บทที่ 362 พูดคำไหนคำนั้น

เขาไม่เชื่อที่หยางยี่พูด เพราะะไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แค่หยางยี่บอกว่าเซี่ยอู๋จุนตายแล้ว ก็แปลว่าเซี่ยอู๋จุนตายแล้วจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ

มันจะเป็นไปได้ยังไง!

ถ้าเผื่อหยางยี่แค่สร้างเรื่องขึ้นมาล่ะ และถ้าเผื่อหยางยี่คิดจะยึดอำนาจล่ะ

สรุปคือเขาไม่มีวันเชื่อในสิ่งที่หยางนี่พูดมาทั้งหมดนี้อย่างแน่นอน！

ต่อให้เป็นเรื่องจริงเขาก็ไม่มีทางยอมรับ ตรงกันข้ามนี่นับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับเขาด้วยซ้ำ

เซี่ยอู๋จุนตายแล้ว หมายความว่าดินแดนเสินโจวไร้ผู้นำ ในเมื่อดินแดนเสินโจวไร้ผู้นำ ถ้าอย่างนั้นตำแหน่งกษัตริย์ย่อมต้องทำการเลือกตั้งใหม่เป็นธรรมดา

เมื่อถึงตอนนั้นใครจะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของเสินโจวก็ยังไม่อาจทราบได้ ฉะนั้นไม่จำเป็นต้องมาฟังคำพูดของหยางยี่เหมือนในตอนนี้

เมื่อถึงตอนนั้นก็แค่หาวิธีการแย่งชิงตำแหน่งกษัตริย์มาให้ได้ แล้วทุกอย่างก็จะถึงจุดสิ้นสุดและทุกอย่างจะถูกกำหนดขึ้นมาใหม่

เก่อตงซานคิดได้ดังนั้นก็รู้สึกมีความสุขมาก แต่เขากลับไม่เคยคิดถึงข้อเสียที่จะเกิดจากการครองตำแหน่งกษัตริย์เลย เขาคิดถึงแต่เกียรติยศและอำนาจ แต่กลับไม่เคยนึกถึงความกดดันและภาระอันหนักหน่วงที่จะตามมาภายหลัง

“ข้อสงสัยของท่านสมเหตุสมผล”

สายตาของหยางยี่ลุ่มลึกราวกับว่าเขาสามารถมองทะลุจิตใจและความคิดของทุกคนได้ เขาเพียงแค่ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะหยิบป้ายคำสั่งออกมาจากหน้าอก แล้วยกชูขึ้นสูงต่อหน้าต่อตาของทุกคน เพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นมันอย่างชัดเจน!

และเมื่อทุกคนเห็นสิ่งของที่อยู่ในมือของหยางยี่อย่างชัดเจน ทุกคนก็ได้แต่ตกตะลึงอยู่ในที่นั่งของตัวเองด้วยดวงตาสั่นระริก

ป้ายคำสั่งอันนั้นทุกคนต่างคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี มันคือป้ายคำสั่งกษัตริย์ของเซี่ยอู๋จุน

“นั่นมัน... ป้ายคำสั่งกษัตริย์ของกษัตริย์!”

“พระเจ้า มันอยู่ในมือของเขาจริง ๆ หรือว่ากษัตริย์จะถูก...”

“ต้องใช่แน่ ๆ ในเมื่อป้ายคำส่งไปอยู่ในมือของราชาเทพแล้ว นั่นหมายความว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับกษัตริย์แล้วอย่างแน่นอน”

ป้ายคำสั่งนี้เป็นเหมือนฝ่ามือร้อน ๆ ที่ตบลงกลางแสกหน้าของพวกเก่อตงซานทั้งสี่คน จนทำให้ใบหน้าของพวกเขาเริ่มปวดแสบปวดร้อน

ในสายตาของพวกเขาทั้งสี่คนในตอนนี้ไม่มีสิ่งอื่นใด นอกเสียจากความเหลือเชื่อและความสิ้นหวังเมื่อเห็นป้ายคำสั่งกษัตริย์อยู่ในมือของหยางยี่

แม้ว่าเซี่ยอู๋จุนจะตายจริง ๆ แต่พูดตามตรงเรื่องนี้มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเขาเลย

ตราบใดที่ป้ายคำสั่งกษัตริย์ยังไม่ปรากฏอยู่ในดินแดนของเสินโจว นั่นหมายความว่าเสินโจวไร้ผู้นำ และส่วนเรื่องที่ว่ามันจะตกไปเป็นของใครก็ยังไม่มีใครรู้

แต่ทว่า...

แต่ทว่าตอนนี้ป้ายคำสั่งกษัตริย์ไม่เพียงแต่ปรากฏขึ้นแล้ว แถมยังปรากฏอยู่ในมือของหยางยี่อีกด้วย ฉะนั้นเรื่องจริงหนึ่งเรื่องที่เป็นเรื่องจริงแท้แน่นอนและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

นั่นก็คือ หยางยี่จะเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของดินแดนเสินโจวต่อไปอย่างไม่ต้องสงสัย

“ก่อนเซี่ยอู๋จุนจะสิ้นลมหายใจ เขาได้มอบป้ายคำสั่งกษัตริย์อันนี้ให้กับผม ซึ่งหมายความว่าเขาได้มอบหมายภาระหน้าที่บังคับบัญชาดินแดนเสินโจวให้กับผม ต่อต้านศัตรู ฟื้นฟูเสินโจวให้กลับสู่ความเจริญรุ่งโรจน์”

“ผมเชื่อว่าทุกท่านคงไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดไปก่อนหน้านี้ และผมก็ไม่อยากจะอธิบายเพื่อล้างมลทินให้ตัวเองให้มากความ”

“แต่ว่าป้ายคำสั่งกษัตริย์นี้ไม่ใช่ของปลอม และมันหมายถึงอะไร ผมคิดว่าทุกคนคงจะเข้าใจมันดีอยู่แล้ว”

น้ำเสียงของหยางยี่เยือกเย็นลงอย่างกะทันหัน เขากวาดสายตาเยือกเย็นมองไปที่ทุกคนภายในห้องด้วยสายตาอันสง่าของผู้เป็นกษัตริย์

วินาทีนี้ ทั้งห้องประชุมเงียบสนิท สายตาของทุกคนหันมองไปทางหยางยี่