ตอนที่ 489.2 ฆ่าผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือด (2)

ตอนที่ 489 ฆ่าผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือด (2)

………………..

หวังจินหยางตกตะลึงอยู่พักหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้เคลื่อนไหวชักช้า ในเวลาเดียวกับที่ฟางผิงออกดาบ หวังจินหยางก็คำราม ฟันดาบออกไป!

ดาบนี้เกิดปรากฏการณ์เช่นเดียวกัน

ไม่ได้เหมือนฟางผิงที่เกิดเป็นภาพมายาราชาสวรรค์ถูกฟัน แต่เป็นดาบยาวเล่มหนึ่งฟันลงอย่างไม่ขาดสาย

ร้อยดาบต่อเนื่อง!

อีกด้านหนึ่ง หลี่หานซงก็ทุ่มสุดชีวิต ทั่วร่างประกายแสงสีทองอร่าม เหวี่ยงหมัดหาอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง!

กลางอากาศเกิดเป็นปรากฏการณ์ แสงสว่างวาบสะท้อนกับความมืดทั่วทั้งฟ้า

ชายผมยาวเริ่มทุ่มสุดชีวิตเช่นกัน คำรามอย่างโมโห เหนือหัวประตูบานที่สองเปิดออกทันที

ชั่วพริบตานี้ร่างของอีกฝ่ายมีพลังเพิ่มพรวดพราดขึ้นอีกครั้ง ปลดปล่อยพลังจิตใจออกมา!

ปัง!

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว สั่นสะเทือนสิ่งก่อสร้างข้างล่างพังถล่มนับไม่ถ้วน

ประชาชนคนทั่วไปและผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างหลายคนถูกควันหลงสังหารในชั่วพริบตา

ระดับสูงประมือกัน กระทั่งยอดฝีมือขั้นห้าขั้นหกยังตายได้

แม้พวกฟางผิงจะเทียบกับระดับสูงไม่ได้ แต่ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายต่อสู้เป็นตายกันไปข้างหนึ่ง พลังจากควันหลงยังคงแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

ไม่ไกลนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ที่กำลังล้อมโจมตีฉินเฟิ่งชิงล้มตายไปกองใหญ่

เห็นฉากนี้ ฉินเฟิ่งชิงก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ตะโกนว่า “สู้มาทางนี้หน่อย อย่าสิ้นเปลืองเปล่าๆ จัดการพวกเขาให้เกลี้ยงเลย!”

ตอนนี้บนร่างของฉินเฟิ่งชิงก็เต็มไปด้วยบาดแผล กลับไม่คิดสนใจแม้แต่น้อย

ใต้ฝ่าเท้าของเขาแทบจะเป็นซากศพกองกลาดเกลื่อน

ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ ฉินเฟิ่งชิงสังหารผู้ฝึกยุทธ์ไปกว่าห้าสิบคน เป็นระดับกลางทั้งหมด!

ในนั้นหลายคนยังเป็นผู้ฝึกยุททธ์ขั้นห้าด้วยเช่นกัน!

เมืองเทียนหนาน

ตอนนี้เมืองเทียนหนานแทบจะหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว เหลือแค่ทางเดินน้ำวนเท่านั้น

ข้างนอกทางเดิน เวลานี้ปรมาจารย์นับสิบคนกำลังเฝ้าระวัง ป้องกันการโจมตีจากผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำ

ตั้งแต่เข้ามาตอนกลางวันจนถึงตอนนี้ ยอดฝีมือระดับสูงนับร้อยแทบจะทำสงครามตลอดเวลา

ยอดฝีมือขั้นเก้ายังคงอยู่แนวหน้าของสงคราม

แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดขั้นแปดบางส่วน ตอนนี้ได้ถอยมารักษาบาดแผลและฟื้นฟูแล้ว รอการต่อสู้หลังจากนี้

ฟากหนึ่งของทางเดิน

หลู่เฟิ่งโหรวมองอู๋ขุยซานแวบหนึ่ง ตอนนี้อู๋ขุยซานถูกแทงหน้าอกทะลุ เลือดสีทองไหลไม่หยุด กลับไม่สามารถสมานบาดแผลได้

จ้องอยู่พักหนึ่ง หลู่เฟิ่งโหรวก็เอ่ยอย่างเยียบเย็นว่า “โง่เง่า!”

อู๋ขุยซานหัวเราะไม่ได้พูดอะไร ก่อนหน้านี้หลังจากเขาฆ่าขั้นแปดไปสองคนก็พยายามฝ่าเข้าไปในสงครามของขั้นเก้า ประมือกับเจ้าเมืองขั้นเก้าอยู่พักหนึ่ง

จางเว่ยอวี่ถือโอกาสฆ่าขั้นเก้าอีกคนหนึ่งได้ ทำให้มนุษย์พลิกเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่บ้าง

แต่ยังไงอู๋ขุยซานก็ไม่ใช่ขั้นเก้า เจ้าเมืองไม่ใช่คนอ่อนแอ อีกฝ่ายร่วมมือกับขั้นเก้าอีกคนต่อสู้กับจางเว่ยอวี่ยังไม่มีท่าทีจะเพลี่ยพล้ำเลยก็พิสูจน์ความสามารถของอีกฝ่ายแล้ว

แม้อู๋ขุยซานจะฝีมือแข็งแกร่ง ก็เป็นแค่ขั้นแปด ทั้งสองฝ่ายประมือกันจนจางเว่ยอวี่ฆ่าขั้นเก้าอีกคนได้แล้ว ร่างทองของอู๋ขุยซานก็แทบถูกทำลายจนดับสูญ

แม้จะไม่ตาย สสารไม่แตกดับกลับถูกทำลายไปไม่น้อย หากไม่ใช่ว่าจางเว่ยอวี่ย้อนกลับมาทันเวลา เขาคงถูกฆ่าไปแล้ว

หลู่เฟิ่งโหรวด่าเขาว่าโง่ เป็นเพราะเขาไม่รู้จักประมาณกำลังตัวเอง วิ่งโร่เข้าไปทำสงครามกับขั้นเก้า

ด้านข้างนั้นเฉินเย่าถิงที่บาดแผลเต็มร่างไม่สามารถสมานได้ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มเช่นกัน “พลังต่อสู้ของอธิการอู๋ไม่เป็นรองใคร หากไม่ใช่ว่าอธิการอู๋ช่วยเหลือทันเวลา ชีวิตนี้ของฉันคงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว ตอนนี้อีกฝ่ายเสียขั้นเก้าไปอีกหนึ่งคน โอกาสชนะของสงครามนี้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว อธิการอู๋ไม่ได้ไร้ผลงาน”

อู๋ขุยซานขั้นแปดสกัดขั้นเก้า ทั้งยังเป็นยอดฝีมือในขั้นเก้า ช่วงชิงโอกาสและเวลาให้พวกจางเว่ยอวี่

หลู่เฟิ่งโหรวไม่พูดอะไร อู๋ขุยซานกลับสูดลมหายใจเบาๆ เอ่ยว่า “ตอนนี้ขั้นเก้าทั้งสองฝ่ายต่างมีสิบเอ็ดคน ดูท่าพวกเราจะได้เปรียบมากกว่า…กลัวก็แต่ว่า…ขั้นเก้าที่อยู่เฝ้าระวังในเมืองพวกนั้นจะบุกเข้ามาอีกครั้ง!”

ครั้งนี้ถ้ำใต้ดินเคลื่อนไหวขั้นเก้าสิบห้าตน ถูกฆ่าไปสาม ปีศาจนกยูงหนีไปแล้ว