บทที่ 6

"ข้าว.. หายใจเข้าลึกๆ ไว้นะ"

"จะหายใจเข้าลึกๆ อะไรคนมันเจ็บ โอ๊ยย"

"เอาไงดี ข้าวต้องใกล้คลอดแน่เลยครับป้า"

"ป้าโทรเรียกรถแท็กซี่แล้ว แล้วนี่เราจะเดินอะไรนักหนา" เท่าที่ดูคนที่ตื่นเต้นสุดก็คงจะเป็นฟีฟ่า อยู่ไม่เป็นที่เลย

"เมียกับลูกผมจะเป็นยังไงบ้างครับ"

"โอ๊ยย ไอ้ฟีฟ่าฉันได้ยินนะ!"

"ยังจะได้ยินอีก"

"หนูเจ็บแบบไหนลูก" สุนีย์ไม่เคยคลอดลูกก็เลยไม่รู้ว่าเจ็บแบบไหน แต่ก็พอได้ยินคนอื่นเขาพูดกันเวลาคลอดลูกเจ็บมาเป็นระยะ

"ตอนนี้หายแล้วค่ะป้า"

"อ้าวตกลงจะคลอดไหมเนี่ย" ฟีฟ่าสงสัยเพราะเมื่อสักครู่ยังเหมือนเจ็บมากอยู่เลย

"เขาเรียกเจ็บท้องเตือน ก่อนอื่นเราต้องรีบพาข้าวไปโรงพยาบาลก่อน"

"เดี๋ยวผมเข้าไปเอาของที่เตรียมไว้ก่อนนะครับ" ฟีฟ่ารีบเข้าไปในห้องนอนข้าวทิพย์ แล้วหยิบตะกร้าที่มีของเตรียมคลอดไว้ในนั้นเดินออกมารอแท็กซี่

"ป้าถามจริงเถอะเรามองไม่เห็นอะไรจริงๆ เหรอข้าว" ขณะที่พูดสุนีย์มองไปดูฟีฟ่าที่ชะเง้อคอมองหาแท็กซี่ว่าเมื่อไรจะเข้ามา

"ป้าจะให้ข้าวเห็นแก่ตัวเหรอคะ" ทำไมเธอจะไม่เห็นว่าฟีฟ่าทำดีกับเธอมาตลอด แต่เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของเขา เธอจะให้เขามาแบกรับภาระตรงนี้ด้วยไม่ได้

"แท็กซี่มาแล้วครับ" ฟีฟ่ารีบกลับเข้ามาพยุงข้าวทิพย์ออกไปหาแท็กซี่

[โรงพยาบาลของรัฐบาล]

"เชิญพ่อของเด็กเข้ามาด้วยค่ะ" พยาบาลเรียกให้พ่อของเด็กไปเอาของที่ต้องเปลี่ยนออกจากตัวแม่เตรียมคลอด

"ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่พ่อเด็กค่ะ"

"อ้าวเหรอคะ"

"เด็กไม่มีพ่อค่ะ"

"จะไม่มีพ่อได้ยังไงก็ผมนี่ไง" ฟีฟ่าตามเข้ามาได้ยินคำนั้นพอดี "เธองอนให้ผมน่ะครับ"

หลายชั่วโมงผ่านไป...

"แล้วนี่เองจะเดินอะไรนักหนา ป้าล่ะปวดหัวแทน"

"นี่มันหลายชั่วโมงแล้วนะครับป้าทำไมข้าวยังไม่คลอด เธอต้องเจ็บมากแน่เลย"

"บางคนเจ็บท้องข้ามวันข้ามคืน"

"แต่ยุคสมัยนี้มันมียาเร่งคลอดแล้วนะครับ"

"เอ็งรู้ได้ไงวะ"

ฟีฟ่าไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนหน้านี้เขาศึกษาดูมาหมดแล้ว จนถึงกระบวนการการคลอดลูก

แต่ถึงไม่พูดคนเป็นป้าก็รู้ สักวันคิดว่าหลานคงใจอ่อน ถ้าอีกฝ่ายไม่ท้อไปเสียก่อน

"ญาติของคุณข้าวทิพย์คะ"

"ผมครับมีอะไรครับ" ได้ยินเสียงเรียกญาติฟีฟ่ารีบเข้าไปหา

"ภรรยาของคุณคลอดแล้วนะคะ"

"ป้า! เมียผมคลอดแล้ว"

ในเวลาต่อมาที่ห้องพักฟื้น..

สุนีย์จองห้องพิเศษแบบราคาไม่แพงไว้ให้หลาน ถึงแม้ว่าจะเป็นห้องพิเศษแบบเล็กๆ แต่มันก็สะดวกเพราะมีห้องน้ำในตัว

"เจ็บมากไหม"

"ก็ลองมาคลอดดูสิ"

"ถ้าเจ็บแทนได้ฉันก็จะเจ็บแทนไปแล้ว"

"พูดมาก..ซี๊ดดด"

"เป็นอะไร"

"ป้าอยู่ไหนฉันจะไปเข้าห้องน้ำ"