บทที่ 367 ราชาสวรรค์องค์ก่อน

นี่เป็นการตัดสินใจของหยางยี่ ที่จะส่งตงหวงอี้ไปดินแดนทางใต้เพื่อร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับโอหยางเฉิงจัดการตีพวกสุนัขไม่เชื่อฟังอย่างจิงโจวให้พ่ายไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ความสามารถที่แท้จริงของตงหวงอี้เป็นยังไงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าหยางยี่อีกแล้ว ฉะนั้นหยางยี่จึงมั่นใจในตัวของตงหวงอี้มาก ด้วยกลอุบายและความสามารถของเขา บวกกับโอหยางเฉิง พวกเขาสองคนรวมพลังกันต่อสู้กับราชาสวรรค์ที่ทางจิงโจวส่งตัวมาบอกได้เลยว่าชนะแน่นอน

นอกจากนี้ หยางยี่ไม่ได้ส่งตงหวงอี้ไปที่จิงโจวตัวคนเดียว แต่เขายังได้ส่งกองกำลังที่เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่อยู่ใต้บังคับบัญชาของตงหวงอี้ไปที่นั่นด้วยแล้ว ซึ่งที่ทำแบบนี้ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด แต่เพื่อที่จะสามารถปราบพวกสุนัขจิงโจวให้พ่ายแพ้ไปอย่างรวดเร็ว แค่ส่งคนเหล่านี้ไปจิงโจวก็เกินพอแล้วและเขามั่นใจว่าต้องชนะแน่นอน

“นายสบายใจได้ ตอนนั้นไอ้พวกลูกเต่าอย่างจิงโจวก็ถูกฉันโจมตีจนอึรดฉี่ราดมาแล้ว เมื่อก่อนเป็นแบบนั้นและตอนนี้ก็เหมือนกัน รอฟังข่าวดีจากฉันได้เลย!”

เมื่อตงหวงอี้ได้ยินแบบนั้นเขาก็ฉีกยิ้มกว้าง ใบหน้าสีเข้มเผยให้เป็นฟันสีขาวเรียงรายซึ่งมันดูตลกมาก

หยางยี่พยักหน้าตอบรับอย่างจริงจัง “อืม ผมจะรอฟังข่าวดีจากนาย”

ขณะที่พูดหยางยี่ก็ยกกำปั้นขึ้นและยื่นใส่ตงหวงอี้

ตงหวงอี้มองหยางยี่อย่างลึกซึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกกำปั้นขึ้นชนกับเขา จากนั้นทั้งสองคนก็ยิ้มให้กันเล็กน้อย

นี่คือความเชื่อใจซึ่งกันและกันระหว่างพี่น้อง ไม่ว่าตงหวงอี้หรือหยางยี่ล้วนเข้าใจเรื่องนี้ดี

“เอาล่ะ งั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ!”

หยางยี่ออกคำสั่งก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายขึ้นไปนั่งบนเครื่องบินรบหลายลำ

ท้องฟ้าเริ่มมืด อุณหภูมิก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

หยางยี่ เฉินโม่ หยางหลิ่ว เจียงอี้ไป๋ พวกเขาทั้งสี่คนรวมกับจอมพลเก่าที่พวกเขาพาออกไปจากที่นี่ราว ๆ สิบกว่าคนที่เหลือ ในที่สุดเครื่องบินรบลำที่พวกเขากำลังนั่งก็ปรากฏขึ้นที่เมืองหลิงเป่ยแนวป้องกันสุดท้ายที่ชายแดนของดินแดนทางเหนือ

ณ กองบัญชาการรบ เมืองหลิงเป่ย

“นายว่าอะไรนะ ราชาเทพมาแล้วเหรอ”

“ราชาเทพมาแล้วจริง ๆ เหรอ”

เฉาสง จินหรันและอานั่วจื่อที่กำลังนั่งหารือเกี่ยวกับการวางกำลังทางเชิงกลยุทธ์อย่างเร่งด่วน เมื่อได้ยินคำรายงานจากผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาพวกเขาทุกคนก็นิ่งไป พร้อมกับทำหน้าเหลือเชื่อ

อันที่จริงพวกเขาได้รับข่าวว่าหยางยี่กลับถึงเมืองหลวงตั้งแต่ตอนที่หยางยี่เพิ่งจะกลับไปถึงเมืองหลวงได้ไม่นานแล้ว ทีแรกพวกเขาคิดว่าหยางยี่จะอยู่จัดการทุกอย่างที่เมืองหลวงก่อน แต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่าหยางยี่จะตรงมาที่ดินแดนทางเหนือทันทีแบบนี้

“ครับ คนของพวกเราเห็นเครื่องบินรบของราชาเทพแล้ว และไม่ได้มีแค่ลำเดียว แถมเขายังพาคนมาด้วยอีกประมาณยี่สิบคน ดูจากทุกคนที่มาดูแข็งแกร่งมากทั้งนั้นเลยครับ!”

จอมพลระดับสี่ดาวเล่าให้พวกเขาฟังด้วยใบหน้าจริงจังและท่าทางนอบน้อมสุด ๆ แม้แต่เหงื่อที่ผุดขึ้นมาบนหน้าผากก็ไม่ทันได้เช็ด

เขาตกใจมากจริง ๆ เมื่อกี้มีลูกน้องมาบอกเขาว่าเห็นเครื่องบินรบของราชาเทพ ทีแรกเขาไม่เชื่อ แต่พอได้เห็นกับตาตัวเองแล้วเขาก็ถึงกับอึ้งไปทันที

เพราะที่เห็นไม่ใช่เครื่องบินรบแค่ลำเดียว แต่มากันถึงสี่ลำ และกำลังมุ่งหน้ามาทางเมืองหลิงเป่ย และดูเหมือนว่าจะพาคนมาด้วยจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว

เจอแบบนี้ใครจะไม่ตกใจล่ะ

เมื่อได้ฟังสิ่งที่จอมพลระดับสี่ดาวพูดพวกเขาสามคนก็หันมองหน้ากันในทันที ในแววตาของแต่ละคนต่างคนต่างประหลาดใจและสงสัย

ราชาเทพมาแล้ว แถมยังพาคนมาอีกกว่ายี่สิบคนเหรอ

แถมยังเป็นคนที่พวกเขาไม่รู้จักและไม่เคยได้ยินอีกด้วย แบบนี้มัน...จะทำให้งงเกินไปแล้ว