ตอนที่ 1636 ถูกรึผิด ?

ตอนที่ 1636 ถูกรึผิด ? “หลินหลางและจาฮานเป็นใครกัน ?” จางหยูถามขึ้นมา สือซวนแปลกใจ “สหาย นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้ามายังโลกสวรรค์ร้าง หรอกนะ ?” จางหยูพยักหน้า “ข้าเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก” “ไม่แปลกเลย” สือซวนพูดขึ้น “หลินหลางและจาฮานคือผู้ควบคุมขั้น 7 อันดับหนึ่งและสองของโลกสวรรค์ร้าง พวกเขาแข็งแกร่งกว่าข้า” สือซวนเงียบไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ “หลินหลางและจาฮานนั้นยิ่งใหญ่ ตอนที่ข้าขึ้นเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 6 พวกเขาเป็นแค่ผู้ควบคุมขั้นที่ 3 เมื่อข้าขึ้นเป็นผู้ควบคุมขั้น 7 และก้าวหน้าเล็กน้อย ทั้งสองกลับมี ความสามารถสูงส่ง …ทั้งสองคนนั้นข้าเกรงว่าคงห่างจากผู้ควบคุม ขั้น 8 แค่ก้าวเดียว” มันยากที่ใครจะยอมรับว่าตัวเองด้อยกว่า แต่สือซวนกลับพูดถึง ช่องว่างระหว่างเขากับทั้งสองคนตามตรง “พ่อข้าไปหาหลินหลางและจาฮานมาจริง ๆ รึ ?” ซางอี๋ว์ถามขึ้นมา “เจ้าไปหาหลินหลางและจาฮานเพื่อยืนยันเรื่องนี้ได้” สือซวนตอบ กลับ เมื่อได้ยินแบบนั้นซางอี๋ว์ก็เริ่มเชื่อในคำพูดอีกฝ่ายเพราะเรื่องแบบนี้ สามารถพิสูจน์ได้ แต่ในใจนางไม่อาจยอมรับความจริงได้ นางคิดจะ แก้แค้นให้พ่อแต่ตอนนี้ศัตรูกลับบอกว่าพ่อของนางคิดจะฆ่าตัวตาย คนที่นางคิดว่าเป็นศัตรูกลับไม่ใช่ศัตรู “ไม่ ไม่…” สีหน้าของซางอี๋ว์เต็มไปด้วยความสับสน นางเหมือนได้รับ การกระทบกระเทือนจิตใจอย่างแรง “เจ้าโกหกข้า ! หลินหลางและ จาฮานคงได้ยินเรื่องนี้จากเจ้าล่วงหน้าแล้ว…” จางหยูขมวดคิ้วและมองไปที่ซางอี๋ว์ ก่อนจะพูดขึ้น “ข้าเข้าใจความ รู้สึกของเจ้าแต่ข้าหวังว่าเจ้าจะมีเหตุผล มันจริงรึไม่นั้นเจ้าจะรู้เอง เมื่อตรวจสอบ ทำไมต้องแสดงท่าทีเช่นนี้ด้วย ?” “ไม่เป็นไร” สือซวนส่ายหน้า “ข้าเข้าใจความรู้สึกของนาง ข้าเข้าใจ” ตอนนั้นเองสือซวนก็สะบัดมือก่อนจะมีเงาหนึ่งพุ่งออกมาจากแขน เสื้อ จางหยูเตรียมใจไว้แล้วว่าจะได้รับการโจมตีแต่ไม่คิดเลยว่าเงานั้นจะไม่ใช่การโจมตี…แต่เป็นคนสือซวนพูดขึ้น “ก่อนที่เจ้าจะมา ชายคนนี้ได้มาหาข้าและส่งจดหมายให้ เมื่ออ่านจดหมายดูแล้วข้าก็เข้าใจว่าที่ปราณสุสานเข้าร่างของซางเหอนั้นเกี่ยวข้องกับชายคนนี้”“ชายคนนี้ไม่ใช่หนึ่งในผู้ควบคุมขั้น 6 ที่โจมตีซางอี๋ว์มาก่อนรึ ?”จางหยูแปลกใจ เขาไม่คิดเลยว่าจะได้เจออีกฝ่ายที่นี่ซางอี๋ว์มองไปที่ชายแก่ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “ลุงอู๋…เป็นเจ้าได้ยังไง !”เมื่อเห็นชายแก่นางก็จำได้ว่านางโดนล้อมโดยคนมากมายก่อนหน้านี้ ความรู้สึกที่โดนหักหลังโดยคนที่เชื่อใจนั้นมันเจ็บปวดอย่างมากอู๋ยงมองไปที่สือซวน, จางหยูและซางอี๋ว์ด้วยความกลัว เขาลนลาน“ไว้ชีวิตข้าด้วย เจ้าสำนักน้อยไว้ชีวิตข้าด้วย !”“นี่มันอะไรกัน ?” จางหยูรู้สึกว่าเรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่เขาคิดเอาไว้“เจ้าอาจจะเข้าใจหลังจากที่ได้อ่านจดหมายนี่” สือซวนโยนจดหมายให้กับซางอี๋ว์ ยังไงซะ ซางอี๋ว์ก็เป็นเหยื่อในเรื่องนี้ซางอี๋ว์รับจดหมายมาก่อนจะอ่านอย่างรวดเร็ว ยิ่งได้อ่านเท่าไหร่ สีหน้าของนางก็บิดเบี้ยวเท่านั้น นางแสดงความเจ็บปวดและโกรธแค้นออกมานี่มันคือคลื่นพลังของจ้าวสิง คลื่นพลังที่ไม่อาจจะปลอมแปลงได้นางหันกลับไปมองที่อู๋ยงราวกับจะกินอีกฝ่ายทั้งเป็นนางยื่นจดหมายไปตรงหน้าอู๋ยงและถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ที่จ้าวสิงเขียนนั้นจริงรึไม่ ?”“เจ้าสำนักน้อยไว้ชีวิตข้าด้วย” อู๋ยงทั้งลนลานและหวาดกลัว เขารีบขอความเมตตา “เรื่องทั้งหมดนั้นเป็นแผนการของจ้าวสิงและจ้าวเต๋อพวกเขาวางแผนจะยึดอำนาจมา ข่าวเรื่องสุสานนั้นพวกเขาจงใจบอกกับนายท่าน ข้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย ! ข้าแค่รับหน้าที่คอยส่งจดหมาย…” เขาไม่รู้ว่ามีอะไรเขียนไว้ในจดหมายตอนนั้นสือซวนก็ได้กล่าวออกมาว่า “เรื่องตระกูลซางนั้นแม้แต่ข้าก็ยังโดนหลอกใช้ โชคร้ายที่เขาคงไม่คิดว่าการที่ซางเหอตายไปด้วยฝีมือข้านั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับความโกรธแค้นแต่อย่างใด…” สือซวนเงียบไปชั่วครู่และพูดต่อ “ข้าได้อ่านจดมายนั้นและเดาออกทันที