บทที่ 736

เมื่อแองเจลีนรู้สึกพอใจกับการทุบตีเซย์นแล้ว เธอก็จ้องมาที่เขาอย่างโกรธเคือง

จากนั้นฟินน์ก็ปล่อยตัวเซย์นไป

เจย์พูดว่า “เราไปกันเถอะ”

เซย์นตะโกนบอกเจย์ว่า “เจย์ น้องสาวของผมรักคุณมาก คุณจะเลิกกับเธอได้ยังไง?”

หลังของเจย์หดตัวลงเล็กน้อย

แองเจลีนรู้สึกราวกับว่าศักดิ์ศรีของเธอถูกโยนไปที่เกาะชวาอีกครั้ง เธอรู้สึกอึดอัดอย่างมากและตำหนิเซย์น

“เราไม่ควรย้อนกลับไปพบเจอกับสิ่งที่ผ่านมาอีก! ทำไมนายถึงไปพูดกับเขาเรื่องนี้อีก? จากนี้ไป เขากับฉันจะกลายเป็นแค่คนแปลกหน้ากัน”

ทันใดนั้นเธอก็พูดเสียงดังขึ้นเพื่อให้เจย์ได้ยินและฟื้นศักดิ์ศรีของเธอกลับขึ้นมาเล็กน้อย

เส้นประของเซย์นหนานิ่งกว่าเชือกเสียอีก ในขณะที่เขาตะโกนใส่เจย์ว่า “ถ้าคุณไม่ชอบน้องสาวผมของแล้ว ครอบครัวเซเวียร์ของเราจะจ้างเธอกลับมาทำงานอีกครั้ง”

แองเจลีนดีดสะดุ้งจากที่นั่งอย่างร้อนรนและเข้าไปปิดปากเซย์นเอาไว้

หลังจากที่เจย์ออกไประยะไกลแล้ว แองเจลีนก็สั่งสอนชั้นเชิงอีคิวให้เขาอย่างโกรธจัด

“นายมันโง่จริง ๆ ถ้าพูดแบบนี้ มันก็เหมือนกับว่าฉันยังคงห่วงใยเขาอยู่ เขาคงจะหัวเราะเยาะอยู่ข้างในใจแล้วตอนนี้ ความรักของเรามันล้มเหลวไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว”

เซย์นจ้องมองไปที่เธอ “อย่าบอกฉันนะว่าไม่สนใจเขาแล้ว? เธอพูดจริงใช่ไหม?”

แองเจลีนเหยียบเท้าของเขา “ใครบอกว่าจริงกับนาย?”

แล้วเธอก็จากไปอย่างโกรธเคือง

แม้ว่าเธอจะเจอการสูญเสียครั้งใหญ่ในการทะเลาะกับเจย์ ความทุกข์ทั้งหมดของเธอหายไปเมื่อเธอคิดว่าเจย์จะมอบความไว้วางใจให้เธอดูแลลูกทั้งสามของเธอ

วันต่อมา แองเจลีนขับรถคันใหม่ของเธอและไปที่สวนคฤหาสน์ในช่วงเช้าตรู่

แองเจลีนพาเซย์นมาด้วย อาจเป็นเพราะเธอกลัวว่าเจย์จะทำให้เธอลำบากใจ กระนั้น ระหว่างทางแองเจลีนบอกเซย์นว่า “ถ้านายเลี่ยงที่จะพูดได้ ก็ไม่ต้องพูด เข้าใจไหม?”