ตอนที่ 1604 เข้าใจผิด

ตอนที่ 1604 เข้าใจผิด ตอนแรกโดอันไม่พอใจจางหยูอย่างมากแต่เมื่อได้ยินว่าจางหยู อยากจะให้โกโก้เหวยเข้าร่วมสำนักคังเฉียง ความไม่พอใจทั้งหมดก็ หายไป เขาถึงกับแอบขอบคุณจางหยูด้วยซ้ำ แม้ว่าเขาจะไม่รู้สถานการณ์ที่แน่ชัดของสำนักคังเฉียงแต่เมื่อจางหยู ยืนกรานว่าจะส่งฮั่วเยี่ยนเข้าร่วมสำนักคังเฉียง มันก็เห็นได้ว่าสำนัก คังเฉียงนั้นจะต้องเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการบ่มเพาะที่สุด หาก โกโก้เหวยได้เข้าร่วมสำนักคังเฉียง อนาคตของเธอก็อาจจะประสบ ความสำเร็จเหนือเขาก็ได้ ในฐานะพ่อแล้วเขายินดีแทนโกโก้เหวย ความคับข้องใจกับการเป็นทาสชาวจีนลดลงไปทันที ตราบใดที่ลูกเขาประสบความสำเร็จ อย่าว่าแต่เป็นทาสหมื่นปีเลย ถึงจะเป็นแสนปีรึล้านปีเขาก็ไม่ลังเล! “เป็นเพราะฮั่วเยี่ยนที่ทำให้โกโก้เหวยได้โอกาสเช่นนี้” โดอันรู้เรื่อง นี้ดี “เจ้าสำนักคงไว้หน้าฮั่วเยี่ยน ถึงได้ให้โอกาสโกโก้เหวย…” ถ้า ไม่ใช่เพราะฮั่วเยี่ยนแล้วเจ้าสำนักจะเปิดโอกาสให้กับอารยธรรม เทลคอสได้ยังไง ? “เจ้าสำนัก หากไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวกลับก่อน” หงพูดขึ้น “ข้ามา ที่นี่ซะนาน จิตปฐมบทโกลาหลนั้นกำลังสร้างปัญหา” จางหยูพยักหน้า “ตามสบาย” ชาวจีนรวมถึงนักรบมิติมากมายต่างก็พากันแยกย้าย พวกเขากลัวว่า จะเป็นการรบกวนจางหยูหากยังอยู่ที่นั่นต่อ เพียงพริบตาทุกคนก็ได้แยกย้ายกันกลับไปเหลือแค่จางหยูเพียงลำพัง …. วันต่อมาชาวจีนกว่า 1 ใน 3 ก็เต็มใจจะออกจากที่นี่เพื่ออนาคต พวก เขาอยากไปเห็นโลกที่ระดับสูงกว่านี้ ส่วนคนที่เหลือ 2 ใน 3 ชินกับ การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ พวกเขาคือกลุ่มคนที่อาวุโสแล้ว และไม่อยากไป ยังที่อื่น ทั้งสองแบบนี้มีความคิดที่แตกต่างกัน ไม่อาจจะบอกได้ว่าใครคิดถูก รึผิด จางหยูเคารพในการตัดสินใจของพวกนี้ เขาได้ส่งพวกนั้นไปยังโลก ตันเถียนและให้เจ้าสำนักสาขาจัดแจงดูแลพวกนั้น พวกนั้นต้องพึ่ง ตัวเอง อย่างมากจางหยูก็แค่เตรียมทรัพยากรให้กับพวกนี้และสอน ทักษะให้กับพวกนี้ จางหยูได้สร้างทักษะที่สมบูรณ์ขึ้นมามากมาย เรื่องนี้เป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นการสร้างทักษะพวกนี้ก็มีผลการทำงานพิเศษที่จะส่งผลถึงสายเลือด, วิญญาณและจิต มีแค่ชาวจีนเท่านั้นที่จะดึงประสิทธิภาพของมันออกมาได้ในอีกความหมายคือ นี่คือทักษะของเผ่าจีนหากเปลี่ยนเป็นเผ่าพันธุ์อื่นมาบ่มเพาะแล้ว มันจะเป็นแค่ทักษะทั่วไปแม้ว่าจะให้ผลที่ดีแต่ก็ไม่ได้ให้ผลที่วิเศษเหมือนกับเผ่าจีนเหล่าผู้อาวุโส นอกจากอาจารย์เหยียนหลัวแล้ว คนอื่น ๆ เลือกที่จะเดินทางไปยังสำนักคังเฉียง พวกเขาต้องการย้ายไปที่โลกใหม่ เพื่อเปิดทางเส้นทางและปกป้องเผ่าจีน นอกจากนี้แล้วมันยังเป็นความรับผิดชอบของพวกเขาที่จะต้องช่วยให้ชาวจีนยืนหยัดอย่างมั่นคงในโลกใหม่ส่วนอาจารย์เหยียนหลัวจะอยู่ข้างหลังเพื่อปกป้องชาวจีนที่อยู่บ้านเกิดของพวกเขาในวันนั้นโดอันก็ได้กลับมา นอกจากนี้เขายังพาผู้หญิงอีกคนมาด้วยเธอคือแม่ของโกโก้เหวย ทีน่าทีน่าดูสาวมาก เธอดูมีความสามารถและแข็งแกร่ง อันที่จริงแล้วเธอก็แข็งแกร่งจริง ๆ เพราะเธอบ่มเพาะไปถึงระดับนักรบคอสมิค“แม่” โกโก้เหวยมองไปที่แม่และสะอื้นออกมา “หนูขอโทษ หนูดื้อเอง หนูทำให้พ่อเป็นแบบนี้”ทีน่าลูบหัวโกโก้เหวยและยิ้มออกมา “เด็กโง่ ลูกโทษตัวเองได้ยังไง?ลูกได้โอกาสเข้าร่วมสำนักคังเฉียง นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวลูก ! ลูกรู้รึเปล่าว่าอารยธรรมระดับ 9 และ 8 น่ะได้แต่อิจฉาลูก”โดอันใจเย็นลงมากแล้ว เขาได้พูดขึ้น “หมื่นปีแค่เดี๋ยวเดียวเท่านั้นพ่อหวังว่าลูกจะรีบกลับมา พ่ออยากให้ทุกคนได้เห็นว่าลูกพ่อน่ะไม่ได้ด้อยกว่าใคร !”เขาภูมิใจในตัวลูกสาว “พ่อภูมิใจในตัวลูก !”จางหยูยืนรออยู่เงียบ ๆ ให้พวกนั้นได้บอกลากันก่อนจะพูดขึ้น “เอาล่ะ ฮั่วเยี่ยน โกโก้เหวย พวกเจ้าไปได้แล้ว”ระหว่างที่พูดนั้นแค่เพียงคิดร่างของโกโก้เหวยและฮั่วเยี่ยนก็ลอยขึ้นอย่างช้า ๆ หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจทั้งสองก็ได้เข้าไปในวังวนขนาดใหญ่หลังจากส่งทั้งสองคนไปแล้ว จางหยูก็ได้จัดแจงอะไรบางอย่าง เมื่อจัดการกับทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็ได้ออกจากดาวเคราะห์แคระ และมุ่งหน้าไปยังใจกลางโลกซวนหวง ที่ตั้งของหลุมดำ