ตอนที่ 516-2 ฟางผิงที่คุณธรรมสูงส่ง (2)

ตอนที่ 516 ฟางผิงที่คุณธรรมสูงส่ง (2)

………………..

“นิดหน่อย?”

หนานอวิ๋นเยวี่ยไม่พูดพล่ามอีก เอ่ยอย่างตรงไปตรงมา “เธอยังมีอีกเท่าไหร่?”

ฟางผิงถูกแววตาลุกโชนนั้นของเธอจ้องจนรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง มองอู๋ขุยซานไปแวบหนึ่ง อู๋ขุยซานเลียริมฝีปากที่แห้งผากเช่นกัน “ยังเหลืออีกเท่าไหร่?”

“ไม่เท่าไหร่”

ฟางผิงหยิบขวดขนาดใหญ่ข้างหลังตัวเองขึ้นมา เอ่ยเสียงเบาว่า “สี่สิบกว่าจิน ไม่ถึงห้าสิบจิน”

“จิน?”

ด้านข้างนั้นหลี่เต๋อหย่งที่อยู่ขั้นเก้าคล้ายยิ้มและร้องไห้ในเวลาเดียวกัน มองรัฐมนตรีหวังที่นิ่งชะงักไปแวบหนึ่ง

ใช่แล้ว ฉันไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ

ขั้นเก้าอย่างฉันใช้ชีวิตเสียเปล่าแล้ว!

คนอื่นใช้น้ำแร่ชีวิตเป็นหน่วยจินกันจริงๆ

แค่สี่สิบกว่าจินเท่านั้น…

ฟังแล้วฉันยังคิดว่าสี่สิบกว่ากรัมด้วยซ้ำ!

ถึงจะเป็นสี่สิบกรัม นั่นก็เป็นจำนวนที่เยอะอยู่ดี!

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกข้างหน้านี้ บอกพวกเขาว่าตัวเองสกัดขั้นเก้าไว้กองใหญ่ ระเบิดเมืองราชา สังหารขั้นเก้าเขตหวงห้าม ไม่ได้ปล่อยให้อีกฝ่ายเอาร่างขั้นสุดยอดไป

คำนวณดูแล้ว…ภารกิจของถ้ำใต้ดินเทียนหนานครั้งนี้ เป้าหมายแทบจะบรรลุผลหมดแล้ว

ทั้งคนที่ทำให้เป้าหมายบรรลุผล สุดท้ายแล้วไม่ใช่พวกเขากลับเป็นเจ้าเด็กนี่?

เจ็บแสบดีจริงๆ!

น่าเศร้าจริงๆ!

ฟางผิงไม่รอให้เธอพูดจบก็เอ่ยทันที “ผู้อำนวยการ นี่เป็นสิ่งที่ผมเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายช่วงชิงมา! แน่นอนว่าผมไม่ใช่คนที่ไม่สนใจต่อภาพรวม แม้ผมจะเกือบตายไปหลายครั้ง แต่ในเมื่อเอากลับมาแล้ว ทุกคนต้องการ งั้นผมต้องเต็มใจช่วยเหลืออยู่แล้ว! เอาแบบนี้ละกัน รัฐบาลกำหนดราคาสิบล้านต่อหนึ่งกรัม ทั้งยังเป็นสินค้าราคาสูงความต้องการต่ำ ผู้ฝึกยุทธ์ใครจะทำถึงขั้นไม่เห็นแก่ตัวได้ถึงขนาดนั้น ผมถือว่าเสียเปรียบให้ทุกคนหน่อยละกัน แปดล้านต่อหนึ่งกรัม ขายให้ข้างนอกยี่สิบจิน ส่วนเงิน ไม่เป็นไร ผมเชื่อใจปรมาจารย์ทุกคน รอออกไปจากถ้ำใต้ดินค่อยคืนผมก็ไม่สาย หากไม่จ่ายก็เซ็นสัญญากู้ยืม ผมยังไม่ต้องการก็ไม่เป็นไร ประเด็นอยู่ที่ต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษรสักหน่อย…”

ทุกคนตกตะลึงไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าเจ้าเด็กนี้จะทำการค้าขึ้นมา?

หลายคนยังไม่ทันตั้งสติ รัฐมนตรีหวังกลับเอ่ยอย่างรวดเร็ว “ฉันซื้อสี่จิน สองพันกรัมเท่ากับหนึ่งหมื่นหกพันล้าน เซ็นไว้ก่อน!”

“หน้าไม่อาย!”

หลายคนกู่ร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง!

เจ้าหมอนี้หน้าไม่อายจริงๆ!

ไม่รอให้คนอื่นอ้าปาก หนานอวิ๋นเยวี่ยพูดขึ้นอย่างว่องไว “ไม่ได้ น้ำแร่ชีวิตต้องใช้ร่วมกัน ทุกคนเข้าใจความหมายของฉันใช่หรือเปล่า ตอนนี้พวกเรามีความต้องการอย่างเร่งด่วน ส่วนเงิน…”

หนานอวิ๋นเยวี่ยมองไปทางฟางผิง “ยี่สิบจินไม่พอ อย่างน้อยต้องสามสิบจิน จากคำพูดของเธอหนึ่งแสนสองหมื่นล้าน แน่นอนว่ารัฐบาลควักเงินขนาดนี้ออกมาไม่ได้ แต่เงินมาถึงขั้นนี้คงไม่มีประโยชน์ ฟางผิง พวกเราสามารถใช้อาวุธวิเศษ…”

เธอยังพูดไม่ทันจบ ฟางผิงก็โยนอาวุธวิเศษหลายชิ้นลงพื้น หัวเราะว่า “กระบี่วิเศษขั้นเก้า ดาบยาวขั้นแปด ขวานขั้นเจ็ด นอกจากกระบี่ยาว อย่างอื่นทุกคนอยากซื้อก็ได้เหมือนกัน แน่นอนว่าตอนนี้ผมยังไม่เก็บเงิน ท่านไหนอยากได้…”

เขายังกำลังพูด หลู่เฟิ่งโหรวก็เดินมาข้างหน้าเก็บอาวุธวิเศษสามชิ้นขึ้นมาอย่างเงียบๆ จากนั้นก็ถอยกลับไป

ฟางผิงอึ้งไปแล้ว!

ของผม!

คุณปล้นของผม?

ปล้นอาวุธวิเศษของผมต่อหน้าทุกคน?

พวกหนานอวิ๋นเยวี่ยต่างไม่พูดอะไร อาวุธวิเศษ…เจ้าเด็กนี้มีของขั้นเจ็ดขั้นแปดขั้นเก้าอยู่ครบ!

ปรมาจารย์ขั้นเก้าบางส่วนแทบอยากจะเก็บอาวุธวิเศษในมือตัวเองกลับไป ขายหน้า แม่งขายหน้าเกินไปแล้ว พวกเขาบางคนยังใช้อาวุธวิเศษขั้นแปด บางคน…ก็ใช้ขั้นเจ็ด!

แต่ปรมาจารย์นับร้อยอยู่ที่นี่…อย่าได้คิดเลย หากสิ่งที่เจ้าเด็กนี้พูดออกมาทั้งหมดถูกพิสูจน์ เขาก็เป็นผู้มีผลงานมากที่สุดในถ้ำใต้ดินเทียนหนานแล้ว!

ปล้นฟางผิง นั่นต้องเป็นเรื่องใหญ่อยู่แล้ว

แต่ว่า…อยากจะปล้นเขาจริงๆ!

หนานอวิ๋นเยวี่ยสูดลมหายใจเข้าลึก “งั้นก็เขียนสัญญากู้ยืมก่อน รอออกจากถ้ำใต้ดินค่อยพูดเงื่อนไขของเธอ ฟางผิง เธอคิดว่ายังไง?”

“ไม่มีปัญหา!”

ฟางผิงตอบอย่างฉับไว พวกหนานอวิ๋นเยวี่ยต่างก็โล่งใจ