ตอนที่ 1464 เทพธิดาเจินหวู่

เมื่อหลี่ชิเย่เดินเข้ามาอยู่ในงาน ยิ้มแต้มองไปทั่วสถานที่จัดงาน ท่าทางเอ้อระเหย เหมือนกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลังบ้านของตนเองอย่างนั้น เมิ่งเจิ้นเทียน องค์ชายแห่งความชั่วร้าย จักรพรรดิลู่ จักรพรรดิหอยสังข์ พวกเขาต่างจ้องมองไปที่หลี่ชิเย่ ในสายตาของพวกเขาล้วนแล้วแต่ปรากฏประกายที่เต้นกระตุกออกมา แต่ทว่า พวกเขาต่างเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มากด้วยอำนาจ ล้วนแล้วแต่เป็นผู้ได้รับการเคารพสูงสุดที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แม้ว่าจะมีความแค้นกับหลี่ชิเย่ แต่ว่า ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้พวกเขาก็ควบคุมสติให้อยู่ในอาการสงบ ไม่ได้แสดงความบ้าคลั่งออกมา หลี่ชิเย่มองดูตามอารมณ์ กล่าวว่า “มีคนมากันตั้งมากมาย ที่สมควรมาก็มากันแล้ว นับว่าเป็นเรื่องดี ถือโอกาสที่หาได้ยากยิ่งเช่นนี้ สมควรคิดบัญชีเก่าของทุกคนเสียทีดีมั้ย ทุกคนจะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาให้ลำบาก” ท่าทีที่อวดดีเช่นนี้ของหลี่ชิเย่ ทำให้ยอดฝีมือผู้บำเพ็ญตนที่อยู่ในงานต้องกลั้นลมหายใจเอาไว้ หลายคนอดที่จะชื่นชมภายในใจ “เจ้าหนูคนนี้นับว่าอวดดีเหลือเกิน พาลจนสุดจะบรรยาย” มียอดฝีมือถึงกลับกล่าวด้วยความชื่นชม ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า หลี่ชิเย่มีความแค้นกับพวกของเมิ่งเจิ้นเทียน เวลานี้ ศัตรูผู้แข็งแกร่งล้วนแล้วแต่อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าที่นี่ แต่หลี่ชิเย่ยังคงไม่หวั่น ท่าทีเป็นการท้าสู้อย่างไม่ต้องสงสัย ไม่ว่าใครก็ต้องทอดถอนใจออกมาว่ายอมเขาจริงๆ “สหาย บัลลังก์งของเผ่ามนุษย์อยู่ตรงนี้” ผู้บำเพ็ญตนเผ่าปีศาจทะเลที่นำทางมาต้องการให้หลี่ชิเย่นั่งประจำที่ในส่วนที่จัดไว้ให้สำหรับเผ่ามนุษย์ สถานที่ที่จัดไว้สำหรับเผ่ามนุษย์นั้นอยู่ในมุมที่ห่างไกลมาก เป็นมุมที่อยู่ท้ายสุดของที่ประชุม ซึ่งเป็นมุมทื่อยู่บริเวณห่างไกลและคับแคบมาก เหมือนพื้นที่ว่างเปล่าสำหรับให้ขอทานนั่งอย่างนั้น เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นเผ่าที่อ่อนแอในแดนวิญญาณสวรรค์ แทบจะไม่มีฐานะอะไรเลย ดังนั้น การที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ถูกจัดให้นั่งอยู่ในบริเวณมุมที่คับแคบและห่างไกลในการประชุมหมื่นเผ่าพันธุ์นี้ ย่อมเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ “ใครบอกว่าข้าจะนั่งตรงนั้น” หลี่ชิเย่ไม่ได้มองเสียด้วยซ้ำ กล่าวด้วยท่าทีเฉยเมย “บัลลังก์งสำหรับผู้บำเพ็ญตนเผ่าพันธุ์มนุษย์คือตรงนี้” ปีศาจทะเลที่เดินนำทางให้กับหลี่ชิเย่ขักสีหน้าขึ้นมา ปีศาจทะเลจำนวนมากล้วนแล้วแต่ไม่รู้สึกดีต่อหลี่ชิเย่ ในความรู้สึกของพวกเขาหลี่ชิเย่ก็คือศัตรู หากไม่เป็นเพราะหวั่นเกรงในความแข็งแกร่งของหลี่ชิเย่แล้ว คงมีปีศาจทะเลลงมือต่อหลี่ชิเย่แล้ว กล่าวสำหรับปีศาจทะเลแล้ว เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นเพียงเผ่าเล็กๆ เผ่าหนึ่งเท่านั้น คล้ายดั่งมดปลวกก็ไม่ปาน จะมาทำกำแห่งได้อย่างไร เสียดายที่หลี่ชิเย่แข็งแกร่งเหลือเกิน และฝืนลิขิตสวรรค์ยิ่งนัก จึงไม่มีปีศาจทะเลกล้าลงมือต่อเขา “ข้านั่งตรงนั้น” หลี่ชิเย่มองไปข้างหน้าสุด เผยรอยยิ้มที่เมินเฉยออกมา“ที่ตรงนั้นสำหรับผู้ได้รับการเคารพสูงสุดของเผ่าวิญญาณเทพ เผ่าปีศาจทะเล และเผ่าพฤกษาสามท่านเท่านั้น” ปีศาจทะเลผู้นี้กล่าวน้ำเสียงเย็นชาออกมา“ได้รับการเคารพสูงสุดไม่สูงสุดอะไรรึ ก็แค่ผู้ที่มีชื่อเสียงจอมปลอมฝูงหนึ่งเท่านั้นเอง” หลี่ชิเย่หัวเราะพลางเดินไปยังข้างหน้าสุดนั่น“ท่าน โปรดสำรวมตัวด้วย” ขณะที่หลี่ชิเย่กำลังก้าวเดินไปข้างหน้า ปรากฎผู้เฒ่าผู้หนึ่งเข้ามาขวางทางเอาไว้ บนตัวของผู้เฒ่าผู้นี้มีภาพศักดิ์สิทธิ์ปรากฏออกมา อีกทั้งด้านหลังของผู้เฒ่ายังมียอดฝีมือติดตามมาด้วยหลายสิบคน ยอดฝีมือทั้งหลายสิบคนล้วนมีพลังลมปราณที่พลุ่งพล่าน เห็นแล้วรู้ได้ทันทีว่าทักษะยุทธไม่ด้อยเลย“อำมาตย์เทพเจ้าแห่งทะเลมาแล้ว” ครั้นเห็นนี้แล้ว มีผู้กล่าวเสียงแผ่วเบาออกมาว่า “ได้ยินว่างานประชุมหมื่นเผ่าพันธุ์ครั้งนี้ร่วมดำเนินการโดยอำมาตย์เทพเจ้าแห่งทะเลถึงแปดคนด้วยกัน”“ไปเถอะ สุนัขดีย่อมไม่ขวางทาง” หลี่ชิเย่เพียงมองหน้าผู้เฒ่าแวบหนึ่ง กล่าวด้วยท่าทีเฉยเมยออกมาสีหน้าของผู้เฒ่าเปลี่ยนไป พลันที่หลี่ชิเย่กล่าวคำๆ นี้ออกมา เขามีฐานะเป็นอำมาตย์เทพเจ้าแห่งทะเลคนหนึ่ง เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดเทพเจ้าแห่งทะเลมาก่อน มีชื่อเสียงโด่งดัง ใครบ้างที่ไม่ให้เกียรติเขาสามส่วน เวลานี้ หลี่ชิเย่อ้าปากก็กล่าววาจาดูหมิ่นเขา แล้วจะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไรกัน“ท่านสมควรนั่งตรงไหนก็ให้ไปนั่งตรงนั้นเสีย อย่าหาเรื่องใส่ตัว”“ข้าจะไปนั่งข้างบนนั้น” หลี่ชิเย่หัวเราะทีหนึ่ง มองไปด้านหน้าสุด กล่าวด้วยท่าทีเอ้อระเหยว่า “บัลลังก์งของข้าอยู่ข้างหน้าสุดนั่นแหละ”“ท่าน บนพลับพลามีเพียงผู้ได้รับการเคารพสูงสุดของเผ่าวิญญาณเทพ เผ่าปีศาจทะเล และเผ่าพฤกษาสามเผ่านี้เท่านั้นที่สามารถนั่งได้ เชิญกลับไปเถอะ” อำมาตย์เทพเจ้าแห่งทะเลผู้นี้กล่าวเสียงน่าเกรงขามออกมา“ใครบอกว่าข้าจะขึ้นไปนั่งบนพลับพลา” หลี่ชิเย่หัวเราะทีหนึ่ง กล่าวว่า “แค่พวกชื่อเสียงจอมปลอมฝูงหนึ่ง บังอาจนั่งเคียงคู่กับข้ารึ? ไป จัดบัลลังก์งสูงสุดสำหรับราชัน เหนือบัลลังก์งกษัตริย์ทั้งสามตัวนั้น ข้าจะไปนั่งเอง”ทุกคนต่างรู้สึกใจหายใจคว่ำ พลันที่หลี่ชิเย่กล่าวคำๆ นี้ออกมา ความพาลไร้เหตุผลของหลี่ชิเย่นั้นทุกคนรู้ดี หากเขาต้องการไปนั่งบนพลับพลาจริง เกรงว่าอำมาตย์เทพเจ้าแห่งทะเลคงทำอะไรเขาไม่ได้ อย่างมากก็เล่นแง่กับเขาได้บ้างเท่านั้นเองเวลานี้กลับกลายเป็นว่า หลี่ชิเย่ออกปากจะนั่งอยู่เหนือบัลลังก์กษัตริย์ทั้งสามตัว ควรรู้ว่า เก้าอี้ทั้งสามตัวนี้แทนราชันเซียน เทพเจ้าแห่งทะเล และปรมาจารย์พฤกษา เรียกได้ว่าแม้แต่พวกเมิ่งเจิ้นเทียน หรือว่าองค์ชายแห่งความชั่วร้ายก็ไม่กล้าบอกว่าตัวเองจะนั่งบนเก้าอี้ทั้งสามตัวนี้เวลานี้ หลี่ชิเย่กลับต้องการให้มีการจัดวางเก้าอี้ขึ้นมาใหม่อีกตัวหนึ่งให้วางอยู่เหนือเก้าอี้สามตัวนี้ ซึ่งตำแหน่งดังกล่าวเท่ากับอยู่เหนือราชันเซียน เทพเจ้าแห่งทะเล และปรมาจารย์พฤกษา คำร้องชขอเช่นนี้ช่างพาลและไร้เหตุผลสิ้นดี ทำเกินไปเสียแล้ว“เจ้านี่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเกินไปแล้ว” ถึงแม้หลี่ชิเย่จะมีความแข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม แต่ทว่า เมื่อยื่นข้อเรียกร้องเช่นนี้แล้ว พวกปีศาจทะเลถึงกับร้องเสียงอันดังออกมา “นี่เท่ากับเป็นการเหยียดหยามต่อราชันเซียน เทพเจ้าแห่งทะเล และปรมาจารย์พฤกษา!”