ตอนที่ 1802 : ประนีประนอม

การฆ่าไห่อู่เซิงด้วยตัวเองนั้นคือสิ่งที่ซุนเหยียนใฝ่ฝันถึง ตอนแรกเขาคิดว่าในชีวิตนี้เขาคงไม่มีโอกาสเช่นนี้ แต่ตอนนี้จางลู่กลับทำให้เขามองเห็นถึงความหวัง กึ่งจ้าวโกลาหล แม้ว่าจะยังห่างจากจ้าวโกลาหลแต่ก็ใช่ว่าจะช่วยเขาไม่ได้ เพียงแค่ว่า…มันคุ้มที่จะยอมสูญเสียอิสรภาพของตัวเองและยอมลดเกียรติที่มีกับการแก้แค้นดีรึไม่ ? มันเห็นได้ว่าซุนเหยียนลังเลอย่างมาก เขาอยากที่จะแก้แค้น เขาอยากจะกระทืบไห่อู่เซิง แต่เขาจะกลายเป็นคนรับใช้ของคนอื่น “ ไม่อาจจะเปลี่ยนเงื่อนไขได้รึ ?” ซุนเหยียนถามขึ้นมาด้วยเสียงที่แหบแห้ง ตัดสินจากท่าทีของเขาแล้ว เขาน่ะหวั่นไหวอย่างมาก ความเชื่อมั่นของเขาถึงกับสั่นคลอน จางลู่ส่ายหน้าและพูดขึ้น “ หากคิดจะให้ข้าช่วยก็มีแค่เงื่อนไขนี้เท่านั้น” เขาเห็นว่าซุนเหยียนลังเลจึงได้เติมเชื้อไฟเข้าไปต่อ “ ภักดีกับข้า มันทำให้เจ้าอับอายรึไง ? เจ้าอยากจะรักษาเกียรติที่เหลืออยู่อันน้อยนิดของเจ้ารึ ?” ซุนเหยียนไม่ได้พูดอะไรออกมา “ เจ้าควรจะรู้ว่าเมื่อเจ้าเข้าไปในร่างของจิตปนเปื้อนและควบคุมปราณสุสาน เจ้าก็ไม่ใช่ร่างแยกของจ้าวโกลาหลอีก เกียรติที่เจ้าเคยมีหมดสิ้นไปแล้ว เจ้าคือตัวเจ้าเอง !” จางลู่พูดเปิดแผลในใจซุนเหยียน “ หากเจ้ายับยั้งตัวเองไม่ฆ่าเหล่าผู้ควบคุมและยังครองสติตัวเองได้ ข้าจะเคารพเจ้าในฐานะร่างแยกของจ้าวโกลาหลและถึงกับชื่นชมเจ้า” แต่เมื่อพูดถึงจุดนี้น้ำเสียงของจางลู่ก็เปลี่ยนไป “ แต่เจ้าไม่อาจจะต้านทานความเย้ายวนได้ ในอีกความหมายคือเจ้าได้หักหลังร่างหลักของตน เจ้าได้หักหลังความเชื่อของตน ! คนแบบเจ้าจะยังเหลือเกียรติอยู่อีกรึ ? เจ้ามีส่วนไหนที่น่าเคารพกัน ?” คำพูดของจางลู่ ราวกับมีดอันแหลมคมที่แทงเข้าไปในใจซุนเหยียนแผลที่ปิดมานานถูกเปิดออกอีกครั้ง“ ไม่ต้องพูดแล้ว ! ข้ารับปาก !” ซุนเหยียนกำหมัดด้วยความปวดใจ ตัวของเขาถึงกับสั่นไหวจางลู่พูดถูก เกียรติที่ซุนเหยียนมีนั้นหายไปตั้งแต่ที่เขาได้เสียร่างไปแล้ว ตอนนี้เขามีความคิดเพียงอย่างเดียวในหัวซึ่งก็คือการแก้แค้น !แม้ว่าจะฆ่าไห่อู่เซิงไม่ได้ แต่เขาก็ต้องถลกหนังอีกฝ่ายให้ได้ !ซุนเหยียนมองไปที่จางลู่แล้วพูดขึ้น “ หากเจ้าช่วยข้าจัดการปัญหาเรื่องร่างได้จริงๆรึสร้างร่างที่แข็งแกร่งซึ่งเข้ากับจิตของข้าได้ ข้าจะภักดีกับเจ้า !”“ เจ้าตัดสินใจได้ดี” จางลู่หัวเราะออกมา“ เชื่อข้าเถอะ เจ้าจะดีใจที่ตัดสินใจเช่นนี้”ซุนเหยียนใจเย็นลงทันที “ ข้ารับปากกับเจ้าแต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะทำได้รึไม่ อีกอย่างเจ้าจะพาข้าออกไปจากสุสานสวรรค์ได้ยังไง ?”สุสานสวรรค์มีบาเรียขังซุนเหยียนเอาไว้ บทบาทของมันคือกันไม่ให้ปราณสุสานรั่วไหลออกไป มันไม่ได้ส่งผลต่อการเข้ามาของผู้คน แม้ว่าจางลู่จะเคยพาหุ่นเชิดออกไปได้ แต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะสามารถพาซุนเหยียนออกไปได้ ยังไงซะ ซุนเหยียนและหุ่นเชิดนั้นก็มีแก่นแท้ที่ต่างกันเขาคือต้นกำเนิดปราณสุสาน !“ ข้ายังไม่เคยลองแต่คิดว่าน่าจะเข้าท่า” จางลู่ยิ้มออกมา “ สุสานสวรรค์นั้นแข็งแกร่งก็จริงแต่ยังไงซะมันก็เป็นแค่สิ่งก่อสร้าง”ซุนเหยียนมองไปที่จางลู่ “ หวังว่าจะได้ผล”จางลู่ไม่มัวพูดไร้สาระและได้สร้างรูหนอนที่เชื่อมต่อกับโลกตันเถียนขึ้นมาบนหัวทั้งสอง“ ส่งพวกหุ่นเชิดเข้าไปก่อน” จางลู่บอกกับซุนเหยียน