บทที่ 283 สงครามในครั้งคือสงครามแห่งความเป็นความตาย

เมื่อแจ็คมองสี่คนที่เข้ามาขวางหน้า พลันขมวดคิ้วภายใต้แว่นกันแดด เอ่ยถามเป็นภาษาอังกฤษว่า "พวกคุณมีอะไรหรือเปล่า"

“คุณแจ็ค คุณออสการ์ คุณเจลิซ”

"ยินดีที่ได้รู้จัก"

"เสินโจวยินดีต้อนรับ"

หยางยี่ตอบเป็นภาษาอังกฤษเพียวๆอย่างคล่องแคล่ว ทว่ามุมปากกลับประดับไปด้วยรอยยิ้มไม่เป็นมิตร

ในตอนนี้เองออสการ์ที่อยู่ข้างๆ ก็มองสำรวจหยางยี่และกลุ่มของเขาขึ้นๆลงๆ แล้วพูดขึ้นว่า "ท่านคงเป็นราชาเทพหยางยี่ที่มีชื่อเสียงสินะ! เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รู้จัก！แต่ว่าวันนี้ถ้าพวกท่านคิดจะขวางทางพวกกระผมทั้งสามคน เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้”

หยางยี่ไม่โกรธเมื่อได้ยินคำพูดนั้น แต่ดวงตากลับวาวโรจน์ไปด้วยไอสังหาร

คนนี้ไม่ธรรมดาเลย คิดว่าตัวเองเก่งกาจมากเหรอ ถึงได้กล้าพูดกับเขาอย่างนี้ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงหรืออย่างไร

จากนั้น เขาก็หันไปมองเฉาซง

“ให้ทุกคนที่อยู่รอบๆอพยพออกไปในระยะหนึ่งกิโลเมตรเพื่อสร้างวงล้อม ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ห้ามใครเข้ามาเด็ดขาด!”

เฉาสงยืนตัวตรงทันที “รับทราบ！”

จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าเร็วๆ ตรงไปหาเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังที่อยู่ใกล้ๆ

เมื่อออสการ์เห็นการกระทำของเฉาสง ก็แสยะยิ้มอย่างเย็นชา "คุณหยาง จะลงมือกับผมตรงนี้เลยเหรอ?”

เจลิซที่อยู่ด้านข้างเห็นแบบนั้น ก็มองสำรวจหยางยี่ แล้วพูดภาษาเสินโจวออกมาอย่างคล่องแคล่ว

“คุณหยาง ในเมื่อคุณรู้ว่าเราจะมา การที่เรากล้ามาตัวเปล่าแบบนี้ ก็แปลว่าเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้ว คุณแน่ใจเหรอ ว่าจะสามารถหยุดพวกเราได้?”

หากไม่มีการเตรียมการที่สมบูรณ์แบบ พวกเขาจะเข้ามาเหยียบแผ่นดินของเสินโจวตามอำเภอใจได้อย่างไร?

ในเมื่อพวกเขาปรากฏตัว ก็แปลว่าพวกเขามั่นใจว่าจะออกไปจากที่นี่ได้ โดยไม่ให้ใครหาร่องรอยของพวกเขาเจอ

หยางยี่ยิ้มเล็กน้อย ดวงตาของเขาอาบย้อมไปด้วยสีเลือด “งั้นเหรอ?”

“ถ้าอย่างนั้น ก็ขอดูหน่อยแล้วกันว่าทั้งสามกันมีทริคเด็ดๆอะไรบ้าง!”

เกือบจะทันทีที่เปล่งเสียงพูดออกไป หยางยี่ก็ต่อยออสการ์ด้วยหมัดเต็มกำลัง!

เมื่อจินหรันและหยิ่งหานที่อยู่ข้างๆเห็นแบบนั้น พลันมีสีหน้าเคร่งขรึม พร้อมกันนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีแจ็คและเจลิซ

ในเวลาเดียวกัน ผู้โดยสารคนอื่นๆ ที่ลงจากเครื่องบินก็ถูกอพยพออกไปจากสนามบินโดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแล้วเรียบร้อย

ถึงกระนั้นก็ยังมีคนอยากรู้อยากเห็น บางคนก็หันหลังกลับไปดูว่าคนเหล่านั้นต่อสู้กันอย่างไร

"โคร่ม!"

ร่างกายของออสการ์ลอยปลิวออกไปทันที เขาไม่ทันระวังตัว จึงถูกหยางยี่อาศัยช่องว่างนี้ถีบล้มลงกับพื้น

กระนั้น ในวินาทีต่อมา เขาก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยการตีลังกากลับหลัง แล้วจัดผมให้กลับมาเป็นทรงเหมือนเดิม

"ok！"

“ฝีมือใช้ได้นี่ ค่อยเป็นคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อหน่อย!”

“งั้นขอดูหน่อย ว่าคุณจะทำให้ผมเซอร์ไพรส์ได้แค่ไหนกัน!”

เมื่อพูดอย่างนั้น ออสการ์ก็ฉีกยิ้มชั่วร้ายและกระหายเลือดออกมา

หลังจากพูดจบ ร่างของเขาก็พลันหายไป พริบตาต่อมา เขาก็เข้ามาใกล้หยางยี่มากขึ้นเรื่อยๆ

พุ่งเข้าโจมตีหยางยี่ กะเอาให้ตาย!

แม้ว่าร่างกายของเขาจะดูผอมบางและเตี้ย แต่ความเร็วที่พุ่งออกมาก็ว่องไวเปรียบเสมือนเหยี่ยว แถมยังเร็วกว่าอานั่วจื่อตั้งสามเท่า!

เมื่อหยางยี่เห็นสิ่งนี้ พลันมีสีหน้านิ่งค้าง ยังดีที่เขาเตรียมรับการจู่โจมไว้แล้ว

ไม่แปลกใจเลยที่คนคนนี้จะถูกกษัตริย์เพ่งเล็งเป็นพิเศษ ดูท่าแล้วคนคนนี้จะมีกึ๋นจริงๆ

ในเวลาเดียวกันนั้น แจ็คที่มีความแข็งแกร่งพอๆกันตามข้อมูลที่ได้มา ก็กำลังเผชิญหน้ากับจินหรันและเฉาสง แถมยังเข้าคู่กับทั้งสองได้อย่างเท่าเทียม ไม่จมไม่หาย