บทที่ 321 เซี่ยอู๋จุนปรากฏตัว

“พลั๊วะ！”

หมัดของทั้งสองชนเข้าด้วยกัน ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใคร

แล้วแยกออกจากกันด้วยความรวดเร็ว ทั้งสองได้ใช้แรงสุดกำลังโจมตีฝ่ายตรงข้าม ไอพิฆาตที่เข้มข้นได้กลายเป็นฉากฆ่ากันไปแล้ว

และทุกครั้งที่ร่างกายของทั้งสองปะทะกัน ก็จะได้ยินเสียงปะทะอย่างอึดอัด

แม้แต่สถานที่ที่ถูกหิมะขาวโพลนปกคลุมไว้ ก็เพราะการปะทะของทั้งสองคน ทำให้พื้นหิมะขาวโพลนถูกกวาดจนกลายเป็นพื้นเรียบ

ทั้งสองคนใช้สิบกว่ากระบวนท่าโจมตีภายในเวลาระยะห้านาที แต่ละท่าก็สามารถทำให้ถึงแก่ชีวิตได้ทั้งนั้น แต่กลับถูกฝ่ายตรงข้ามล็อคไว้ได้

ทันใดนั้น ร่างกายของทั้งสองคนติดกัน ดูไม่ออกว่าใครแพ้หรือชนะ แต่ต่างคนต่างไม่ยอมอ่อนข้อ เพื่อที่จะได้ไม่เผยพิรุธให้ฝ่ายตรงข้ามเห็น

“ตูม！”

ทั้งสองโจมตีด้วยความบ้าคลั่งอีกครั้ง ครั้งนี้ใช้แรงสุดพลัง ทำให้ร่างกายของทั้งสองเซถอยหลังไปไม่กี่ก้าว

หยางยี่ถอยหลังไปสามก้าว“ฟึ่บฟึ่บฟึ่บ” ถึงจะสามารถยืนมั่นคงได้ เขาหายใจหอบ ไม่มีสีหน้าของความเจ็บปวด ความแค้นที่ปล่อยออกมาจากร่างกาย ไม่ได้ลดลงเลย

แต่ปิงอวี่กลับรู้สึกไม่ดี สีหน้าของเธอซีดเซียว ทั้งตัวก็กำลังสั่นเทา เห็นได้ชัดถึงพลังที่ถดถอยลง

จังหวะการหายใจของเธอไม่เหมือนกับหยางยี่ที่เข้าออกตามจังหวะ เทียบกับหยางยี่แล้ว เธอสู้ไม่ได้อยู่พอสมควร

ถ้าต่างฝ่ายต่างยังไม่ยอมอ่อนข้อแบบนี้ต่อไป เช่นนั้นเขาต้องล้มลงก่อนเป็นแน่

ในสิบกว่ากระบวนท่าเมื่อครู่ เขาโดนการโจมตีอย่างหนักของอีกฝ่ายสี่ครั้งเต็มๆ และเทียบหยางยี่กับตัวเอง ก็แค่สองครั้งเท่านั้น

การโจมตีทุกครั้ง ต่างก็ใช้แรงสุดกำลัง เพราะฉะนั้นความแตกต่างของทั้งสองคน ในเวลานี้แค่มองก็รู้ผลแล้ว

“หยางยี่ ฉันประเมินนายต่ำไปจริงๆ คิดไม่ถึงว่าพลังนายจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ทำให้ฉันตื่นเต้นจริงๆ！”

ปิงอวี่ผ่อนลมหายใจออก หลังจากนั้นก็พูดด้วยเสียงเยือกเย็น

หยางยี่ได้ยิน กลับไม่ได้พูดอะไรออกมา แค่วอร์มร่างกายอย่างเงียบๆ นัยน์ตาดุดัน

ว่ากันตามท่าทางของเขา นี่คือกำลังเตรียมจะโจมตีรอบต่อไปแล้ว

และรอบนี้ หยางยี่จะเอาจริงแล้ว ท่าทางเหมือนจะฆ่าปิงอวี่แล้ว！

ไม่สนวิธี ไม่สนตำแหน่งสูงต่ำ สนแค่ความเป็นความตาย

จะชนะหรือว่าจะแพ้ ตัดสินด้วยครั้งนี้

“ครั้งนี้ เธอคงไม่ได้โชคดีขนาดนั้นแล้ว เตรียมพร้อมที่จะถูกฉันฆ่าแล้วหรือยัง?”

หยางยี่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว เตรียมร่างกายให้อยู่ในท่าพร้อมสำหรับพุ่งโจมตี

นัยน์ตาแดงก่ำเต็มไปด้วยไอพิฆาต จ้องไปที่ปิงอวี่

ชั่วพริบตาเดียว ปิงอวี่รับรู้ได้แค่ความกลัวในใจ ความหนาวทำให้เธออดไม่ได้ที่จะสั่นเทาอย่างไม่มีสาเหตุ ในใจเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมาทันที

การสู้รบอย่างดุเดือดเมื่อครู่ เธอใช้พลังไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว แต่ทว่าหยางยี่กลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังสามารถปล่อยพลังแข็งแกร่งอย่างมากได้เหมือนเดิม

ตอนนี้ถ้าต้องปะทะกับหยางยี่อีก คงได้แค่สี่สิบหกสิบ ไม่สามารถชนะได้เลย ทำได้แค่ป้องกันไว้อย่างเดียว

สรุปแล้ว ตัวเองประเมินหยางยี่ต่ำไปงั้นเหรอ? คิดไม่ถึงว่าการระเบิดพลังของเขาและพลังรบจะคงไว้ได้นานขนาดนี้

ในขณะที่ปิงอวี่กำลังครุ่นคิดว่าจะใช้วิธีไหนรับมือกับสถานการณ์ในตอนนี้ ด้านนอกประตู ก็มีเสียงรถหยุดดังมาอย่างกะทันหัน

ทันใดนั้น ก็ดึงดูดสายตาของผู้คนทั้งหมด เห็นว่าหน้าประตูมีรถออฟโรดสีเขียวเข้มจอดอยู่ และหลังจากที่ประตูรถเปิด ก็มีชายสวมผ้าคลุมก้าวเท้าลงมาจากรถอย่างใจเย็น นั่นคือเซี่ยอู๋จุน！

ตวนมู่เจี๋ยและเอ้อร์สุ่ยรู้ได้ทันทีว่าเป็นเซี่ยอู๋จุน เห็นฉากนี้ เลยหันกลับไปแล้วเดินไปหาหยางยี่