บทที่ 198

เซ็ตตี้น้อยหลั่งน้ำตาออกมาขณะที่เธอโอบตัวเองในอ้อมแขนของแม่และคร่ำครวญอย่างเศร้าสร้อย

“แม่ เพื่อนร่วมชั้นของหนูบอกว่าหนูมีแต่แม่ที่ยากจนและไม่มีพ่อรวย”

เซ็ตตี้สูดหายใจด้วยความเศร้าขณะที่เธอหายใจไม่ออก “ครูบอกในชั้นเรียนว่านี่เรียกว่ามีแม่คนเดียวกันแต่คนละพ่อ”

“เพื่อที่จะยุติเรื่องนี้ของหนู ร็อบบี้ดุเด็กกลุ่มที่หัวเราะเยาะหนูในขณะที่เจนสันเถียงกับครูเพราะหนู”

“มันเป็นความผิดของหนูทั้งหมดเลยค่ะ แม่ ร็อบบี้และเจนส์ถูกดุเพราะหนู หนูไม่ใช่เด็กดี”

โรสรู้สึกราวกับว่าเธอถูกเข็มทิ่มแทงหลังจากได้ยินสิ่งที่ลูกพูด

เห็นได้ชัดว่าพ่อผู้ให้กำเนิดของเธออาศัยอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกันกับเธอ แต่ความรู้สึกแปลกแยกที่เขาแสดงออกต่อหน้าเซ็ตตี้ได้ทำลายหัวใจอันเปราะบางของเด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผลก็คือ เซ็ตตี้ได้รับผลกระทบอย่างมากเมื่อเพื่อนคนอื่น ๆ หัวเราะเยาะเธอที่ไม่มีพ่อ นั่นคือสาเหตุที่เธอร้องไห้อย่างเศร้าสร้อย

ทันใดนั้นเธอก็จับมือของเซ็ตตี้และเดินไปที่ห้องทำงานของเจย์

เธอตัดสินใจแล้ว แม้ว่าจะหมายความว่าเธอจะต้องสูญเสียทุกสิ่งตราบใดที่ลูก ๆ ของเธอเติบโตอย่างมีสุขภาพจิตที่ดีและมีความสุข เธอก็เต็มใจที่จะใช้ชีวิตที่เหลือเพียงลำพัง

เธออยากจะบอกเจย์ว่าเซ็ตตี้น้อยเป็นลูกสาวของเขา

เจย์จ้องมองไปที่แม่และลูกอย่างว่างเปล่าที่เดินเข้ามาพร้อมกับขมวดคิ้ว “มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่า?”

“คุณอาเรส นายเคย… อยากได้ลูกสาวไหม?” โรสวางแผนที่จะเข้าประเด็นในตอนแรก แต่ก็ไม่สามารถต้านทานตัวเองไม่ให้ส่งเสียงออกมาได้ในที่สุด

เจย์จ้องมองเซ็ตตี้น้อยด้วยรอยยิ้มที่น่าสนใจ

นี่คือลูกสาวที่โรสมีกับผู้ชายคนอื่น เขาไม่ใจกว้างพอที่จะปฏิบัติกับเธอเหมือนลูกของเขาเอง

“เธอจะให้ลูกสาวของเธอกับฉันงั้นเหรอ? โทษทีนะ ฉันมีร็อบบี้และเจนสันและพวกเขาก็เพียงพอแล้ว” เจย์กล่าว

“เซ็ตตี้เป็นเด็กดีมาก ... ”

“ก็เธอทำตัวน่ารักดีต่อหน้าเธอ แต่ต่อหน้าฉันไม่ค่อยจะดีนัก” เจย์กำลังพูดความจริง “ฉันไม่คิดว่าจะสามารถสอนให้ความรู้กับเธอได้ดีนักหรอก”