บทที่ 359 อาสาออกรบ

เมืองหลวง ณ ห้องประชุมเขตสงครามสำนักงานใหญ่

ภายในห้องประชุม เหล่อจอมพลที่เหลือในเมืองหลวงมารวมตัวกัน ตอนนี้พวกเขาเดินทางมาถึงห้องประชุมแล้ว พร้อมกับใบหน้าเคร่งขรึม

แม้ว่าจะสูญเสียจอมพลไปจำนวนไม่น้อย แต่จอมพลในเมืองหลวงก็ยังมีอีกจำนวนไม่น้อย ภายในห้องประชุมมีจอมพลนั่งอยู่เป็นร้อยคน นั่งเรียงลำดับจากตำแหน่งยศสูงไปต่ำ ซึ่งระดับต่ำสุดเป็นจอมพลระดับหนึ่งดาวหรือพวกนายพลที่กำลังจะได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลในไม่ช้านี้

“ราชาเทพ ยังมีจอมพลอาวุโสระดับแปดดาวอีกสี่ท่านยังไม่มา ท่านจะให้ผมไปแจ้งอีกไหมครับ”

ด้านหลังม่าน เงาหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าหยางยี่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดพลางพูดบอกอย่างเคารพนอบน้อม

ชื่อเสียงลือนามของราชาเทพทุกคน ณ ที่แห่งนี้ล้วนเคยได้ยินมาแล้วทั้งนั้น เพราะเหตุนี้จึงไม่มีใครกล้าที่จะไม่ไว้หน้าเขาและรีบมุ่งหน้ามาที่นี่ทันทีหลังจากได้รับแจ้งข่าว โดยไม่มีพร่ำบ่นใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าจะมีจอมพลกว่าร้อยนายมาถึงที่นี่แล้ว แต่ในบรรดาจอมพลที่เหลือในเมืองหลวงยังมีจอมพลระดับแปดดาวอีกสี่คนยังไม่มา ทั้งสี่คนนั้นเป็นจอมพลที่เคยบุกน้ำลุยไฟเพื่อเสินโจวมาตั้งแต่ก่อนที่เซี่ยอู๋จุนจะเข้ารับตำแหน่ง ฉะนั้นด้วยคุณงามความดีของตน แถมอายุที่มากของพวกเขา ทำให้พวกเขาไม่เห็นหยางยี่อยู่ในสายตาเลย จนกระทั่งตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่มี

ทว่าที่พวกเขาเย่อหยิ่งจองหองแบบนี้ ก็เป็นเพราะตอนที่เซี่ยอู๋จุนขึ้นครองบัลลังก์ เขาเคารพนอบน้อมและให้หน้ากับจอมพลเฒ่าสี่คนนี้มาก เพราะแบบนี้จึงทำให้พวกเขาจองหองขึ้นมา

ยิ่งไปกว่านั้น หยางยี่เป็นแค่ผู้น้อยที่เพิ่งจะขึ้นครองบัลลังก์ สำหรับพวกผู้อาวุโสแล้วไม่นับว่าสำคัญอะไร ฉะนั้นพวกเขาจึงทำเมินเฉยไปโดยธรรมชาติ

“ไม่จำเป็น”

“ไปปิดประตูเดี๋ยวนี้ ฉันเคยบอกไปแล้ว ผู้ใดมาช้าก็ไม่จำเป็นต้องนั่งตำแหน่งนี้ต่อ ฉันอยากจะรู้นักว่าใครมันถึงกล้าดีได้ขนาดนี้”

หลังจากดูดบุหรี่จนหมดม้วน หยางยี่ก็กดก้นบุหรี่ลงกับที่เขี่ยบุหรี่ ก่อนจะพ่นควันลอยออกมา

ในหัวของพวกตาแก่พวกนั้นคิดอะไรอยู่หยางยี่ย่อมเข้าใจดี คงจะได้ยินข่าวและความกดดันของดินแดนทางใต้กับดินแดนทางเหนือในระยะนี้แล้ว และคิดว่าการจัดประชุมครั้งนี้คงอยากจะให้พวกเขาออกสนามรบ และเหตุผลที่มาช้าก็ไม่ใช่เหตุผลอื่นใด นอกเสียจากว่าไม่อยากกลับเข้าสนามรบและอยากใช้ชีวิตต่อไปวัน ๆ ก็เท่านั้น

ทว่าอายุของพวกเขาก็ไม่เหมาะจะกลับไปสนามรบแล้วจริง ๆ นั่นแหละ

ทีแรก หยางยี่ก็ไม่ได้คิดจะให้พวกเขากลับไปออกรบ การประชุมในวันนี้เขาแค่อยากจะบอกกับพวกเขาทุกคนว่าเซี่ยอู๋จุนตายแล้ว

ดังนั้น กษัตริย์องค์ใหม่ของเสินโจวในตอนนี้ก็คือ หยางยี่

ในเมื่อเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ก็ต้องพบปะกับทุกคนเสียหน่อยไม่ใช่หรือไง

ในเมื่อพวกเขาไม่อยากมา ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องมาอีกเลย

“รับทราบครับ!”

เงาหนึ่งรับคำสั่งก่อนจะถอยออกไปจากหลังม่าน หันหลังเดินตรงไปที่ประตู

ส่วนหยางยี่ เขาค่อย ๆ ปรากฏตัวออกจากม่านเดินไปที่แท่นเวที กวาดสายตามองใบหน้าของทุกคนอย่างช้า ๆ ด้วยสายตาเย็นชา

หลังจากขึ้นยืนบนโพเดียม เมื่อเห็นจอมพลนับร้อยนั่งยืดหลังตรงอยู่บนเก้าอี้ ภายในใจของหยางยี่ถึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงและโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย

อย่างน้อยเหล่าจอมพลที่มารออยู่ที่นี่ ล้วนไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ล้วนเคยประสบความสำเร็จในสนามรบและอุทิศตนเพื่อเสินโจว ในใจของพวกเขายังมีดินแดนเสินโจวอยู่ และนั่นย่อมเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

“ทำความเคารพราชาเทพ”

เมื่อจอมพลนับร้อยเห็นหยางยี่ปรากฏตัว พวกเขาก็รีบลุกขึ้นและทำความเคารพหยางยี่ทันที