ตอนที่ 417 คนหนุนหลังมาแล้ว (1)

ตอนที่ 417 คนหนุนหลังมาแล้ว (1)

……….

หวังจินหยางปวดหัวอย่างหนัก ไม่สนใจฟางผิงอีก

เขาไม่อยากถาม ทั้งรู้สึกว่าไม่ควรถาม

ถามมากไปอาจจะเป็นเรื่องจริงขึ้นมาก็ได้

ไม่ว่าเวลานั้นเรื่องราวจะเป็นยังไง หวังจินหยางก็ยังเป็นหวังจินหยาง!

ฟางผิงไม่พูดมากเช่นกัน

แค่พูดเล่นไปเท่านั้น ไม่ได้สนใจว่าเขาจะเชื่อหรือเปล่า หากคิดว่าเป็นเรื่องจริง หลังจากนี้ยอมรับเขาเป็นลูกพี่คงรู้สึกดีไม่น้อย

“ช่างเถอะ ครั้งหน้าจะพูดมั่วซั่วไม่ได้”

ฟางผิงส่ายหัวทันที พูดเล่นกับเหล่าหวังไม่เป็นไร แต่ถ้าพวกอู๋ชวนคิดว่าเป็นเรื่องจริง อาจจะก่อปัญหาให้เขาจริงๆ แล้วก็ได้

—

ไม่นานพวกฟางผิงก็กลับมาที่กวนหูหยวน

ฟางผิงไม่ได้เป็นคนขับรถ แต่เป็นฟางหมิงหรง

แม้ฟางหมิงหรงจะไม่ได้ซื้อรถ ทั้งไม่มีใบขับขี่ แต่ยังไงก็รับราชการ เรียนขับรถมาไม่กี่วัน ไม่มีปัญหาเรื่องขับรถอยู่แล้ว

หน้าประตูทางเข้าชุมชน…บางทีไม่อาจนับว่าประตูได้แล้ว เวลานี้ประตูใหญ่พังถล่มลงไปนานแล้ว

หลี่อวี้อิงคอยอยู่ที่นั่นโดยตลอด ตอนที่เห็นฟางผิงลงจากรถก็น้ำตาไหลพรั่งพรู เข้าไปกอดฟางผิงไม่ยอมปล่อย

ฟางผิงไม่รู้ว่าในใจเป็นความรู้สึกยังไง ครั้งนี้ตัวเองประมาทเกินไปอยู่บ้างแล้ว

อันที่จริงเขานึกไม่ถึงว่าผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตจะมาลอบฆ่าที่หยางเฉิง

เขาเคยคิดมาก่อนเหมือนกันว่าจะมีคนมาฆ่าเขา อย่างเช่นสองบริษัทใหญ่…หลังจากเข้าสู่ถ้ำใต้ดิน มีโอกาสที่เรื่องนี้จะเกิดขึ้น

ส่วนลัทธินอกรีต ไม่นานมานี้เพิ่งจะมียอดฝีมือระดับสูงตายไปหลายคน

ทั้งประเด็นที่สำคัญที่สุดคือรุ่ยอันอยู่ใกล้กับหยางเฉิง!

ปัจจุบันรุ่ยอันมีปรมาจารย์นั่งรักษาการณ์อยู่ ทั้งไม่ใช่แค่ผู้บัญชาการทหารไป๋คนเดียว ก่อนหน้านี้ลัทธินอกรีตยังถูกจ้าวซิ่งอู่ฆ่าระดับสูงไปหนึ่งคน ปรมาจารย์คนอื่นๆ ก็มักจะลาดตระเวนในพื้นที่ของหนานเจียงเช่นกัน

สถานการณ์แบบนี้ หยางเฉิงแทบไม่ได้ปลอดภัยน้อยไปกว่าเซี่ยงไฮ้ด้วยซ้ำ

นึกไม่ถึงว่าผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตจะเสียสติถึงขั้นมาลอบฆ่าเขาที่หยางเฉิงในวันคืนส่งท้ายปี ฟางผิงเหนือความคาดหมาย หลายคนก็คิดไม่ถึงเช่นกัน

แต่เรื่องเกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ฟางผิงไม่คิดมากมายอีก เผยรอยยิ้มเอ่ยปลอบใจแม่ไปหลายประโยค

เห็นภายในชุมชนยังมีผู้ฝึกยุทธ์หลายคนลาดตระเวนอยู่ พวกประชาชนบางส่วนกลับเข้าไปในบ้านแล้ว บางคนยังเดินไปเดินมารออยู่ข้างนอก

จู่ๆ ฟางผิงก็เอ่ยเสียงดังว่า “ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตถูกฆ่าแล้ว! วันนี้ความเสียหายทั้งหมด ผมฟางผิงจะเป็นคนรับผิดชอบ สิ่งอำนวยความสะดวกในชุมชน อีกไม่นานจะถูกสร้างขึ้นใหม่ หลังจากวันนี้ไปตระกูลฟางของเราจะย้ายออกจากที่นี่!”

“ผิงผิง…”

หลี่อวี้อิงยังไม่ทันพูด ฟางผิงก็เอ่ยเบาๆ ว่า “ควรต้องย้ายแล้วครับแม่ ผ่านวันนี้ไป แม่คิดว่าทุกคนยังจะอยู่กับพวกเราอย่างสงบสุขได้เหรอครับ? ไม่ว่าจะประจบประแจงหรือหวาดหวั่นตื่นกลัว จะรบกวนการใช้ชีวิตที่สงบสุขของทุกคน ส่วนต่อไปจะจัดการยังไง ผมขอคิดดูอีกที”

ฟางหมิงหรงที่อยู่ด้านข้างถอนหายใจว่า “ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ย้ายไปเซี่ยงไฮ้เถอะ”

ตอนนี้ศัตรูของลูกชายไล่ตามมาถึงหน้าประตู หากอยู่หยางเฉิงอีก จะทำให้ลูกชายต้องพะว้าพะวง

ก่อนที่ยังไม่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น พวกเขาทำใจออกจากบ้านเกิดไม่ได้จริงๆ

แต่ตอนนี้รั้งตัวอยู่ที่หยางเฉิง จะทำให้ลูกชายเป็นกังวลเท่านั้น

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ค่อยว่ากันเถอะครับ ตอนนี้ยังไม่รีบ อย่างน้อยช่วงนี้คงไม่เกิดเรื่องอีก หากลัทธินอกรีตกล้ามาจริงๆ มาเยอะเท่าไหร่ก็คงต้องตายเท่านั้น!”

ต่อหน้าสาธารณะชน ฟางผิงยังคงพูดว่าเป็นฝีมือของลัทธินอกรีต

อยากจัดการสองบริษัทใหญ่ นั่นก็ไม่อาจทำให้เกิดผลกระทบต่อภาพรวมได้

อย่างน้อยวันนี้พูดออกมา หลังจากนี้รัฐบาลจะได้ไม่เอ่ยว่าฟางผิงไม่มีความคิดต่อส่วนรวม ไม่อาจจะเกิดการลำเอียงอีก

ฉันยังสนใจภาพรวม ก็ควรจะหาความยุติธรรมให้เขาบ้าง ถูกหรือเปล่า?

“พ่อครับแม่ครับ กลับบ้านไปกินข้าวก่อนเถอะครับ ถึงหน้าต่างประตูเสียหายก็กินข้าวกันก่อน ผมจะให้คนมาเฝ้าที่นี่…”

ระหว่างที่พูดฟางผิงก็กวักมือเรียกผู้ฝึกยุทธ์อ้วนท้วมคนหนึ่ง