ตอนที่ 3 กวาดเสบียง

ขณะที่เทเรซ่าสำรวจพื้นที่รอบข้าง ความสนใจของเธอก็เปลี่ยนไปที่ซากรั้วลวดหนามที่ทอดยาวไปตามด้านนอกของอุโมงค์ แม้ว่าส่วนใหญ่จะพังทลายลงไปแล้ว แต่แผนการก็ก่อตัวขึ้นในใจของเธอ ถ้าเธอสามารถซ่อมแซมรั้วและเชื่อมต่อกับแหล่งพลังงานได้ ความปลอดภัยของบังเกอร์ก็จะเพิ่มขึ้นไปอีกระดับนี่เป็นความท้าทายที่น่าลอง ทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยก็ดังก้องขึ้นในจิตสำนึกของเธอ "ระบบผู้นำสูงสุดเปิดใช้งาน เสริมความแข็งแกร่งให้ฐานของคุณ จะมอบรางวัลตามขอบเขตของการเสริมกำลัง นับถอยหลัง 15 วัน"

เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง จิตใจของเธอโลดแล่นขณะที่คำพูดนั้นฝังแน่นในใจ ทันทีที่เธอเริ่มมุ่งความสนใจไปยังงานที่อยู่ตรงหน้า เสียงแจ้งเตือนอีกเสียงจากระบบก็ขัดจังหวะความคิดของเธอ “ติ๊ง ตรวจพบสุนัขสงครามหนึ่งตัว รางวัล ความสามารถในการต่อสู้และคุณสมบัติทางกายภาพของสุนัขสงครามเพิ่มขึ้นร้อยเท่า” เธอยืนตะลึงเมื่อร่างกายของซัมเมอร์เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากต่อหน้าต่อตาเธอ ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ด้วยพละกำลังที่เพิ่มขึ้นใหม่ กรงเล็บและฟันของมันยาวขึ้นเป็นอาวุธร้ายแรงที่ส่องประกายด้วยความคมที่สามารถเฉือนผ่านเหล็กได้ ความเปราะบางของวัยชราหายไป และถูกแทนที่ด้วยรูปลักษณ์ที่น่าเกรงขามของนักล่าที่ดุร้ายซึ่งแผ่พลังดิบออกมา

โฮ่ง โฮ่ง ซัมเมอร์เห่า เสียงของมันเต็มไปด้วยความรุนแรงจนทำให้รู้สึกเสียวสันหลังไปทั้งตัว เทเรซ่าอ้าปากค้างด้วยความตกใจจนเผลอหายใจแรงโดยไม่ตั้งใจ

...

รถยนต์ของแม่ยังอยู่ในสภาพดี เทเรซ่าจึงมีพาหนะที่เชื่อถือได้ ทำให้เธอสามารถทะยานเข้าสู่การเสริมความแข็งแกร่งให้กับฐานของเธอได้อย่างเต็มที่ เธอไม่รอช้าและมุ่งหน้าไปยังร้านขายลวดหนามในตลาดวัสดุก่อสร้างและสั่งซื้อลวดมีดโกนยาวและรั้วลวดหนามแบบขดขนาดใหญ่ วัสดุเหล่านี้เหมาะมากสำหรับการวางทับรั้วที่ทรุดโทรมรอบบังเกอร์ของเธอ การติดตั้งต้องใช้แรงงานเพียงเล็กน้อย แต่ผลลัพธ์ที่ได้จะเพิ่มความปลอดภัยได้อย่างน่าประทับใจ

ราคารวมทั้งหมดคือหนึ่งหมื่นสี่พัน เทเรซ่าจ่ายเงินโดยไม่สะทกสะท้าน สำหรับเธอแล้ว ทุกแดงที่ใช้ไปคือการก้าวเข้าใกล้การเอาชีวิตรอดมากขึ้นไปอีกขั้น คำสั่งซื้อมีจำนวนมาก ทำให้เจ้าของร้านต้องส่งรถบรรทุกหนักมาส่งพร้อมกับเธอ เธอนำทางรถไปยังพื้นที่รกร้างที่อยู่ชานเมือง ห่างไกลจากสายตาสอดรู้สอดเห็น "ฉันจะให้คนมารับของทีหลัง" เธอพูดอย่างไม่ใส่ใจ "เข้าใจแล้วครับ" คนขับรถตอบโดยไม่ซักถามรายละเอียดเพิ่มเติม

ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเก็บที่ตั้งฐานของเธอเป็นความลับ เธอรอจนกระทั่งสินค้าถูกขนลงบนที่ว่างเปล่า ความมืดมิดในยามค่ำคืนเป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบ เธอสั่งให้ซัมเมอร์เฝ้าดู จากนั้นก็เริ่มย้ายวัสดุเข้าสู่มิติของเธอทีละชิ้น พื้นที่เก็บของของเธอขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองหมื่นแปดพันเก้าร้อยลูกบาศก์ฟุตอย่างน่าประทับใจ และมีเพียงบางส่วนที่ใช้เก็บเฟอร์นิเจอร์ของเธอ ทำให้มีพื้นที่เหลือเฟือสำหรับรองรับลวดหนามทั้งหมด กระบวนการนี้มีประสิทธิภาพ และไม่นานที่ว่างเปล่าก็ถูกกวาดจนเกลี้ยงโดยไม่เหลือร่องรอย

เมื่อพอใจแล้ว เธอก็กลับขึ้นรถพร้อมกับซัมเมอร์และขับรถตรงไปยังที่ซ่อนตัวของเธอ ขณะที่รถเคลื่อนไปตามถนนที่เงียบสงบ จิตใจของเธอก็เต็มไปด้วยแผนการ โกดังเดียวคงไม่เพียงพอสำหรับความต้องการที่เพิ่มขึ้นของเธอ การหาพื้นที่เก็บของเพิ่มเติมกลายเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก สามสิบนาทีผ่าน เธอก็กลับมาที่บังเกอร์ด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่สั่นคลอน เมื่อกลับมาถึง เธอก็มุ่งความสนใจไปที่งานตรงหน้าทันที นั่นคือการซ่อมแซมรั้วลวดหนามที่ขึ้นสนิมและหย่อนยาน เธอเสริมความแข็งแรงให้รั้วอย่างพิถีพิถันทีละขั้นตอนและหุ้มมันอย่างแน่นหนาด้วยวัสดุใหม่ที่เธอนำมา ซัมเมอร์ถือเป็นผู้ช่วยที่ประเมินค่าไม่ได้ มันวิ่งไปมาเพื่อส่งเครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆ ด้วยสัญชาตญาณที่เฉียบแหลมและความภักดีที่แน่วแน่

ตลอดช่วงเวลาอันเงียบสงบยามค่ำคืน การทำงานเป็นทีมของพวกเขาไม่เคยหยุดนิ่ง เมื่อแสงแรกของดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า ทั้งสองก็ทำงานที่ยากลำบากนี้เสร็จสิ้น ทุกตารางนิ้วของรั้วลวดหนามยาวสองกิโลเมตรถูกเสริมความแข็งแรงและถูกฟื้นฟูให้เป็นกำแพงที่น่าเกรงขาม เทเรซ่าหยุดพักด้วยใจอยากเห็นผลลัพธ์จากการทำงานหนักของตัวเอง และความตื่นเต้นก็แผ่ซ่านไปทั่วอากาศ เมื่อเธอผูกส่วนสุดท้ายจนแน่น เสียงที่ดังก้องก็เติมเต็มความคิดของเธอ "ตรวจพบการเสริมความแข็งแกร่งของลวดหนาม รางวัล ความสามารถในการป้องกันเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยเท่า"

เมื่อรางวัลเปิดใช้งาน เทเรซ่าก็เฝ้าดูด้วยความทึ่งเมื่อตาข่ายลวดที่เธอเสริมความแข็งแรงอย่างพิถีพิถันเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากต่อหน้าต่อตาเธอ เส้นลวดที่เคยดูธรรมดาหนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มันถักทอเข้าด้วยกันจนกลายเป็นโครงสร้างที่ซับซ้อนและแทบจะเจาะไม่เข้า ใบมีดโกนที่เธอติดตั้งไว้ตอนนี้ส่องประกายด้วยความเย็นเยียบและน่ากลัว แต่ละคมมีดคมกริบและน่าเกรงขามกว่าเดิม แม้แต่หนามเหล็กเล็กๆ ก็ยาวขึ้น จุดที่น่ากลัวของมันพร้อมที่จะขัดขวางทุกภัยคุกคาม การเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นที่สุดคือประตู ประตูตาข่ายลวดบอบบางและทำขึ้นอย่างเร่งรีบที่เธอพยายามทำให้มั่นคงได้หายไป มันถูกแทนที่ด้วยประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่ดูแข็งแกร่งทนทานอย่างน่าทึ่ง

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความกระตือรือร้นที่จะทดสอบการเปลี่ยนแปลง เธอใช้มือดันตาข่ายและออกแรงอย่างสุดแรง แต่ก็ไม่มีการสั่นไหวจากความพยายามของเธอแม้แต่น้อย มันมั่นคงราวกับหินผา ก่อนหน้านี้เธอตระหนักดีถึงข้อจำกัดของรั้ว แม้มันจะสามารถชะลอผู้บุกรุกหรือกลุ่มซอมบี้ขนาดเล็กได้ แต่มันก็เทียบไม่ได้กับรถยนต์ที่แข็งแกร่งหรือฝูงซอมบี้มหาศาล แต่ตอนนี้เรื่องราวแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง นี่ไม่ใช่แค่รั้วอีกต่อไป แต่มันคือกำแพงป้องกันที่ไม่สั่นคลอน แม้แต่การโจมตีของซอมบี้หลายพันตัวก็ยังไม่สามารถทำลายการป้องกันที่แข็งแกร่งของเธอได้

เทเรซ่าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ความคิดของเธอโลดแล่นด้วยแผนการที่จะรวบรวมวัสดุเพิ่มเติมและเสริมความแข็งแกร่งให้การป้องกันของเธอต่อไป ความตื่นเต้นจากความก้าวหน้าทำให้เธออยากจะกลับไปลงมือทำอีกครั้ง แต่ก่อนที่เธอจะทำได้แบบนั้น ความต้องการทางกายภาพที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ก็ขัดจังหวะเธอ เสียงท้องร้องดังสนั่นทำลายความเงียบ โฮ ่ง โฮ ่ง ซัมเมอร์ เพื่อนร่วมทางที่ซื่อสัตย์ของเธอ เริ่มเดินวนไปมา พฤติกรรมของมันคือการร้องขออาหารอย่างชัดเจน "นายก็หิวเหมือนกันใช่ไหม" เธอถามพร้อมกับเลิกคิ้วมองมัน โฮ ่ง ซัมเมอร์ตอบด้วยเสียงครางต่ำๆ ที่น่าสงสาร ดวงตาอ้อนวอนของมันจับจ้องมาที่เธอ

เมื่อวานนี้พวกเขากินเศษอาหารไปแค่นิดหน่อยเท่านั้น และหลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน พลังงานของพวกเขาก็หมดเกลี้ยง ความมุ่งมั่นที่จะเสริมความแข็งแกร่งให้ฐานทำให้พวกเขายังไม่ได้เริ่มกักตุนเสบียงที่จำเป็นเลย ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของเธอ มิติของเธอยังคงมีเสบียงบางอย่างอยู่ เมื่อนึกถึงขนมปังที่เธอเก็บมาจากบ้านเมื่อวานนี้ เธอจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่ ในพริบตา ขนมปังร้อนๆ ถุงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือเธอ "ยังอุ่นอยู่เลยเหรอ" เธออุทานด้วยความไม่เชื่อ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอหยิบตู้เย็นออกมาจากมิติ เมื่อเธอเปิดมันออก ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ แม้จะไม่ได้เชื่อมต่อกับแหล่งพลังงาน แต่ภายในก็ยังเย็นราวกับคืนฤดูหนาว