ตอนที่ 88
บทที่ 344 เชิญพวกคุณไปตายซะเถอะ
October 28, 2026
“วีรบุรุษคิดเห็นตรงกัน เจิ้นเจ๋อ ฉันมองคุณไม่ผิดจริงๆ”
เมื่อพูดถึงส่วนนี้ เซี่ยอู๋จุนก็ไม่แสร้งทำอีกต่อไป หลังจากยิ้มเยาะมือทั้งสองข้างก็ตบเบาๆ
ปิงอวี่ที่ตามอยู่ข้างหลังเขาก็วางกระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ข้างหลังลงแล้วเปิดซิป ทุกคนสามารถเห็นได้ชัดว่าในกระเป๋าเป้ตุงๆ นั่นอัดแน่นไปด้วยระเบิดชนิดต่างๆ!
ระเบิดเหล่านี้มีหมดทุกประเภทและทรงอาณุภาพมาก หากระเบิดเหล่านี้ถูกทำให้ระเบิดหมดจริงๆ แม้แต่ถ้ำนี้ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถทนไหวหรือไม่!
หลังจากทุกคนเห็นสิ่งที่อยู่ในกระเป๋าเป้ของปิงอวี่แล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างมากในทันทีและมองทั้งสองคนอย่างไม่น่าเชื่อ
“พวกคุณ พวกคุณต้องการจะทำอะไรกันแน่!”
“พวกคุณคิดจะฆ่าทุกคนที่นี่เลยเชียวหรือ?”
“พวกคุณไม่รู้หรือว่าระเบิดเหล่านี้มีอานุภาพเพียงใด ใช้ของแบบนี้ ไม่กลัวว่าทั้งถ้ำจะถล่มเหรอ?”
“เมื่อถึงเวลา ทุกคนก็ไม่รอดอยู่แล้ว!”
ผู้นำของหลายๆ ทีมแผดเสียงอย่างไม่พอใจครั้งแล้วครั้งเล่า มองเจิ้นเจ๋อกับเซี่ยอู๋จุนทั้งสองคนและบ่นด้วยความโกรธแค้น
เดิมทีแค่มาลองหาสมบัติในนี้ แม้จะไม่ได้อะไรก็จริง อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตเหลืออยู่ ก็ไม่ได้สำคัญ แต่ใครจะไปคิดว่าสองคนนี้จะทำเรื่องที่ทำให้น่าหมดหวังอย่างนี้? ไม่เจอสมบัติสักชิ้น ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงที่นี่ นี่จะสามารถทำให้พวกเขาพอใจได้อย่างไร?
“โอ้? มีบางอย่างที่พวกคุณพูดผิดแล้วนะ”
เจิ้นเจ๋อเผชิญหน้ากับคำกล่าวโทษของทุกคนอย่างสงบด้วยท่าทางที่กระหายเลือด เขายิ้มน้อยๆ และพูดว่า: “ทุกคนที่คุณพูดถึง ไม่รวมพวกเรา รวมแค่พวกคุณ”
“และพวกคุณก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะครอบครองสมบัติทั้งหมดในโบราณสถานนี้ แต่พวกคุณจงใจจะไม่ฟังคำพูด ต้องการบุกเข้ามาตาย ดังนั้นก็เชิญพวกคุณไปตายซะเถอะ!”
เมื่อเจิ้นเจ๋อพูด รอยยิ้มที่มุมปากก็ขยายออกอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็ดึงชนวนลูกระเบิดในทันที และโยนเข้าไปทางตำแหน่งของทุกคน!
จู่ๆ ทุกคนก็หนีกันอย่างกระจัดกระจาย!
“ตูม!”
เสียงดังสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นกึกก้องไปทั่วอุโมงค์ฝังศพ เสียงยังก้องอยู่เป็นเวลานาน
ระเบิดนี้ระเบิดได้มีอาณุภาพรุนแรงเป็นพิเศษ ชั่วขณะหนึ่ง ก็เจาะทำลายร่างกายของคนมากมาย
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องก็ดังไปทั่วอุโมงค์ฝังศพ ทุกคนก็นอนกลิ้งไปตามพื้นอย่างเจ็บปวดทรมานมาก
ฉากตรงหน้าไม่ใช่การถ่ายทำหนังอะไร แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ ต่อหน้าพวกเขา ระเบิดของพวกเขาไม่เหมือนในหนังที่ยังสามารถโยนกลับไปได้
หลังจากดึงชนวนระเบิดแล้ว การติดไฟจะรวดเร็วมาก หลังจากโยนออกไปแล้วสัมผัสโดนผู้คนเข้าในขณะนั้น ก็จะระเบิดออกมา "ปัง" ในระหว่างนั้นทันที
“พวกคุณต้องการจะฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ?”
เป็นคำพูดของหยางยี่ ท่าทางของเขาเย็นชามาก สายตากวาดมองทุกคนที่อยู่ที่นี่ไปรอบๆ
หยางยี่ไม่ได้ใจดีขนาดนั้น เขาก็ไม่ได้สนใจจะเป็นพระเยซูที่มีความใจบุญสุนทานอะไร แต่ครั้งนี้ คนที่เผชิญหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเจิ้นเจ๋อ!
เขา เป็นศัตรูของตัวเขาเอง!
มีคำกล่าวที่ดีมากประโยคหนึ่ง กล่าวว่าศัตรูของศัตรู ก็คือมิตร ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ทำไมหยางยี่ไม่ทำสิ่งที่เรียกว่าคนดีสักครั้งหนึ่งไปเลยล่ะ?
ในเมื่อเจิ้นเจ๋อและเซี่ยอู๋จุนต้องการฆ่าให้หมดไม่ให้เหลือสักคน ตัวเขาเองก็จะช่วยพวกเขาทั้งหมด ในกรณีนี้ ก็สามารถเป็นพันธมิตรกันได้ชั่วคราว
“ยังไง? สไตล์การทำงานของฉัน แต่ไหนแต่ไรมาโอกาสก็คว้ามาด้วยมือของตัวเอง คุณคิดว่าไง?”
“หากคุณอยากจะออกหน้าแทนขยะเหล่านี้ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะใช้ระเบิดไปฆ่าพวกคุณทุกคนพร้อมกัน”