ตอนที่ 527 พ่อและลูก

มีโลกแห่งมังกรอื่น ๆ ที่ต่ำกว่าขั้นสูง

อาณาจักรมังกรไฟ (สนามบ่มเพาะขั้นกลาง)

อาณาจักรมังกรสมุทรแปดปีก(สนามบ่มเพาะขั้นกลาง)

อาณาจักรมังกรเลือดม่วง (สนามบ่มเพาะขั้นกลาง)

ซูผิงเรียกดูรายการ ความหลากหลายของอาณาจักรเหล่านั้นทำให้เขาสับสน เขาถามระบบว่า“ มีหลายที่มาก ฉันควรเลือกที่ไหนเพื่อค้นหาต้นกำเนิดมังกรที่เหมาะสม”

ด้วยเหตุนี้ระบบจึงตอบว่า“ โลกแห่งมังกรแต่ละแห่งมีแหล่งกำเนิดมังกรเป็นของตัวเอง มังกรมีหลากหลายสายพันธุ์และเป็นอสูรโบราณ จำนวนสายพันธ์หลักสูงถึง 4,829 สายพันธ์ มังกรเพลิงนรกของนายไม่ได้มาจากสายพันธ์ใหญ่ แต่เป็นสายพันธ์ย่อยของสายพันธ์ใหญ่ ดังนั้นจึงไม่มีขอบเขตเป็นของตัวเอง มังกรเพลิงนรกส่วนใหญ่จะพบในอาณาจักรมังกรเลือดม่วง ซึ่งเป็นสนามบ่มเพาะขั้นกลาง” ซูผิงเคยเห็นชื่อนั้นมาก่อน

“ ถ้าฉันสามารถหาต้นกำเนิดของมังกรในอาณาจักรมังกรเลือดม่วงได้ฉันจะทำให้มังกรเพลิงนรกกลับมามีชีวิตได้ใช่ไหม”

“ใช่”

ซูผิงดึงข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรมังกรเลือดม่วงทันที

ในบทนำกล่าวว่าสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดที่พบอยู่ในระดับดวงดาว!

มังกรส่วนใหญ่ที่เติบโตในสภาพแวดล้อมนั้นอยู่ในระดับตำนาน สภาวะว่างเปล่า และสภาวะชะตากรรม

นั่นทำให้เขากดดันมาก ซูผิงไม่คิดว่ามันน่าแปลกใจเลย ในหลุมศพกึ่งเทพสนามบ่มเพาะขั้นสูง ผู้ที่อยู่ในระดับดวงดาวมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และยังมีเทพเจ้าที่อยู่ในระดับที่สูงกว่าระดับดวงดาวอีกด้วย

ซูผิงตัดสินใจไปในครั้งเดียว

“ ฉันขอแนะนำให้นายมีแต้มพลังงานหนึ่งล้านแต้มก่อนที่จะไป” ระบบเตือนเขา

ซูผิงเพิ่งนึกได้ว่าเขาจะต้องใช้แต้มพลังงานเพื่อไปยังสนามบ่มเพาะ เขารีบมากเกินไปจนลืมตั้งสติ เขาดึงหน้าต่างสถานะขึ้นมา ซึ่งทำให้เขาตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เขาใช้แต้มพลังงานเพื่อเพาะพันธุ์ราชาอสูรร้ายไปเยอะมาก ย้อนกลับไปตอนที่เขาเตรียมรับมือกับราชาสวรรค์ต่างโลก แต้มพลังงานที่เหลืออยู่ของเขามีเพียงไม่กี่แสนเท่านั้น นั่นมากเกินพอสำหรับการเข้าสู่สนามบ่มเพาะ แต่เขาต้องการมากกว่านี้เพื่อโอกาสในการคืนชีพ

“ วิญญาณจะอยู่กับผู้เยียวยาวิญญาณได้นานแค่ไหน?” ซูผิงถาม

“ สามสิบวัน”

ซูผิงโล่งใจเล็กน้อย นั่นเป็นเวลาเหลือเฟือ เขาจะสามารถหยุดพักและเตรียมตัวให้พร้อมได้ ท้ายที่สุดเขาจะต้องเผชิญกับอันตรายครั้งใหญ่ในโลกแห่งมังกร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อโจแอนนาไม่สามารถไปกับเขาได้ เขาปิดรายชื่อและออกจากห้องอสูร

ถังยู่หรานเป็นคนเดียวที่ยังอยู่ในร้าน เธอแปลกใจที่เห็นเขาออก “ ฉันคิดว่านายเพิ่งบอกว่ามีสิ่งที่ต้องทำ”

สำหรับคำถามนั้นซูผิงไม่สามารถให้คำอธิบายได้ “จงหลิงถงไปไหนแล้ว?” เขาถามกลับแทน

“ เธอไปบอกพ่อแม่ของนายว่านายกลับมาแล้ว”

“ โอ้ เตรียมตัวให้พร้อม เราจะเปิดร้าน”ซูผิงกล่าว

ถังยู่หรานมองเขา ความจริงที่ว่าเขายังคงอยู่ในอารมณ์ที่จะเปิดร้านทำให้เธอโล่งใจ ดูเหมือนว่าอารมณ์ของซูผิงกำลังฟื้นตัว

เธอพยักหน้า “ ฉันจะไปและเตรียมตัวให้พร้อม แต่นายควรรู้ว่าวันนี้ธุรกิจคงไม่ค่อยดีนัก นายรู้ใช่ไหมว่าหลายครอบครัวกำลังจัดการกับ … การจัดงานศพหลังจากการต่อสู้ … ” เธอมองไปที่ซูผิง

ซูผิงพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ ด้วยอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมา

เขาออกจากร้าน และมุ่งหน้ากลับบ้านเพื่อไปเจอพ่อที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

เมื่อเขาไปถึงบ้านเขาก็วิ่งเข้าไปหาจงหลิงถงที่ประตูขณะที่เธอกำลังออกจากบ้าน เธอเองก็ประหลาดใจเช่นกันที่เห็นซูผิงที่เพิ่งบอกว่ามีเรื่องต้องจัดการและไม่มีเวลามาเจอพ่อแม่ ทำไมเขากลับมาเร็วจัง?

“อาจารย์?”

“ไม่เป็นไร เธอไปเถอะ”

“ ได้ค่ะ…อะไรนะ?”

ซูผิงก้าวเข้าไปข้างในโดยทิ้งจงหลิงถงที่งุนงงไว้ข้างหลัง

เขาสังเกตเห็นสิ่งที่ไม่คุ้นเคยในบ้าน มีคนคุยกันในห้องนั่งเล่น เขาเดินผ่านไปอย่างช้าๆ ข้างโต๊ะมีชายวัยกลางคนที่มีหนวดเคราหนา เขามีใบหน้าเหี่ยวย่น ผิวสีแทนบนใบหน้าของเขาบ่งบอกว่าเขาทำงานภายใต้แสงแดดมาเป็นเวลานาน

แม่ของซูผิงเล่าว่าพ่อของเขาทำงานเป็นนักเดินเรือ ซูผิงสามารถรับรู้ได้ถึงกลิ่นของทะเลที่อยู่บนตัวเขา ในยุคนี้ การเป็นนักเดินเรือเป็นอาชีพที่เสี่ยงตาย “ โอ้ลูกกลับมาแล้ว”หลี่ฉิงรู่เห็นเขา