7

หญิงสาวตั้งชื่อบุตรสาวว่าเด็กหญิงอุษมา ที่แปลว่าความอบอุ่น เธอหวังว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะเข้ามาเป็นความอบอุ่นให้กับชีวิตของเธอ

“หลานย่าขอให้หนูสุขภาพแข็งแรง เลี้ยงง่ายโตไวๆ นะลูก” คุณมัญชุตาสวมกำไลทองเข้าที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของเด็กหญิง

“ของแม่กับพ่อนะอ้อม แม่ตั้งใจเลือกมาให้น้องเอื้อ ส่วนคุณพ่อมีพระนางพญามาให้ด้วยลูก” ท่านส่งกล่องพระสมเด็จนางพญาเก่าแก่เลี่ยมทอง พร้อมกับสร้อยคอทองคำหนักสองบาทให้อวิกา หญิงสาวพนมมือไหว้รับมาอย่างตื้นตันใจ

“ขอบคุณค่ะคุณแม่ ฝากขอบคุณคุณพ่อด้วยนะคะ”

“ส่วนนี่ของอาสนต์ให้น้องเอื้อนะลูก” วสนต์คุยกับเด็กหญิงที่ส่งเสียงอ้อแอ้ เขาส่งซองสีขาวให้เธอ หญิงสาวรับมาเปิดดูเป็นเช็คเงินสดจำนวนสองล้านบาท อวิกามีสีหน้าตกใจเธอจะส่งคืนแต่วสนต์รีบพูดดัก

“ต้องรับนะอ้อมสนต์อยากให้หลาน เด็กคนนึงกว่าจะโตต้องใช้ทั้งเงินทั้งการดูแลตั้งเท่าไหร่ ถ้าอ้อมไม่รับเราจะถือว่าอ้อมรังเกียจ”

“ขอบใจมากนะสนต์” เธอน้ำตาคลอ ถึงแม้ว่าน้องเอื้อจะไม่มีพ่อมาคอยดูแลเหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่เด็กหญิงก็ยังมีคุณปู่คุณย่า คุณอาที่รักเธอมาก

ในปีต่อมาอวิกายังอยู่ที่ลำพูนในเขตตัวเมือง เธอซื้อบ้านเป็นของตัวเอง ตั้งแต่ลูกสาว “น้องเอื้อหรือเด็กหญิงอุษมา” อายุหกเดือน เหตุผลที่ซื้อบ้านเพราะพีรยาแต่งงานไปกับไอยเรศและย้ายไปอยู่บ้านสามี

บ้านหลังที่เธอเลือกซื้อ ไอยเรศเป็นผู้แนะนำให้ ตัวบ้านเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น ชั้นบนมีสองห้องนอนและหนึ่งห้องโถงสำหรับพักผ่อนหรือใช้เป็นที่ทำงานได้ และเธอจัดมุมหนึ่งสำหรับตั้งโต๊ะหมู่บูชา

ส่วนชั้นล่างมีห้องรับแขก ห้องทานอาหาร ครัวไทยครัวนอก ห้องซักล้างและห้องแม่บ้าน มีลานซักล้างหลังบ้าน ด้านนอกตัวบ้านมีพื้นที่ว่างค่อนข้างมาก