บทที่ 352 โลงศพหยกเลือด

ในทางกลับกัน ถ้าสามารถหาสมุนไพรเสินหนงในซากโบราณเจอจริงๆล่ะก็ สมบัติชิ้นอื่นทั้งหมด หยางยี่จะไม่เอาเลยก็ย่อมได้ ต้องการเพียงแค่สมุนไพรเสินหนง เขาต้องได้มา ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม！

เพราะว่า ตอนนี้สิ่งเดียวที่สามารถทำให้เถียนเถียนฟื้นความทรงจำได้คือสมุนไพรเสินหนง หยางยี่ต้องได้มันมา！

กองกำลังที่รวมตัวทั้งสิบคน ในที่สุดก็ค่อยๆเข้าไปด้านในปากทางเข้า

ปากทางเข้าแคบมากจริงๆ แคบจนสามารถเดินผ่านได้แค่คนเดียวต่อหนึ่งครั้ง กลุ่มคนพวกนั้นก็เลยเรียงแถวกัน ค่อยๆเดินไปด้านหน้า

โชคดีที่เส้นทางนี้ไม่ได้มีกลไกอะไร และไม่ได้มีอันตรายอะไร หลังจากที่เดินมาประมาณสิบห้านาที ในที่สุดสายตาที่มองไปตรงหน้าก็มองได้กว้างขวางขึ้น ทุกคนรู้ ว่าถึงทางออกแล้ว

และหลังจากที่ทุกคนเดินออกจากเส้นทางเล็กๆนี้ สายตาต่างก็มองไปยังฉากตรงหน้า น่าตกใจจนพูดไม่ออก

เพราะว่า ที่นี่ก็คือสุสานที่จัดวางได้ดีที่สุด เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส จัดวางเรียบร้อยอย่างมาก

และที่ทำให้คนตะลึงจนพูดไม่ออก กลับไม่ใช่ห้องสุสานตรงหน้า แต่เป็นสิ่งของบนพื้นที่วางอยู่ในห้องสุสาน

ด้านล่างที่ทุกคนเหยียบอยู่ รวมถึงบนพื้นทั้งหมดนี้ ต่างก็เต็มไปด้วยทองคำทั้งนั้น

ทองคำถูกจัดวางเต็มพื้น และหนาอีกด้วย ทุกคนเดินเหยียบต่อไป แต่ก็เหยียบไม่โดนพื้นที่แท้จริง สามารถเห็นได้ว่าทองคำนี้มีจำนวนมากอย่างเห็นได้ชัด

ทองคำระยิบระยับ เกือบทำให้คนสายตาบอด ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ ทุกคนก็ยังคงถูกฉากตรงหน้าทำให้ตะลึง กว่าจะได้สติกลับมาก็นานอยู่พอสมควร

พอเห็นฉากตรงหน้า ต่อให้เป็นหยางยี่ที่ร่ำรวยด้วยสมบัตินับหมื่นนับพัน ก็สูดลมหายใจ มองฉากตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา

และบนกำแพงหินทั้งสี่ด้านจัตุรัสนี้ ก็สลักตัวอักษรลักษณะแปลกๆอยู่จำนวนมาก เป็นภาพลวดลายที่มีความสัมพันธ์กัน ทำให้จิตใจของคนที่ดูรู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่างไม่มีสาเหตุ

อย่างไรก็ตามนี่ยังไม่ใช่จุดสำคัญที่สุด จุดสำคัญที่สุดคือในพื้นที่นั้นที่เต็มไปด้วยทองคำ ตำแหน่งตรงกลางนั้นมีแท่นวางที่ทำมาจากทองคำอย่างดี บนทองคำนั่นเต็มไปด้วยลวดลายแปลกประหลาดที่สลักไว้ และพอมองขึ้นไปบนกำแพง ก็เห็นว่าพิเศษไม่เหมือนใคร

และลวดลายพวกนี้ราวกับว่ากำลังล้อมรอบอะไรสักอย่างกระจายไปสี่จุด พอสังเกตอย่างละเอียด ก็คือใช้โลงศพบนแท่นวางทองคำเป็นจุดศูนย์กลาง แล้วกระจายไปยังทั้งสี่ทิศ

บนแท่นวางนั้น มีโลงศพวางอยู่อย่างนิ่งๆ โลงศพโปร่งใสทั้งโลง และมีสีแดงเคลือบอยู่ด้วย คล้ายหยกเลือด

แปลกประหลาดอย่างมาก

และในโลงศพที่เป็นสีหยกเลือดนั้น มีศพผู้หญิงที่สวยงามถูกเก็บไว้อย่างดี และไม่ได้รับความเสียหายใดๆนอนอยู่

เพราะว่าไม่มีคนกล้าเดินไปด้านหน้า ก็เลยไม่มีใครมองเห็นผู้หญิงคนนั้นว่าหน้าตามีลักษณะอย่างไร ทุกคนเห็นแค่ผู้หญิงคนนั้นมีผิวสีแดงเลือดนอนอยู่ในโลงศพหยกเลือดอย่างนิ่งสงบ และที่ด้านล่างเท้าของผู้หญิงคนนั้น มีกล่องสมบัติที่สร้างโดยทองคำบริสุทธิ์วางอยู่ ส่องแสงระยิบระยับ

และกุญแจ ก็แขวนอยู่ด้านล่างของโลงศพหยกเลือด ซึ่งนั่นก็คือตำแหน่งที่อยู่ตรงข้ามทุกคน ราวกับรับรู้ได้ว่ามีคนมา กุญแจทองคำบริสุทธิ์นั้นลอยแกว่งไปมาเองเลย แปลกประหลาดอย่างมาก

อากาศร้อนขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำให้อารมณ์ทุกคนร้อนอย่างอดไม่ได้ สายตาของทุกคนจ้องไปยังโลงศพหยกเลือดนั่น

ในจำนวนนั้น มีเพียงสายตาของตวนมู่เจี๋ยที่มองโลงศพหยกเลือดแล้ว ค่อนข้างเคร่งขรึม

เธอจ้องโลงศพหยกเลือดอย่างไม่วางตา ไม่รู้ว่าทำไม ในตอนที่เธอมาถึงห้องสุสานที่นี่ชั่วพริบตา รับรู้ได้แค่เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจ้องพวกเขาอย่างเงียบๆจากสถานที่ที่พวกเขามองไม่เห็น อีกอย่างบรรยากาศแปลกประหลาดจนอกจะแตกตายได้จริงๆ

แต่ว่า พื้นที่รอบๆนี้ ไม่เห็นว่าจะมีมุมอับที่ให้คนสามารถซ่อนตัวได้เลย

นี่สิถึงจะเป็นจุดสำคัญ

ตวนมู่เจี๋ยสายตาเคร่งเครียด สังเกตอาวุธที่วางอยู่ด้านข้างโลงศพหยกเลือดอย่างละเอียด ทันใดนั้น ใบหน้าก็อึมครึมขึ้นมา สีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม

“พวกเราไม่ต้องการสมบัติแล้ว กลับกันให้หมด！”

“พี่ยี่ พวกเราไปเถอะ！”

ตวนมู่เจี๋ยพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ไม่ดี สถานการณ์ไม่ดีอย่างมาก การจัดวางหมากทั้งสี่ทิศนี้ มองในมุมของซวนซือ เห็นได้ชัดว่า...