆ ถึงตอนนั้นก็ทำให้เขาประหลาดใจสิ” หลีเสี่ยวเถียนพูดพร้อมกับใช้นิ้วยกผมของเธอขึ้น “ผมยาวสลวยขนาดนี้ เธอจะตัดใจตัดมันทิ้งจริง ๆ เหรอ?”