บทที่ 314 อีกด้านหนึ่งของกษัตริย์

โชคดีที่ไม่ได้เอาเรื่องของเสี่ยวเจี๋ยสามคนไปบอกเซี่ยอู๋จุนตรงๆ ไม่เช่นนั้นเสี่ยวเจี๋ยสามคนต้องมีอันตราย

แน่นอน

หยางยี่แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ฉันเข้าใจแล้ว”

สุดท้ายแล้วหยางยี่เม้มปากและพยักหัวน้อยๆ

เรื่องนี้สำหรับเขาเหมือนมีระเบิดอยู่ อย่างไรเสียในใจเขา กษัตริย์ก็คิดมาอย่างดีเพื่อผู้คน ไม่มีใครทำให้เขารู้สึกอยู่ผิดที่ ดังนั้นเขาถึงนับถือกษัตริย์มาก

แต่ว่าตอนนี้......

เรื่องนี้จริงๆแล้วทำให้ผู้คนรับมือได้ยาก เขาจำเป็นต้องคิดอย่างละเอียดดีๆ

“พอแล้ว เรื่องที่ควรจะบอกคุณก็บอกแล้ว ที่เหลือฉันพูดไม่ได้แล้วจริงๆ”

ตวนมู่เจี๋ยก็มองหยางยี่เหมือนกับฟ้าผ่า เห็นไม่ได้ตอบเธอนาน ก็เลยยิ้มและต่อยไปที่อกของหยางยี่หนึ่งหมัด

“พอแล้วๆ ทุกคนหิวแล้ว ไปกินข้าวด้วยกันเถอะ! ข้างล่างมีบาร์บีคิว กลิ่นดีใช้ได้เลย!”

น้องเอ้อร์สุ่ยทนหิวไม่ไหว ก็รีบลุกขึ้นมาปรับเปลี่ยนบรรยากาศ

เมื่อลงไปกินข้าวก็มีเสียงหัวเราะ

กินเสร็จก็บ่ายสามโมงกว่าแล้ว

“พี่ยี่ พี่กลับบ้านไปอยู่กับพี่สะใภ้กับหลานสาวตัวน้อยก่อน อย่างไรเสียพวกเราก็ไม่ได้ไปในอีกไม่กี่วันนี้หรอก”

ตวนมู่เจี๋ยตบไปที่บ่าของหยางยี่และพูดว่า : “ถ้ามีเวลาแน่นอน ถึงเวลาแล้วฉันจะโทรไปแจ้งคุณ”

พึ่งจะกินข้าวไป ตวนมู่เจี๋ยก็บอกแผนต่อไปของพวกเขากับหยางยี่ ครั้งนี้พวกเขาสามคนจะพาหยางยี่ไปลองดูร่องรอยอารยธรรมที่ไม่เคยรู้จักด้วย

“ดี งั้นฉันไปก่อนแล้วกัน วันนี้พวกคุณก็เตรียมตัวให้พร้อม”

หยางยี่ยิ้มและพยักหน้า โบกมือและขับรถจากไป

มองดูรถที่ขับออกไปอย่างรวดเร็ว ตวนมู่เจี๋ยก็ถอนหายใจเบาๆ

“เสี่ยวเจี๋ยเรื่องนี้ ถ้าหากเซี่ยอู๋จุนรู้เข้า พวกเราจะต้อง......”

น้องเอ้อร์สุ่ยเลี่ยงไม่ได้ที่จะกังวล ปกติแล้วพวกเขาเชื่อในตัวหยางยี่ ไม่เช่นนั้นก็คงไม่บอกเรื่องราวทั้งหมดตรงๆ

แต่พวกเขาก็ยังกังวลใจอยู่นิดหน่อย ถ้าเซี่ยอู๋จุนรู้เรื่องนี้เข้า เขาคงจะลงมือกับหยางยี่

ตอนนี้คนที่สำคัญที่สุดของพวกเขาก็คือหยางยี่

ถ้าหยางยี่เกิดเหตุที่ไม่คาดคิดจริงๆ พวกเขาก็แค่ไปรายงานครอบครัว

“ไม่จำเป็น”

ตวนมู่เจี๋ยมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นและพูดตรงๆว่า : “ถ้าเซี่ยอู๋จุนอยากที่จะเข้าร่วมด้วย เราก็ไม่ต้องปิดบัง ในโลกนี้ ไม่ได้มีแค่พวกเราสามคนที่รู้ตำแหน่งของร่องรอย หากคนอื่นรู้ก็คงไม่ปล่อยไว้เช่นกัน”

“เขาอยากจะเข้าไปแทรกแซงจริงๆ ก็ยังต้องชั่งน้ำหนักดีๆ เซี่ยอู๋จุนเขาจะทนความโกรธแค้นของตระกูลสันโดษได้แน่หรือ!”

ตวนมู่เจี๋ยพูด บนร่างกายดูแข็งกร้าวขึ้น ทำให้คนกลัว

“ดี งั้นพี่เสี่ยวเจี๋ย แล้วจะทำยังไงล่ะ?”

“เหมือนพวกเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างแล้ว และกำลังสืบหาอยู่”

องค์กรตำนานเทพไม่เลิกไล่ล่าเรื่องนี้มาโดยตลอด หลังจากที่พวกเราสามคนเลิกขายสินค้าออกไปที่รังของพวกเขา อีกฝ่ายก็โกรธแล้ว

“กลัวอะไร พวกเขาไม่กล้ามาเหยียบเสินโจวหรอก ก็ต้องรับผลที่ตามมา! พวกเขามีคนสนับสนุน พวกเรา

ก็ไม่ได้มีเหรอ?”