บทที่ 285 บาดเจ็บ

เฉาสงพุ่งตัวไปข้างหน้า แต่ก่อนที่เขาจะเคลื่อนไหว ออสการ์ก็ก้าวเข้ามา และต่อยเฉาสงจนตัวปลิวขึ้นไปในอากาศ

ทันใดนั้นร่างกายของเฉาสงก็แข็งตัว ล้มลงกับพื้นและหมดสติไป

มุมปากของเขาค่อย ๆ เอ่อล้นไปด้วยเลือด

“เฉาสง!”

จินหรันที่เป็นเพื่อนสนิทของเฉาสง พลันมีดวงตาแดงก่ำในทันที เขาเตรียมที่จะไปล้างแค้นให้เพื่อน แต่กลับถูกหยางยี่กดไหล่เอาไว้อย่างอ่อนแรง

“อย่าไป... ถ้านายไป นายก็จะมีสภาพเหมือนเฉาสง”

หยางยี่ส่ายหัวให้จินหรันด้วยใบหน้าซีดๆ

ในเวลานี้สภาพของเขาไม่ค่อยดีนัก ดังนั้น พวกเขาจะประมาทออกไปจู่โจมไม่ได้

จินหรันกัดฟัน แต่ยังคงระงับความโกรธไว้ในใจ และหันไปช่วยหยิ่งหานประคองร่างกายที่สั่นเทาของหยางยี่เอาไว้

หยางยี่กุมหน้าอก กลั้นก้อนเลือดในลำคอเอาไว้ เมื่อเห็นเสิ่นเสวี่ยกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยน้ำตานองหน้า เขาก็หันหน้าหนี เมินเฉยต่อภาพตรงหน้า

“น่าเสียดาย ดูเหมือนว่าครั้งนี้ เราจะชนะ”

ใบหน้าของออสการ์เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่า หัวใจของเขาหวาดกลัวอย่างมาก

หยางยี่แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้ หากยังสู้กันต่อ ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่า เขาจะยังสู้กับอีกฝ่ายไหว

โชคดีที่ผู้หญิงคนนี้เรียกหยางยี่ ทำให้หยางยี่เสียสมาธิ เขาถึงเอาชนะอีกฝ่ายได้

เสิ่นเสวี่ยนเดินผ่านออสการ์และแจ็คได้สำเร็จ จากนั้นก็มองไปที่เฉาสงที่หมดสติอยู่บนพื้น จากนั้นก็หันไปมองหยางยี่ที่กำลังอ่อนแรง หัวใจพลันปวดหนึบขึ้นมา

เธอไม่ได้คาดหวังว่าสิ่งต่างๆ จะกลายเป็นแบบนี้

ความตั้งใจเดิมของเธอคือการทำให้ทั้งสองฝ่ายหยุดสู้กัน

“พี่ยี่ ขอโทษ...”

ทันทีที่เสิ่นเสวี่ยเอ่ยพูด หยางยี่ก็พูดขึ้นมาขัดจังหวะคำพูดของเธอ

“ไปปกป้องสามคนนั้นสิ ไปเลย!”

คำสุดท้าย หยางยี่เกือบใช้พละกำลังทั้งหมดของเขาตะโกนออกมา ไม่ทันไรเขาก็กระอักเลือด

เมื่อเห็นอย่างนี้ หยิ่งหานก็รีบประคองหยางยี่ไว้ย่างรวดเร็ว แววตาทอแววเย็นชา

ทั้งหมดเป็นเพราะผู้หญิงคนนี้!

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้ ราชาเทพก็คงไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้!

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้ เฉาสงก็คงไม่อยู่ในสภาพหมดสติอย่างนั้น!

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้ ฝ่ายที่ชนะก็ควรที่จะเป็นพวกเธอ!

แรงจู่โจมของหมัดนั้นมันรุนแรงมาก ไม่รู้ว่าหลังจากนี้เฉาสงจะฟื้นขึ้นมาไหม

แล้วอย่างนี้ จะไม่ให้เธอเกลียดผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง?

ร่างกายของเสิ่นเสวี่ยสั่นเทา

เท่าที่เธอจำได้ หยางยี่ไม่เคยพูดเสียงแข็งแบบนี้กับเธอเลยสักครั้ง

น้ำตาพลันไหลอาบหน้าในทันที

“ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง ฉันเป็นต้นเหตุ ว่าฉันจำเป็นต้อง…….”

“ราชาเทพบอกให้คุณไสหัวไป ไม่ได้ยินเหรอ”

ก่อนที่หยางยี่จะได้เอ่ยพูดอะไร หยิ่งหานก็พูดอย่างเกรงใจว่า "หรือว่าจะให้ฉันจับโยนออกไป?"

ผู้หญิงคนนี้ กล้าดียังไง!

สภาพของราชาเทพนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ลำพังแค่ประคองตัวไม่ให้ล้มก็ถือว่าเก่งสุดๆแล้วๆ

เสิ่นเสวี่ยกำหมัดแน่น เพื่อไม่ให้ตัวเองร้องไห้น้ำตาแตก

เธออยากเข้าไปดูอาการของหยางยี่ และอยากอธิบายทุกอย่างให้เขาฟัง

แต่เธอทำไม่ได้

“คุณผู้ชายทั้งสอง พาผู้หญิงคนนั้นกลับไปกับฉัน!”

เธอพูดออกมากลั้วเสียงสะอื้น

ออสการ์และแจ็คเห็นแบบนี้ ก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

ดูเหมือนว่า คนที่เบื้องบนส่งมารับพวกเขา จะมีประโยชน์มาก

มิน่าล่ะทำไมเบื้องบนดูมั่นใจจัง ว่าพวกเขาจะออกจากสนามบินโดยปราศจากอันตราย