ตอนที่ 35
บทที่ 291 ประสบเหตุที่ไม่คาดคิดขึ้นอีกครั้ง
October 28, 2026
หยางยี่มองสีหน้าของเซี่ยอู๋จุน ตั้งแต่เขารู้จักกับฝ่าบาทมา น้อยครั้งมากที่จะเห็นฝ่าบาทมีสีหน้าเช่นนี้ อีกอย่างช่วงนี้ก็เกิดขึ้นบ่อยครั้งอีกด้วย
แสดงให้เห็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นช่วงนี้มันเยอะมากจริงๆ
เรื่องต่อมาที่เซี่ยอู๋จุนต้องการจะพูดกับหยางยี่ เกี่ยวพันถึงแผ่นดินเสินโจว สำคัญอย่างมาก
“อืม พูดมาสิ”
หยางยี่พยักหน้าแล้วพูด
“ผู้คนฝั่งชายแดนของภาคใต้บุกเข้ามาในอาณาเขตกันแล้ว”
“จิงโจวก็ดูเหมือนว่าเพิกเฉยไปนานมากแล้ว มีการเตรียมพร้อมมาอย่างดี ตอนนี้กองกำลังทหารแสนกว่านายกำลังเตรียมเคลื่อนพล เหมือนเตรียมตัวรบชนิดที่ว่าไม่ตายไม่หยุดรบ เห็นแบบนี้แล้ว คงคิดจะฮุบกำแพงด่านชายแดนของพวกเราให้ได้เป็นแน่！”
“ที่ภาคใต้กำลังป้องกันนั้นมีไม่มาก ตอนนี้ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปตั้งแนวป้องกันที่กำแพงชายแดนกันแล้ว เพราะฉะนั้น......”
คำพูดต่อจากนี้ เซี่ยอู๋จุนไม่ได้พูดต่อ แต่สายตาของเขามองไปที่หยางยี่
ความหมายมันชัดเจนอย่างเห็นได้ชัด
เขาต้องการให้หยางยี่กลับไปที่ภาคใต้ก่อน กดความเย่อหยิ่งของจิงโจวไว้ แล้วค่อยวางแผนระยะยาว
“นายหมายความว่า ฝ่ายตรงข้ามใช้คนระดับจักรพรรดิมาโจมตีเสินโจว?”
สีหน้าของหยางยี่เย็นชาขึ้นมาในชั่วพริบตา ดูแล้วพวกสารเลวฝั่งจิงโจวคงอยากตายจริงๆสินะ
รับหน้าที่ทหารกองหน้าด้วยความเต็มใจ ไม่ดูฝีมือตัวเองเลยสักนิดว่าอยู่ระดับไหน！
พอถึงเวลาเริ่มรบ พวกเขาคงรับมือกับโทสะที่มาจากเสินโจวไม่ได้แน่ๆ
ถ้าหากพวกเขากล้าที่ยึดกำแพงเมืองด่านชายแดนจริงๆละก็ เช่นนั้นหยางยี่คงต้องนำทัพทหารเลือดเนื้อของเสินโจวไปฆ่าฟัน ฆ่าจนถึงรังที่อยู่ของอีกฝ่าย จนพวกเขาคุกเข่าขอร้องให้ยกโทษให้！
“ภายนอกดูเหมือนสงบ พวกเขายังคงหวาดกลัวเสินโจวอยู่ แต่ความจริงแล้วไม่เป็นเช่นนั้นเลย”
“ฉันได้รับข่าวสารที่แม่นยำมาแล้ว คนระดับจักรพรรดิอีกฝ่ายกำลังรีบไปที่ด่านชายแดน”
เซี่ยอู๋จุนพูด
“พวกสารเลวนั่น ลืมสิ่งที่คุณปู่ของหยางยี่สั่งสอนไปหมดแล้วสินะ！”
หยางยี่พูดเสียงเย็นชา：“ไม่รู้จักที่ตายสินะ ถึงคิดที่จะเปิดสงครามกับพวกเรา！”
ทันใดนั้น หยางยี่ก็พูดขึ้นอีก：“แต่ว่านะ เรื่องนี้นายสามารถส่งให้อานั่วจื่อหรือไม่ก็โอหยางเฉิง นายก็รู้ว่าช่วงนี้งานในมือฉันเต็มไปหมด มีหลายเรื่องที่ยังไม่ได้จัดการ ลูกเมียฉันก็ยังอยู่ในมือของศัตรู ฉันวางใจไม่ได้จริงๆ”
ในเขตจิงโจว ความจริงแล้วไม่จำเป็นต้องให้ถึงมือตนเองไปปราบปราม
ไม่ว่าจะเป็นอานั่วจื่อหรือโอหยางเฉิง ใครสักคนในสองคนนี้ ต่างก็สามารถทำภารกิจลุล่วงได้อย่างเพอร์เฟค
แน่นอนว่าเขาเข้าใจความหมายของฝ่าบาท เวลานี้ให้เขากลับไปเพราะกังวลว่าแผลบนตัวเขายังไม่หายดี ถ้าภาคเหนือฝั่งนี้เกิดเหตุที่ไม่คาดคิดขึ้นมาอีกครั้ง เช่นนั้นจะไม่ดีอย่างมากสำหรับสถานการณ์ของเสินโจว
ยิ่งเป็นคนที่สำคัญมาก ก็ยิ่งจำเป็นต้องปกป้องเป็นพิเศษ
“ฉันรู้ว่านายเข้าใจความหมายที่ฉันจะสื่อ”
เซี่ยอู๋จุนมองหยางยี่อย่างไม่ใส่ใจแล้วพูด：“เรื่องของลูกเมียนาย ฉันตามตรวจสอบอยู่ตลอด นายวางใจเถอะ เรื่องนี้ฉันจะให้ปิงอวี่แก้ปัญหาให้ ฉันรับประกันได้ ภายในเจ็ดวัน เมียของนายกับลูกสาวของนายจะกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน！”
ที่เซี่ยอู๋จุนสามารถพูดเช่นนี้ได้ ก็เพราะเขามีความมั่นใจมากพอ
เมื่อคืนวาน คนของเขาได้ตรวจสอบเจอข่าวคราวของเถียนเถียนเรียบร้อยแล้ว
แต่ฝ่ายตรงข้ามสามารถปิดเรื่องได้เงียบขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องมีการเตรียมพร้อมมาก่อน สามารถพูดได้ว่า กำลังพลของฝ่ายตรงข้ามนั้นแข็งแกร่งถึงขนาดไม่มีสิ่งใดสามารถโจมตีได้
ถึงแม้ว่าราชาทั้งสี่ของเสินโจวจะโจมตีพร้อมกัน โอกาสที่จะพาเถียนเถียนกลับมาได้นั้นมีแค่สี่สิบเปอร์เซ็นต์
เพราะฉะนั้น เรื่องนี้มีแค่เซี่ยอู๋จุนออกสู้รบด้วยตัวเอง ถึงจะมีโอกาสชนะ
“ฝ่าบาท นายตรวจสอบเจออะไรบ้างแล้วใช่ไหม?”
หยางยี่ก็รู้สึกได้ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา เลยมองไปทางเซี่ยอู๋จุน