ตอนที่ 1821 : ถึงเวลา

จางหยูไม่อาจจะบอกได้ว่าเขารู้สึกยังไงกับซุนเมิ่ง แต่การที่ได้อยู่กับซุนเมิ่งมันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและสบายใจ หากวันหนึ่งเขาได้อยู่กับซุนเมิ่งจริงๆ จางหยูก็รู้สึกว่าซุนวูนั้นน่าจะรับได้ อันที่จริงแล้วจางหยูก็รู้สึกเก้อเขินไม่น้อยไปกว่าซุนเมิ่งเลย แต่เขาไม่ได้แสดงท่าทีใดๆออกมา ราวกับว่าเขาไม่ได้ยินคำพูดของซุนวู ตราบใดที่เขาไม่อาย งั้นก็ต้องเป็นคนอื่นที่อายแทน “ เจ้าจะฟังรึไม่ ? หากเจ้าไม่อยากฟัง งั้นข้าจะไปแล้ว” จางหยูพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าจางหยูไม่แสดงท่าทีเขินอายออกมาซุนวูก็ผิดหวัง เขาอยากให้จางหยูมาเป็นพี่เขยของเขา พี่เขยแบบนี้ยากจะหาได้ “ ฟัง เจ้าสำนัก ข้าอยากจะฟังท่าน ” ซุนวูไม่กล้าพูดถึงซุนเมิ่งอีก เขากลัวว่าหากเล่นมากเกินไปจางหยูจะเปลี่ยนใจเอาได้ จางหยูแสดงสีหน้าเยือกเย็นออกมาและพูดขึ้น “ นั่งลง ” ในตอนที่ซุนวูนั่งลงนั้นจางหยูก็ได้ใช้ทักษะหลอกลวงและพูดถึงเนื้อหาที่ไม่ต่างจากการบรรยายสองครั้งแรก ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่ซุนวูก็ยังตั้งใจฟัง เสียงของจางหยูราวกับมีมนต์สะกด ภายใต้การสนับสนุนของเสียงนี้แล้วซุนวูก็ได้เข้าไปถึงแก่นของการสร้าง เขาได้จมอยู่ในภาวะลึกลับ ทันทีที่จางหยูพูดจบ เขาก็ได้จากไปทันที ตอนที่ซุนวูได้สติกลับมา เขาก็ไม่เห็นร่องรอยของจางหยู “ เกือบแล้ว อีกแค่นิดเดียว !” ซุนวูรู้สึกได้ว่าการบ่มเพาะของตัวเองพัฒนาขึ้นมา ความเข้าใจของเขามากกว่า ซังหนานเทียนในอดีต เขาห่างจากราชาแค่เพียงก้าวเดียว มันคือก้าวเดียวจริงๆ เขารู้สึกว่าหากได้ฟังการบรรยายของจางหยูอีกครั้ง เขาก็มีหวังอย่างมากที่จะขึ้นเป็นราชาได้ ในตอนนั้นซุนเมิ่งก็ได้พูดขึ้นมา “ มันเพราะเจ้าไม่พยายามให้มากพอ” หากเทียบกับศิษย์และอาจารย์คนอื่นๆรวมถึงผู้ควบคุมขั้นที่ 9 ทั่วไปแล้ว การรับรู้ของซุนวูนั้นลึกซึ้งมาก แต่เมื่อเทียบกับ ซังหนานเทียนแล้วซุนวูด้อยกว่ามาก ทุกครั้งที่เขาได้ฟังการบรรยายของจางหยูระดับของเขาก็จะเพิ่มขึ้นมา ความไม่เข้าใจที่ตกตะกอนและเนื้อหาที่ไม่ชัดเจนก็ค่อยๆกระจ่างขึ้น จนถึงตอนนี้ความเข้าใจที่ตกตะกอนอยู่นั้นก็ใกล้จะกระจ่างหมดแล้ว ดังนั้นผลลัพธ์ในแต่ละครั้งจึงมักจะด้อยกว่าก่อนหน้าเสมอ เขาได้พึมพำออกมา “ หากข้ารู้ว่าการบรรยายของเจ้าสำนักจะส่งผลเช่นนี้ ข้าคงไม่มีทางเกียจคร้าน…”“ในที่สุดเจ้าก็ยอมรับแล้วรึว่าเจ้าเกียจคร้านเอง ?” ซุนเมิ่งพูดขึ้นมา “ ข้าจะไปฟังเจ้าสำนักเล่าเรื่องต่อ เจ้าบ่มเพาะไป อย่าหวังว่าจะมีใครมาแนะนำเจ้าได้” …วันต่อมาจางหยูก็ได้กลับมาบรรยายให้ซุนวูฟังอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ได้กลับไปเล่าเรื่องที่ลานสำนักในโลกตันเถียนนั้นมีโลกกำเนิดขึ้นใหม่ทุกวัน มันคือโลกขั้น 7-8จนกระทั่งบรรยายส่วนตัวให้ซุนวูฟังถึงวันที่เจ็ด สุดท้ายซุนวูก็ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดและทะลวงผ่านขึ้นเป็นราชา !การทะลวงผ่านนี้ทำให้จิตของซุนวูยกระดับขึ้นมา มันเทียบกับราชาที่อยู่ในขอบเขตการสร้างไร้จำกัดตอนนี้ซุนเมิ่งและซุนวูผ่านเงื่อนไขในการเป็นจ้าวบรรพกาลแล้ว รอแค่โลกตันเถียนให้กำเนิดบรรพกาลขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่ทั้งสองคนจะก้าวขึ้นเป็นกึ่งจ้าวโกลาหลเพื่อเติมเต็มเงื่อนไขนี้จางหยูได้ทำการบรรยายเป็นการส่วนตัวให้ซุนวู จนกลายเป็นราชาได้ จางหยูไม่ได้ทำการบรรยายซุนวูต่อเขากลับให้ซุนวูควบคุมพลังของตนให้ได้ก่อนในระหว่างนั้นจางหยูก็ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของโลกตันเถียนพร้อมกับเล่าเรื่องไปด้วยในพริบตาก็ผ่านไปกว่าครึ่งปี โลกตันเถียนมีโลกกำเนิดขึ้นมาใหม่เกือบ 200 ใบ โลกพวกนี้ส่วนมากเป็นโลกขั้น 7 มีส่วนหนึ่งเป็นโลกขั้น 8 และโลกขั้น 6 นั้นมีไม่มาก แม้ว่าความแข็งแกร่งของจางหยูจะไม่ได้ยกระดับขึ้นมาแต่จำนวนของโลกที่เชื่อมต่อกับสำนักคังเฉียงก็เพิ่มขึ้นมาอย่างมาก อาจารย์และศิษย์มีตัวเลือกมากขึ้น มันยังทำให้โลกตันเถียนพัฒนาขึ้นตามไปด้วยพวกกุยหยวนและผู้ควบคุม แม้ว่าส่วนมากจะอยู่ในโลกบรรพกาลและโลกผนึกเทพ แต่ก็มีบางส่วนที่อยู่ในโลกผังหลงและโลกอื่นๆด้วย พวกนี้ต่างก็เดินทางไปยังโลกเหล่านั้นเพื่อหาประสบการณ์ด้วยจำนวนผู้ควบคุมและกุยหยวนที่เพิ่มเข้ามา โลกตันเถียนก็เติบโตด้วยความเร็วที่น่าตกใจ มันมากกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าโลกตันเถียนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก มันแทบจะเปลี่ยนไปแบบวันต่อวัน สุดท้ายหลังจากที่ผ่านมา 6 เดือน การเติบโตของโลกการผันแปรของดวงดาวก็มาถึงขีดจำกัด….