บทที่ 141

โรสนำพิซซ่าของเธอออกมา เด็ก ๆ ส่งเสียงร้องอย่างดีใจ "ว้าว!"

โดยไม่ต้องคิด เจนสันวางช้อนส้อมของเขาและเข้าไปร่วมกับร็อบบี้น้อยและเซ็ตตี้ที่รายล้อมแม่ของพวกเขา

เจย์กลับเข้าไปในครัว เขาจึงไม่เห็นพิซซ่าของโรส เขาขมวดคิ้วแล้วคิด 'มัน' ก็แค่พิซซ่า ไม่ใช่ว่าเจนสันกินพิซซ่าราคาแพงมามากมายแล้วเหรอ? ทำไมเขาถึงกระตือรือร้นกับพิซซ่าของโรสนัก?

โรสมาที่โต๊ะแล้วนำพิซซ่าวาง เด็ก ๆ พลันล้อมเธอ เมื่อเจย์เห็นความพิเศษของพิซซ่า เขาจึงตะลึงไปเลย

พิซซ่านั้นเหมือนแผนที่ ถูกกั้นไว้โดยแม่น้ำสีน้ำเงิน ด้านหนึ่งเป็นอาณาจักรซอมบี้ดำทะมึน ในขณะที่อีกด้านหนึ่งเป็นจักรวาลอวกาศของอุลตร้าแมน

พิซซ่ามันพิเศษ อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้เจย์ตกใจมากคือรายละเอียดของงาน พวกมันแสดงถึงความสามารถของโรสด้านศิลปะ

โรสแบ่งพิซซ่าเป็นสี่ชิ้นด้วยมีดแล้วมอบให้เด็ก ๆ คนละชิ้น มรเพียงเจย์ที่ไม่ได้สักชิ้น

เจนสันและร็อบบี้น้อยมองดูจานพิซซ่าแล้วมองพ่อของพวกเขาที่ถูกทิ้งไว้ ร็อบบี้น้อยกระซิบ "คุณแม่ ช่วยแบ่งพิซซ่าของผมให้คุณพ่อได้ไหม?"

โรสตอบอย่างใจกว้าง "แน่นอน ลูกทำได้ ถ้าพ่อเขาอยากลองนะ"

ร็อบบี้น้อยมองพิซซ่าของเขาครึ่งหนึ่งให้พ่อเขาและเตือนอย่างอบอุ่น "คุณพ่อ ลองกินพิซซ่าของคุณแม่ดูสิครับ มันแตกต่างจากพิซซ่าที่ซื้อจากร้านทั่วไป มันอร่อยมาก!"

เจย์ไม่สามารถปฏิเสธคำขอของลูกชายได้

"คุณพ่อ เป็นยังไงครับ?" ดวงตาของร็อบบี้น้อยเป็นประกายในขณะที่ขากำลังคาดเดาคำตอบ

"ฮึ่มม ไม่เลว" เจย์ชมอย่างไม่มั่นใจเท่าไหร่

หลังจากเด็ก ๆ จัดการพิซซ่าแล้ว พวกเขาก็วิ่งไปที่สวนแล้วเล่นซ่อนแอบกัน

โรสมองจานที่ว่างเปล่าของเจย์แล้วเผยรอยยิ้มมีเลศนัย "ท่านอาเรส พิซซ่าอร่อยไหม?"

เจย์มองท่าทางเฉยเมยของเธอ รอคอยว่ารอบนี้เธอจะเล่นแง่อะไรกับเขาอีก