ตอนที่ 1746 : พบกับหงอีอีกครั้ง

ไม่นานจางหยูก็ได้ลบโลกจำลองออก เผยให้เห็นร่างของทั้งสองคนอีกครั้ง ผู้ควบคุมขั้น 9 คนอื่นๆต่างก็มองไปที่จางหยูและซื่อซินโดยอยากรู้ว่าใครกันที่ชนะการต่อสู้ครั้งนี้ โชคร้ายที่จางหยูและซื่อซินแสดงท่าทีเฉยเมยออกมา มองจากภายนอกแล้วไม่อาจจะรู้ได้ว่าใครชนะรึแพ้ “ หากไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวก่อน” ซื่อซินรู้สึกว่าการอยู่กับจางหยูมีแต่จะเจ็บตัว จางหยูยังไม่ทันได้เปิดปากพูด ซื่อซินก็หายตัวไปทันที จางหยูไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะรึร้องไห้ดี เขาน่ากลัวขนาดนั้นเลยรึ ? แต่การรับรู้ของเขาก็ยังรับรู้ตัวตนของซื่อซินได้ ตอนที่ซื่อซินเดินทางไปได้ไม่ไกลนักนั้น จางหยูก็ได้พูดขึ้นว่า “ ข้าหวังว่ายอดฝีมือที่เจ้าพูดถึงนั้นจะมีอยู่จริง ไม่งั้นแล้วข้าคงได้กลับมาประมือกับเจ้าต่อ ” แค่ประโยคเดียวแต่กลับทำให้ซื่อซินเหงื่อผุดและรีบจากไปทันที หลังจากที่แยกกับซื่อซินแล้ว จางหยูก็ไม่ได้รีบออกไปไหนแต่เขากลับมองไปยังผู้ควบคุมขั้น 9 ที่นำโดยไมโล เขาก้าวออกไปปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าไมโลและคนอื่นๆในพริบตา “ เจ้าคือไมโลรึ ? ” จางหยูมองไปที่ไมโล ในหมู่ผู้ควบคุมขั้น 9 นี้มีแค่ไมโลที่แข็งแกร่ง คนอื่นๆส่วนมากอยู่ระดับ 10 เท่า มีสองคนเท่านั้นที่อยู่ระดับ 100 เท่า “ ไมโลคำนับเจ้าสำนัก !” ไมโลรีบทำความเคารพทันที คนอื่นๆก็รีบทำความเคารพเช่นกัน “ คำนับเจ้าสำนัก ! ” ตอนนี้จางหยูไร้เทียมทานราวกับราชาตะวันออกแต่เมื่อเทียบกับราชาตะวันออกแล้วเขาดูสุขุมยิ่งกว่า จางหยูมองไปรอบๆ บางคนนั้นจางหยูเคยเจอมาแล้ว แต่มีหลายคนที่จางหยูเพิ่งจะเจอรวมถึงไมโลด้วย “ เขตตะวันตกนี่ดีจริงๆ ” จางหยูยิ้มออกมาและออกปากชม “ ซื่อซิน, ไมโล…เขตตะวันตกมีคนระดับพันเท่าที่แข็งแกร่งถึงสองคน” “ เจ้าสำนักก็ชมเกินไปแล้ว” ไมโลถ่อมตัวและพูดขึ้น “ เรายังต่างจากท่านกับท่านซื่อซินอย่างมาก”“ ยังต่างอยู่” จางหยูพยักหน้า “ แต่มันก็ดีที่ขึ้นมาถึงระดับพันเท่าได้”มีคนระดับพันเท่ากี่คนกันในโกลาหล ?แม้แต่ซื่อซินก็ยังถือว่าอยู่ระดับแนวหน้าของโกลาหล“ เอาล่ะ ข้าจะออกไปที่อื่นต่อ ข้าคงไม่พูดอะไรมาก” จางหยูโบกมือให้กับทุกคน “ ไว้มีโอกาสคงได้พบกันอีก ”ทุกคนตอบกลับเป็นเสียงเดียวกัน “ ยินดีที่ได้พบเจ้าสำนัก !”จากนั้นจางหยูก็เดินทางออกไปทุกคนต่างก็พากันโล่งอก แม้ว่าจางหยูกับพวกเขาจะไม่ได้บาดหมางกัน แต่การตายของโจวทงและเหมิงเกอนั้นก็ยังสร้างความกลัวให้กับพวกเขาอยู่ มันทำให้พวกเขากดดันไม่ใช่นอย เป็นธรรมดาที่พวกเขาไม่อยากจะให้จางหยูอยู่ที่นี่นานนัก พวกเขากลัวว่าจางหยูจะมาหาเรื่องพวกเขาภายใต้สายตาของทุกคน จางหยู, เสี่ยวเสียและเสี่ยวหลิงเอ๋อร์ก็ได้เดินทางออกมาจากที่นั่นเป้าหมายในการเดินทางมายังเขตตะวันตกลุล่วงแล้ว จางหยูไม่ได้สนใจอะไรที่นี่อีกต่อไปทุกคนมองดูจางหยูเดินทางออกไปอยู่สักพักกว่าจะได้สติกลับมา“ แล้วการต่อสู้ของเจ้าสำนักกับท่านซื่อซิน ใครกันที่ชนะ ?” “ พี่ไมโลบอกว่าท่านซื่อซินนั้นเกือบจะถึงระดับหมื่นเท่า เจ้าสำนักคงไม่อาจจะเป็นคู่มือของเขาได้ ?”“ เจ้าสำนักสามารถฆ่าโจวทงได้ในเวลาไม่กี่วินาที ท่านซื่อซินไม่อาจจะทำแบบนั้นได้ไม่ใช่รึ ?”ทั้งสองต่างก็แข็งแกร่งเกินการรับรู้ของทุกคน ตอนนี้ไม่มีใครตัดสินผลลัพธ์การต่อสู้ได้พวกเขาหวังว่าซื่อซินจะชนะการต่อสู้ แต่ความแข็งแกร่งของจางหยูก็ไม่ได้ด้อยกว่าซื่อซินเลย ผลลัพธ์การต่อสู้นี้ไม่อาจจะบอกได้“ ช่างเถอะ” ไมโลส่ายหน้า “เจ้าสำนักและท่านซื่อซินต่างก็เกือบจะถึงระดับหมื่นเท่ากันแล้ว อย่าว่าแต่พวกเจ้าเลย แม้แต่ข้าก็ได้แต่เงยหน้ามองทั้งสองคน ไม่ว่าใครจะแพ้รึชนะแต่ก็บดขยี้เราได้ทั้งนั้น แทนที่จะเสียเวลาสนใจผลลัพธ์ในการต่อสู้ เราควรจะใช้เวลานี้พัฒนาตัวเองจะดีกว่า”ทันทีที่พูดจบ ไมโลก็เปลี่ยนเป็นลำแสงแล้วเดินทางออกไปทันที