ตอนที่ 102.2 เลือกอาจารย์ (2)

ตอนที่ 102 เลือกอาจารย์ (2)

ฟางผิงกลับถอนหายใจ อันที่จริงเขาก็ไม่เชื่อว่าจะได้อะไรมาฟรีๆ อยู่แล้ว

อาจารย์ของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ สุดท้ายแล้วยังคงถือเป็นผู้ให้วิชาความรู้ ทุกคนใช้เวลาร่วมกันแค่สี่ปี หลังจากนั้นจะยอมรับอาจารย์คนนี้หรือเปล่า ต้องดูที่ตัวเองแล้ว

สถานการณ์แบบนี้ แม้อาจารย์จะลำเอียงไปบ้าง แต่ก็มีข้อจำกัดเหมือนกัน

ไม่อาจจะทุ่มเทจนหมดเนื้อหมดตัวเพื่อนักศึกษา พวกเขาต่างมีลูกหลานของตัวเองเช่นกัน

อาศัยแค่ประโยคที่อีกฝ่ายพูดว่า ‘มีหุ้นส่วนในบริษัทผลิตยาบำรุง’ ‘สามารถไปในสถานที่ที่คนอื่นไปไม่ได้’ รวมทั้ง อู่อู๋ตี๋ยังวเคราะห์เบื้องหลังของตัวเองเทียบกับนักศึกษาคนอื่น ฟางผิงจึงไม่คิดลังเลอีกแล้ว ตัดสินใจเดิมพันสักครั้ง!

กดความไม่พอใจที่เธอสร้างความลำบากไว้ให้ในตอนแรก ฟางผิงก้าวขาเดินเข้าไป เอ่ยอย่างยินดี “อาจารย์ ผมฝากตัวกับคุณด้วยแล้วกัน”

อู่อู๋ตี๋เผยยิ้ม ถังเฟิงที่อยู่ด้านข้างไม่ได้เอ่ยขัดอะไรอีก มองไปยังอู่อู๋ตี๋เอ่ยว่า “เธอต้องรับผิดชอบนักศึกษาของเธอด้วย หลายปีมานี้ เธอรับศิษย์ไปสิบสองคน ยังไม่ทันเรียนจบ กลับล้มตายกันไปกว่าครึ่ง…”

ฟางผิงหน้าเปลี่ยนสีทันที นักศึกษาคนอื่นๆ ที่กำลังเตรียมจะเดินเข้ามาต่างชะงักฝีเท้าโดยพลัน!

ฟางผิงแทบจะหลุดด่าออกมา ‘ทำไมเจ้าสิงโตไม่พูดตั้งแต่เมื่อกี้ล่ะ!’

อู่อู๋ตี๋เผยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่เช่นกัน เอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมากังวลใจ ฉันรู้จักความเหมาะสมพอ”

“หวังว่าจะเป็นแบบนั้น!”

“…”

ทั้งสองคนจบบทสนทนาเพียงเท่านี้ เพราะคำพูดของถังเฟิง สุดท้ายนอกจากฟางผิงแล้ว ยังมีคนมาหาอู่อู่ตี๋อีกคน

จ้าวเสวี่ยเหมย!

นักศึกษาหญิงหน้าตาไม่ค่อยดีคนนั้น เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งที่ยังไม่ได้หลอมกระดูกครั้งที่สอง จวงกงและเคล็ดวิชาต่อสู้ไม่อ่อนด้อยเลย

ฟางผิงคาดไม่ถึงว่า หลังจากถังเฟิงพูดเรื่องนี้ออกมา จะยังมีคนเลือกอู่อู๋ตี๋อีก ทั้งยังเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง

อู่อู๋ตี๋ตกใจอยู่บ้างเหมือนกัน เธอไม่ได้จะกล่าวโทษถังเฟิง เพราะนี่คือเรื่องจริง

แต่หลังจากถังเฟิงพูดออกมาแล้ว นึกไม่ถึงว่ายังจะมีคนมา จึงแปลกใจอยู่บ้าง เด็กผู้หญิงคนนี้ใจกล้าไม่เบาเชียว

การเลือกอาจารย์ ค่อยๆ ทยอยสิ้นสุดลง

เมื่อแบ่งอาจารย์แล้ว ต้องแบ่งห้องเรียนต่อ จุดประสงค์หลักของการแบ่งห้องเพื่อแยกการเรียนวิชาทฤษฏีและวิชาวัฒนธรรม

ตอนนี้ที่ทุกคนเลือกอาจารย์คืออาจารย์ที่สอนฝึกวิชาในวันทั่วไป ไม่ใช่อาจารย์ที่สอนทฤษฎี

นักศึกษาสี่ร้อยคนแบ่งทั้งหมดเป็นแปดห้องเรียน

เพราะทุกคนมีมาตรฐานไม่เท่ากัน บางคนไม่เคยเรียน (เคล็ดวิชาหลอมกระดูก) และจวงกงด้วยซ้ำ บางคนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ไปแล้ว คงไม่อาจแบ่งไปไว้ห้องเดียวกันได้

แม้ฟางผิงจะไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ แต่มาตรฐานเขาค่อนข้างดี ท้ายที่สุดจึงถูกแบ่งไปห้องหนึ่ง

สามห้องแรก หลักๆ เป็นผู้ฝึกยุทธ์และคนธรรมดาที่พอมีพื้นฐานอยู่บ้าง

ส่วนห้าห้องที่เหลือ จะเป็นนักเรียนทั่วไปที่ไม่แทบไม่เข้าใจเรื่องอะไรเลย

เมื่อแบ่งอาจารย์และแบ่งห้องแล้ว ภารกิจวันนี้จึงเป็นอันสิ้นสุด

ก่อนที่อู่อู๋ตี๋จะจากไป ยังโยนบัตรคีย์การ์ดให้ฟางผิงและจ้าวเสวี่ยเหมยคนละใบ

“สัปดาห์แรกพวกเธอจะเรียนวิชาทฤษฎีและวัฒนธรรมเป็นหลัก ส่วนอาจารย์เฉพาะทางอย่างพวกเรา ถ้าไม่มีคลาสใหญ่ คงมีโอกาสน้อยที่จะสอนพวกเธอตามลำพัง แต่พวกเธอทั้งสอง คนหนึ่งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ อีกคนหลอมกระดูกสามครั้ง คงจะเข้าใจเรื่องพวกนั้นบ้างแล้ว ถ้าว่างๆ มีปัญหาอะไรมาหาฉันที่โซนหอพักอาจารย์ได้ โดยเฉพาะฟางผิง หากต้องการยื่นเรื่องทะลวงด่าน มาหาฉันได้ รอถึงเทอมหน้า พวกเธอผ่านช่วงปรับตัวได้แล้ว หลังจากนี้พวกเราอาจมีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น”

ขณะที่พูด อู่อู๋ตี๋ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะโยนขวดยาให้คนละขวด

“ยาบำรุงเลือดและปราณธรรมดา เอาไว้ใช้บำรุง ส่วนยาดีๆ พวกเธอต้องแย่งชิงเอง ยาบำรุงทั่วไปพวกนี้ ใช้เพื่อประหยัดเวลาในการฟื้นฟูปราณเท่านั้น ดูกันเอาเองเถอะ”