ตอนที่ 1809 : ทุกอย่างพร้อม

จางหยูกังวลว่าไห่อู่เซิงจะลงมือกับซุนเมิ่งและซุนวู ถ้าหากพวกเขาปะทะกัน แล้วไห่อู่เซิงลงมือกับซุนเมิ่งและซุนวู เขาควรจะทำยังไง ? ด้วยความสามารถในการวางแผนของไห่อู่เซิง จางหยูจึงไม่คิดว่าตัวเองคิดมากเกินไป ในทางกลับกันแล้ว ไห่อู่เซิงอาจจะลงมือกับสองคนนี้ก็ได้ จางหยู, ซุนเหยียนและเสี่ยวเสียเดินทางตัดผ่านเขตย่อยไปอย่างง่ายดาย ไม่นานพวกเขาก็ตรงไปยังเขตใต้ตอนล่างเพื่อไปยังโลกอวี๋ฮุ่น ด้วยความเร็วของพวกเขาแล้ว การเดินทางข้ามโกลาหลนี้กินเวลาแค่เพียงชั่วครู่ เมื่อแผ่การรับรู้ออกไป จางหยูก็รู้ว่าสองพี่น้องนั้นอยู่ที่ไหน ต่อมาจางหยูก็หายตัวเข้าไปในโลก และพบว่าซุนเมิ่งกำลังนั่งอยู่ที่ริมผา ส่วนซุนวูนั้นนั่งอยู่บนต้นไม้พลางเหม่อมองไปยังท้องฟ้าไกล จางหยู, ซุนเหยียนและเสี่ยวเสียได้ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของซุนเมิ่ง ทำให้ซุนเมิ่งลุกขึ้นยืนด้วยความยินดีและพูดขึ้นมาว่า “ อาจารย์ ในที่สุดท่าน…” เมื่อพูดได้ครึ่งทางนางก็เห็นซุนเหยียนและเสี่ยวเสีย แต่นางไม่ได้สนใจเสี่ยวเสีย นางกลับมองไปที่ซุนเหยียนแล้วพูดขึ้น “ อาจารย์ คนผู้นี้คือใครกัน ?” “ เจ้าสำนัก” ในเวลาเดียวกัน ซุนวูก็รับรู้ถึงการมาของพวกเขาและรีบมาทำความเคารพทันที จางหยูพยักหน้ารับการคำนับของซุนวู ก่อนจะมองไปที่ซุนเมิ่ง “ ข้าขอแนะนำ คนทางซ้ายคือเสี่ยวเสีย คนทางขวาคือซุนเหยียน” เสี่ยวเสียโบกมือทักทาย “ ไป่หลิง เราได้พบกันอีกแล้ว ” ซุนเมิ่งแปลกใจนิดๆ “ เจ้าคือเสี่ยวเสียรึ ?” นางสับสนอย่างมาก นางสงสัยว่าทำไมนางถึงไม่อาจจะมองระดับของเสี่ยวเสียออก “ หึหึ นี่คือร่างใหม่ที่นายท่านสร้างให้กับข้า เขาบอกว่านี่คือร่างบรรพกาล ” เสี่ยวเสียพูดขึ้นมาอย่างภูมิใจ “ อย่ามองหน้าตาที่อัปลักษณ์ของร่างนี้ ถึงยังไงร่างนี้ก็เป็นถึงจ้าวโกลาหล และตอนนี้ข้าก็เป็นกึ่งจ้าวโกลาหลแล้ว” “ กึ่งจ้าวโกลาหลรึ ?” ซุนวูแสดงสีหน้าสับสนออกมา แค่ฟังจากชื่อก็หมายถึงจ้าวโกลาหล ซุนเมิ่งมองไปที่เสี่ยวเสียด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “ เจ้าแกร่งขนาดนั้นเลยรึ ?”นี่มันผ่านมานานแค่ไหนกัน ?ครั้งที่แล้วที่พบกัน เสี่ยวเสียอยู่ระดับพันเท่า แต่ตอนนี้กลับก้าวข้ามราชาขึ้นไปเป็นกึ่งจ้าวโกลาหลแล้วน่าเหลือเชื่อเสี่ยวเสียยังไม่ทันได้อวดต่อ ซุนเหยียนก็ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นมา “ ไห่อู่เซิงคิดจะลงมือจริงๆ”จางหยูแสดงสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา เขาตรวจสอบร่างกายของทั้งคู่และพบจิตผู้สร้างลึกลับที่ผู้อื่นไม่อาจจะตรวจจับได้ หากไม่ขึ้นมาเป็นกึ่งจ้าวโกลาหล งั้นเขาคงไม่อาจจะรับรู้ถึงมันได้“ อาจารย์ ท่านพูดถึงอะไรกัน ?” ซุนเมิ่งถามขึ้นมาซุนวูเองก็สับสน เขาไม่เข้าใจคำพูดของจางหยูและซุนเหยียนจางหยูคิดสักพักแล้วสร้างมิติแยกส่วนขึ้นมา ก่อนจะมองไปที่ซุนเมิ่งแล้วพูดขึ้น “ เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว คงได้เวลาที่เจ้าจะได้รู้ความจริงของเรื่องนี้“ภายใต้สายตาสงสัยของทั้งสองคน จางหยูก็ค่อยๆเล่าเรื่องจ้าวโกลาหลรวมถึงการที่ซุนเหยียนถูกชิงร่างไป และการที่ซุนเหยียนได้เข้าไปในร่างจิตปนเปื้อน อีกทั้งยังมีเรื่องสุสานสวรรค์กับโกลาหลนภาและเรื่องที่เกี่ยวกับไห่อู่เซิงทั้งหมด จางหยูได้เล่าออกมาโดยไม่ปิดบังสุดท้ายจางหยูก็พูดขึ้น “ พวกเจ้าสองคนรวมถึงปู่ของเจ้าคือลูกหลานของจ้าวโกลาหล “คำพูดของจางหยู ทำให้ทั้งสองพากันตกตะลึง“ ผู้อาวุโสซุนเหยียน คือร่างแยกของจ้าวโกลาหลและได้กลายเป็นจิตสุสานรึ ?” ซุนเมิ่งอึ้ง “ เราคือทายาทของจ้าวโกลาหลรึ ?”ซุนเหยียนพูดขึ้นมา “ เด็กน้อย เจ้าเข้าไปในสุสานและได้รับทักษะสร้างร่างเทียมในลานแห่งแรก เจ้าจำได้รึไม่ ? ทักษะนั้นข้าจงใจทิ้งมันไว้ให้กับเจ้า ส่วนผู้ควบคุมขั้นที่ 9 นั้นข้าจงใจให้เขาหลุดออกจากการควบคุม เพื่อที่เจ้าจะได้เข้าใจทักษะนี้ ไม่งั้นแล้วเจ้าคิดจริงๆรึว่าด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าแล้ว เจ้าจะเรียนรู้ทักษะนั้นได้ ?”“ ท่านช่วยข้ารึ ?” ซุนเมิ่งสงสัยมาตลอดว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกัน สุดท้ายนางก็เข้าใจความจริง ซุนเหยียนพยักหน้า “ ไม่ใช่แค่เจ้า แม้แต่ปู่ของเจ้าก็ยังได้รับความช่วยเหลือจากข้า ถึงได้เรียนรู้ทักษะมาได้ ”