บทที่ 352

รอยยิ้มปรากฏขึ้นในดวงตาของเจย์

เด็ก ๆ วิ่งข้ามถนนด้วยความตื่นเต้น

ทว่า รถได้เตรียมเลี้ยวหมุนกลับไปอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเจย์มืดลง...

เธอตัดสินใจมาที่ สวนคฤหาสน์ แต่ไม่ลงมาเจอลูก ๆ ของเธอ หมายความว่ายังไง?

เจย์เดินไปด้วยสีหน้ามัวหมอง

เด็ก ๆ กระโจนใส่ข้าง ๆ รถขณะที่พวกเขายืนร้องไห้ออกมา

“คุณแม่…”

“คุณแม่ ทำไมคุณแม่ไม่ลงมา?”

“คุณแม่ หนูคิดถึงคุณแม่…”

เซ็ตตี้น้อยและร็อบบี้น้อยเกือบจะหมดลมหายใจจากเสียงโหยหวนและคร่ำครวญอย่างต่อเนื่อง

เเจ็คสันยืนอยู่ด้านข้าง ในขณะที่ดวงตาคู่สวยของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา

โรสปิดหน้าและสะอื้น “ฉันเสียใจกับเรื่องนี้ โจเซฟิน ฉันไม่ควรมาที่นี่”

โจเซฟินร้องไห้ไปกับเธอ “พี่สาว ไม่ใช่ความผิดของเธอเลย”

“โจเซฟิน เราไปกันเถอะ” โรสพูด โดยไม่เต็มใจที่เสียเวลาอยู่ต่อไปแล้ว

เสียงเด็ก ๆ ของเธอร้องไห้แทบจะทำให้เธอขาดใจ

โจเซฟินเหยียบเครื่องยนต์รถ กระนั้น เมื่อพวกเขากำลังจะจากไป เจย์ก็มายืนขวางอยู่หน้ารถ ใบหน้าของเขาซีดเซียว

ทันใดนั้น โจเซฟินก็ดับเครื่องยนต์

“พี่ชาย นายมันบ้า!”

“ลงมาจากรถซะ!” เจย์คำราม

โจเซฟินมองกลับไปที่โรส “พี่คะ เราจะทำยังไงกันดี?”

โรสกำลังเกาอาการคันที่แขนขณะสะอื้นอย่างควบคุมไม่ได้